zondag 26 november 2017

XXXIV Dagboek Maart 2017





Woensdag 01 maart 2017

Al vroeg waren Sanne en ik bij Annie.
Bruno deed in pyjama open met een pannenkoek in de hand.
"Hmm....dat ziet er lekker uit.", zei ik nog en kreeg al gelijk de mededeling dat er binnen nog lagen.
Ik hield het bij een kop koffie en me even druk bezig houden met de meiden.
"Waar gaan jullie heen?", vroeg Madelief.
"Mama, Sanne en ik moeten naar Amsterdam het één en ander regelen.", gaf ik als antwoord.
"Is dat een ander land?", was de vervolgvraag.
Heerlijk dat jonge grut met van die opmerkingen en vragen die je vol in de lach doen laten schieten.
Na de uitleg, gingen Annie en ik naar de auto.
Het was druk op de weg en we stonden zelfs in file.
Die hadden we niet ingecalculeerd; het was immers vakantie en de ochtenddrukte had toch al voorbij moeten zijn.
We zouden het in elk geval niet redden op tijd bij de Bijzonder Curator te zijn en Annie deed een telefoontje naar haar.
Uiteindelijk viel de schade nog mee; we waren tien minuten te laat.

Even vriendelijk als vorige keer, toen ik hier met Mies en Sanne was, werden we ontvangen.

Ik moest écht heel erg nodig naar het toilet en liet Sanne, Annie en de curator even achter.
Was misschien ook wel even goed, dacht ik nog, want vorige keer had de curator gevraagd alleen met Annie te kunnen spreken en niet met mij er bij.
Toch kwam dit niet ter sprake en nam ik dus even later na het ontwateren weer plaats aan de tafel.
Wederom kwamen de vragen die we al honderd keer beantwoord hebben.
Het ging de curator erom, Annie in de levende lijve te zien en te spreken.
Ze wilde uit haar mond horen dat Annie achter haar keus stond en staat en ook dat Bruno er volledig achter staat.
Ze zal eind deze week een mail naar Bruno zenden.
Die dient hij dan te ondertekenen en bovendien even telefonisch contact met haar op te nemen.
Omdat hij niet aanwezig kon zijn, wil ze op deze manier een zo persoonlijk mogelijk contact met hem gelegd hebben.
Nadat Annie alle vragen en verhalen had neergelegd, deed ik dat ook.
Ze wilde immers dat wij alle artikelen uit de kranten van ons verhaal overhandigden.
Zo ook het geboortekaartje en alle papieren uit het ziekenhuis van de bevalling.
En uiteraard de uitslag van de DNA-test die te kennen geeft dat ik voor 99,99999% zeker de biologische vader ben.
Honderd zal het nooit zijn en dat komt omdat wetenschappelijk niet aangetoond kan worden dat er niet ergens op de wereld iemand is met het hetzelfde DNA.
Dan zou immers de gehele wereldbevolking een DNA-test afgelegd moeten hebben.
Sanne had het trouwens ook prima naar haar zin.......op haar gemak zat ze, net als vorige keer, met de pen van de curator te spelen.
Na ongeveer een drie kwartier verlieten Annie, Sanne en ik de kamer weer.
We zouden snel van de curator horen.

Beneden in het gebouw nog even een bakkie koffie gedronken om vervolgens weer richting huis te gaan.
Dat was ons 'buitenlandse' bezoekje aan Amsterdam.


Een selfie van Annie met Sanne achterin de auto op de terugweg


Zondag 19 maart 2017



"Weer moeilijk bereikbaar hoor......", zei ze lachend door de telefoon tegen Mies.
Annie belde eerder op mijn mobiel, maar ik mis nogal es telefoontjes.
Na een app aan haar, belde ze gelijk terug en Mies nam aan.
Ik was druk in de weer Sanne haar boterham met pindakaas te geven.
Daar is ze dol op!
"Is het goed als we strakjes even een bakkie komen doen?", vroeg Annie.
Toevallig hoefde Mies vandaag niet te werken en hadden we geen verdere afspraken.....dus; "Ja leuk....gezellig!"
Een uurtje later waren Annie, Bruno en de meisjes hier.
Annie dook gelijk in de koelkast om daar haar shakie in te zetten.
Ze is de laatste nogal streng voor zichzelf met een soort punten-dieet.
Snap er niks van.......die vrouw ziet er geweldig uit.....IK zou er niks meer aan doen in elk geval.
Zal een vrouwendingetje zijn.
Even later kwamen er zelfs druiven en sinaasappel in schaaltjes de kamer in.
Was in elk geval weer heel gezellig een paar uurtjes.
Sanne heeft tussendoor nog even een slaapje gedaan en is daarna met Annie aan de Snapchat gegaan.

Vanmiddag een lekker eindje gaan wandelen met Sanne en een frietje gehaald.



Zeg nou zelf; twee gouwe wijfies toch.....?!















Geen opmerkingen: