zondag 5 maart 2017

XXXV Dagboek Februari 2017







Zondag 05 februari 2017

Het staan gaat Sanne inmiddels heel goed af!
En als ze dan zo over de bank heen schuifelt of langs de tafel, denk je wel; "Goh....wat gaat dat toch snel."
We zijn er inmiddels al lang achter natuurlijk dat ze sneller is dan gemiddeld.
Iets wat we ook steeds bij het consultatiebureau horen, maar ook van anderen om ons heen met een kleintje.
Bij deze een leuk filmpje van de kleine meid staand op de bank:  Klik op dit



Woensdag 08 februari 2017



Wat later uit ons bedje gekomen.
Althans, Sanne en ik, omdat ik ouderschapsverlofdag heb en Mies moest werken in een vroege dienst.
Ook vannacht is het even raak geweest met de kleine meid, dus ze lag naast me toen ik wakker werd.

Ons gewassen, aangekleed, fruithapje, fles, boterhammetje.......het hele riedeltje gehad toen Mies tegen 14:00 uur thuis kwam.
Sanne lag net een uurtje terug op  bed......
Omdat we om 15:00 uur echt de deur uit moesten hebben we haar wakker moeten maken voor weer een fles.

Het was precies 16:00 uur toen we eenmaal in het kantoor stonden van de Bijzonder curator.
Daar hadden we een afspraak mee in Amsterdam in het WTC gebouw.
Echt een huge gebouw!
Het was ook wel even zoeken daar!

We werden vriendelijk ontvangen door de receptioniste die ons een grote mok koffie aanbood.
Ik met Sanne op de borst in de draagzak, en Mies namen plaats op een bank en wachtten tot mevrouw Kroezen ons kwam halen.
Een zeer vriendelijke vrouw kwam ons tegemoet lopen, gaf ons een hand en stelde zich voor, op een lieve manier, aan Sanne.
We liepen met haar mee naar haar kantoor en namen tegenover haar plaats.
Ze begon haar verhaal met het feit dat zij is aangesteld door de rechtbank en zijzelf dus geen kosten in rekening zal brengen.......
Nou....we wisten dat al, maar toch fijn eindelijk te horen dat sommige hulp niet in rekening wordt gebracht.
Natuurlijk begrijpen we ook dat zij toch betaald zal moeten worden en dat het met een omweg, al dan niet langs de advocaat, betaald moet worden.
Zeer geïnteresseerd vroeg ze naar hoe onze route gelopen is en wij vertelden ronduit.
Vervolgens legde ze haar stappenplan aan ons voor; Ontkenning van de juridische vader, erkenning van de biologische vader, afstaan gezag moeder en adoptie van partner biologische vader.
Ze gaat proberen dit alles in één keer bij de rechter er door te krijgen en wellicht met voldoende bewijsmateriaal hoeft het niet eens voor te komen.
En toch gek he......dat bewijsmateriaal; Mevrouw wil tóch dat we een DNA-test laten afnemen.
"Tja.....iedereen kan de vader zijn als je er niet bij bent geweest.", zei ze.
"Oh....maar dat was ik wel hoor!", antwoordde ik.
Mevrouw verschoot van kleur en boog haar hoofd naar beneden in de stukken die voor haar lagen.
"Oh....euh....ja, dat kan natuurlijk.", ging ze lachend verder.
Even later, in nog hetzelfde onderwerp, liet ze vallen; "Nou...je kunt wel zien op wie ze lijkt."
"Ja.....en tóch moet er een DNA-test komen.", zei ik.
Een tweede keer kleurde mevrouw maar zei lachend; "Ja.....dat vraag ik toch. Ik snap u beiden volkomen hoor, maar hoe meer bewijs, hoe beter ik beslagen te ijs kom."
Daar heeft zij natuurlijk ook weer gelijk en we willen het uiteraard best.
Het is alleen zo jammer dat dát wel in rekening wordt gebracht.....een DNA-test komt toch al snel op € 750,=.
Maar goed.....wat niet anders is, is niet anders.
"Bovendien zou ik heel graag de krantenartikelen ontvangen, het originele geboortekaartje en de stukken uit het ziekenhuis van de bevalling.", ging ze verder.
Die dingen zijn natuurlijk helemaal geen probleem.....we hebben genoeg.
"Ik zou ook graag de draagmoeder en haar man willen ontmoeten voor een kennismakingsgesprek."
"Oei....dat gaat een lastige worden.", zei ik haar, wetende dat Bruno lastig vrij kan krijgen en er een groot gezin is waar rekening mee gehouden moet worden.
"Dat begrijp ik,", zei ze, "als ik de draagmoeder maar een keer live spreek. Voor haar man kan ik wel verklaring opmaken en die laten ondertekenen."

Na ongeveer een half uur, drie kwartier, gesproken te hebben, vertrokken we weer.
Thuis direct begonnen met stukken, brieven en kranten bij elkaar zoeken begonnen.




Zaterdag 11 februari 2017



"Yeahhh......sneeuw!!", riep ik toen ik de gordijnen opendeed vanmorgen.
Ja hoor.....Sanne heeft mazzel; er is een aardig laagje sneeuw gevallen.....háár eerste sneeuw!
Ze keek haar oogjes uit naar het witte wereldje......wij ook.
Wat een heerlijk en fraai gezicht het meisje in deze sferen te zien!





















Woensdag 22 februari 2017




Bruno had een berichtje gedaan met de vraag of ze vanmorgen effe een bakkie konden komen doen.
Altijd gezellig!
De kotertjes op school en ze kwamen met z'n tweetjes.
Ik stond net koffie te zetten en Mies was net in de tuin toen ze aankwamen.
Annie stapte de keuken in en we pakten elkaar even stevig vast.
Wat zag ze er leuk en goed uit!
"Oh.....waarom begin ik nou ineens te janken?", vroeg ik met tranen in m'n ogen hangend om haar nek.
"Gek he....hou maar op, anders loopt mijn make-up uit.", zei ze lachend.
Het was gewoon weer even dat we elkaar niet gezien hebben......dat zal het zijn geweest.

Na een flinke knuffelsessie met Sanne gingen Bruno en Annie weer verder.
Wat is het toch een goud stel!




























"En wanneer zien we jullie es in Leidschenveen?", stond er bij een reactie ergens op ons Facebook.
Jan, een ex-collega die met pensioen is, en zijn vrouw vragen nog vaak naar ons en vooral naar Sanne.
Ze zijn op kraambezoek geweest en Jan is nog een paar keer op de zaak op visite geweest.
Het lag al heel lange tijd in de bedoeling ook bij hen een bakkie te gaan doen.
Omdat we vandaag beiden vrij waren, hebben we dat vandaag gedaan.
Was echt heel gezellig!
Twee mensen die eens ook zo graag kinderen wilden krijgen, maar bij wie het niet zo mocht zijn.
Dat gaat dan toch door je hoofd als je deze twee mensen zo liefdevol bezig ziet met Sanne.
Ja.....was gezellig en zullen we vast vaker doen!





























Was weer een heel gezellig dagje!




Geen opmerkingen: