woensdag 4 januari 2017

XXXIII Dagboek December 2016





Donderdag 01 december 2016



We gaan het jaar afsluiten........december is aangebroken.
Zal best even een vreemd en soms emotioneel maandje gaan worden.
Sanne's eerste Kerst.....mijn moeders sterfdag, Ma die Sanne oh zo graag had willen meemaken........
En zo komen er meer momentjes deze maand, ongetwijfeld.
Maar vooral mooie momenten.....ik weet het zeker!
Persoonlijk houd ik erg van deze maand, dus kom maar op.

Annie heeft vorige week een tattoo laten zetten.
Dat was toch wel een momentje van even slikken hoor.......over emotioneel gesproken.
Ze vroeg ons voet- en handafdrukjes te maken van Sanne.
Het was even een kliederboel maar het is gelukt.
Op ware grootte heeft Annie 'Sanne', een voetje en een handje laten tatoeëren.
Zo onwijs gaaf!
Met de babyshower vlak voor de zomer gaven we haar een tegoedbon van zo'n tattoo-shop.
Ze heeft hem volledig gebruikt en het resultaat mag daar zijn!
Heel bijzonder......heel mooi; voor altijd bij haar aanwezig.








Woensdag 07 december 2016



We brachten rond 13:00 uur Sanne bij Jochen.
Zijn huis is al bijna in volle kerstsferen, dus Sanne keek haar ogen uit.
Al die lichtjes!
En ja.....ook naar lichtjes in de ogen van Jochen; was is hij apetrots op die kleine meid!
Altijd leuk om te zien........

Ik denk dat het voor mij ongeveer tien jaar terug is dat ik met het openbaar vervoer met de bus heb gereisd.
Ergens heb ik ook een beetje een hekel aan dat soort vervoer; "Het openbaar vervoer brengt je altijd van waar je niet bent, naar waar je niet moet zijn!", was eens een gevleugelde uitspraak van me.
Maar goed; we zouden om half drie in het centrum van Den Haag zijn bij het Ministerie van Justitie.
Een auto parkeren in het centrum is een crime en duur en dus namen we de bus.
Een halte of vijf vanaf Jochen.
Niet te geloven, maar onderweg kreeg de bus een ongeluk en moesten alle passagiers uitstappen en zo vervolgden wij onze weg te voet.......
"Het openbaar vervoer brengt je......."
Nou goed.....u begrijpt wat ik bedoel.

We gingen naar de bijeenkomst van de Staatscommissie in het Ministerie.
Zij zouden het rapport toelichten waar zij twee-en-een-half jaar mee doende zijn geweest.
'Het rapport van de Staatscommissie Herijking Ouderschap'
Zeker niet alleen wij, maar ik geloof wel dat we een voortrekkersrol hebben gehad voor wat betreft het duidelijk maken dat er ook andere vormen van ouderschap bestaan dan 'slechts' mannetje-vrouwtje en een kind.
Dit kwam duidelijk naar boven toen wij het aanhangig maakten bij het College voor de Rechten van de Mens waar we destijds twee zitting hadden.
Omdat wij niet geholpen werden door de medici in Nederland, een IVF-behandeling, terwijl die voor hetero-stellen, alleenstaande vrouwen en lesbiennes wel mogelijk werd gemaakt, voelden wij ons gediscrimineerd.
Het oordeel van het College was uiteindelijk: "Er is geen medische noodzaak voor de heren een kind te krijgen."
Dat oordeel snappen we overigens nog steeds niet, want voor wie in deze hele wereld is er wél een medische NOODZAAK een kind te krijgen?

Zoals gezegd; niet alleen wij zwengelden dit eens aan.
Veel mensen hebben we in de afgelopen jaren mogen leren kennen; draagmoeders die voor anderen een kind (of meerderen) hebben gedragen, advocaten en anderen die met dit onderwerp veel te maken hebben of hebben gehad.
Mooi om deze mensen even allemaal bij elkaar zien........leuk ook.
Ook het COC, medici en de Kinderbescherming hadden mensen afgevaardigd.

De samenvatting van de bijeenkomst; Zeer positief!
Als het om draagmoederschap gaat, wil men dat er vooraf al veel geregeld wordt via o.a. de rechter en andere instanties.
Op die manier kan geregeld worden dat juridisch ouderschap al bij de geboorte van het kind geregeld is.
En niet zoals wij nu ongeveer een jaar bezig zijn met afstand doen van gezag (als het gaat om draagmoeder Annie en haar man Bruno) en erkennen en de adoptieprocedure van Michel.
Ook zullen meer klinieken dan alleen de VU draagmoederschap mogen begeleiden.

Dit alles in een notendop hoor.
We kregen het rapport, de samenvatting, mee en telt 47 pagina's.
Het rapport zelf kregen we ook......637 pagina's!



Zaterdag 10 december 2016



Yeahhh......vandaag een kerstboompje gaan kopen!
Omdat er nu niet zo veel ruimte in de woonkamer is door stoeltjes, kussens, wippers en een box, kozen we dit jaar voor een wat kleinere dan we normaal hebben.
Wat was het geweldig om voor het eerst samen met Sanne een kerstboom te gaan kopen.
Ze keek haar ogen uit op het terrein waar alle bomen stonden uitgestald.
Hoe zou ze de geuren hebben ervaren?
Wijzelf vonden het in elk geval een heerlijk moment om zo met z'n drietjes hier even te zijn, de geuren van Kerstbomen op te snuiven.
Een beetje guur en op de achtergrond klonk Kerstmuziek.
Wat een heerlijke tijd.......en de gedachte dat Sanne haar 1e Kerst er aan komt........ja, heerlijk!























Donderdag 15 december 2016



Wederom kregen we pas een verzoekje van iemand die ons via Facebook.
Ze is stagiaire en wil ons graag een interview afnemen.
Dat was vanavond.
Een aardige, leuke, jonge meid.
Het ging voornamelijk over hoe de rolverdeling is in huis bij gelijkgeslachten.
En nog meer bijzonder voor haar hoe die is, nu er een kleintje in huis.
Vele vragen werden op ons afgevuurd.......zeer benieuwd naar haar uiteindelijke bevindingen.



Zaterdag 17 december 2016



Vandaag m'n verjaardag.
Lekker bijtijds opgestaan en Michel laten liggen.
Hij sliep, omdat hij eigenlijk nog maar net op bed lag.
Hij heeft een paar nachtdiensten gehad.
Echt onze verjaardag vieren doen we eigenlijk nooit, maar er zijn altijd mensen die even een bakkie willen komen doen en dat is natuurlijk altijd goed.
Ik had voor vanmiddag wat visite ingeschat.
Op ons gemakkie waren Sanne en ik ons aan het poedelen.
"Waar zijn Mieseneis? Mieseneis....?", werd er beneden geroepen door drie kleine kotertjes.
Wout, Arie en Bram noemen ons nog steeds Mieseneis.
Zeker Wout en Arie snappen heel goed wie wie is hoor, maar Bram legt het linkje nog niet echt en noemt zowel Michel als mij; Mieseneis.
Sanne was net klaar en strak in de nette kleertjes......ik daartegenin nog steeds in pyjama.
Ursula en Ro waren erg vroeg.
Gaf mij mooi de gelegenheid Sanne aan Urs over te dragen en zo kon ik zelf even gaan douchen.
Toen Urs en de mannen weer vertrokken kwam de volgende visite niet lang daarna.
En toen die weer weg gingen, stond Jochen aan de deur.
"Hmmm......gaan we vanaf volgend jaar toch anders doen.", bedacht ik me zoals eerdere jaren weer.
"Volgend jaar vieren we onze verjaardagen ergens tussen Mies en mijn verjaardag in."
Michel is de 8e jarig en dat is dan vast een strakker plan.
Nu vieren we onze verjaardag niet, maar ook met Mies zijn verjaardag kwamen de buurtjes en zo.
Kunnen we het beter ergens tussenin doen.
Neemt niet weg dat het een gezellige dag was, al was ie erg vermoeiend; vooral voor Sanne.



Dinsdag 20 december 2016



Kerst is in aantocht.
De Kerstboom staat.
Steeds meer Kerstkaartjes hangen aan het plafond.
En ook aan Sanne wordt er nu al veel gedacht; van Annie kreeg zij haar Baby's 1e Kerstbal.
Van Oma Bep kerstslofjes en van Annie kregen we eerder kussentjes met foto-afdrukken van Sanne.
Van een collegaatje vier hartjes met de mededeling; "Eén hartje staat voor Michel, eentje voor jou en eentje voor Sanne. Ik wil dat je er één ook aan Annie geeft.......ik vind haar zo ontzettend bijzonder!"
Uiteraard daar gehoor aan gegeven..
En ook Annie......het hartje hangt in haar boom:


Plannen zijn een tijd terug al gemaakt......laat Sanne's 1e Kerst maar komen!


We wish you a Merry Christmas!   Klik daar =>>   Onze Kerstgroet



Zaterdag 24 december 2016    Kerstavond


Sinds een paar jaar gaan we met Kerstavond naar Angela.
Een heel goede vriendin......een schat van een vrouw!
Het klinkt misschien gek, maar met Kerstavond spelen we dan het zogenaamde Sinterklaasspel.
Er liggen allemaal cadeautjes, kleine liflafjes, europakjes, in het midden van de kamer en met een grote dobbelsteen pak je aan de hand van het geworpen getal een pakje.
Dat pak je uit en leg je voor je.
Het kan zomaar zijn dat als iemand bijvoorbeeld 3 gooit je met z'n allen een plaats moet opschuiven en je dus al je pakjes weer 'kwijt' bent.
Dit jaar liep het net even anders dan andere jaren;
Een vriendin van Angela d'r moeder is ook jaarlijks bij met haar man.
Helaas werd Tina dit jaar ernstig ziek en heeft zij Kerst net niet mogen meemaken.
Vorige maand nog waren we met Sanne bij haar in het ziekenhuis.
De explosie van blijheid bij Tina was zo mooi om te zien!
"Oh wat vind ik dát leuk! Sanne......kom es hier meisje!", riep ze door de zaal van het ziekenhuis.
Een prachtmoment was dat!
Bovendien had ze die dag te horen gekregen dat er waarschijnlijk toch kans was Kerst te gaan beleven......en wie weet hoeveel Kersten nog meer.
Men had zeer goede hoop met een bepaalde therapie.
Helaas.....het liep spijtig genoeg heel snel, heel anders.
Toch was haar man en een gedeelte van haar familie deze Kerstavond wel aanwezig.
Ja.....er werd gesproken over Tina.....en ja....er waren een paar zeer emotionele momenten, maar toch was het ook gezellig en hebben we 'gewoon' het spel gespeeld.
En Sanne?
Nee.....die hoefde niet mee te spelen maar kreeg wel mooie cadeau's van Angela en haar moeder.
En ook wij; zonder ook nog maar één keer met de dobbelsteen gegooid te hebben, kregen we een groot pak.
Een houten plank met daar op een foto van ons drietjes.....prachtig!









Zondag 25 december 2016     Sanne's 1e Kerstdag




Een heel bijzondere dag.
Voor ons.....en voor Sanne.
Maar ook voor Jochen.
Jochen is zo trots als een aap met zeven......nee, als een pauw, sinds de geboorte van Sanne.
Hij is de voogd, heeft Sanne's naam gekozen en wil oppassen zo vaak als mogelijk.
Gemiddeld is hij toch wel twee a drie keer in de week effe hier hoor......
Het kon dus niet uitblijven deze Kerst; ze kreeg eerder al haar Kerstjurkje maar wat stond haar allemaal nog te wachten.
Rond 14:00 uur waren we bij hem.
In tegenstelling van die van ons, is zijn Kerstboom huge!
En wat lagen er ontzettend veel cadeautjes onder zeg.........de meesten bleken later voor Sanne te zijn.
Wij zijn ook niet overgeslagen hoor en ook hijzelf heeft zijn presentjes gekregen, maar voor Sanne was bijna overweldigend.
Ze bleef scheuren......lachen.....spelen......en weer scheuren.......
Toen Sanne lag te slapen hebben we heerlijk gegeten; konijn.
Ieder jaar zijn we één van de Kerstdagen bij Jochen en ieder jaar staat konijn op het menu.
Ook toen Ma nog in ons midden was......konijn.
Heerlijk die tradities!

Eerste Kerstdag van Sanne.......het was mooi, liefdevol, geweldig!
Morgen doen we in elk geval lekker rustig aan met z'n drietjes; lekker thuis, ontbijtje en 2e Kerstdag vieren met veel spelen met Sanne en haar nieuwe speeltjes.

Kerstavond en Kerst......kon voor ons en de kleine meid niet meer stuk!

Bekijk hier een foto-filmpje:      Sanne's 1e Kerst



Zaterdag 31 december 2016



De laatste dag van het jaar.
Ook weer zo'n traditie; ik probeer de Kerstboom weg te hebben en blaas ballonnen op om vervolgens aan het plafond te hangen.
Mies zit in z'n nachtdiensten en ik heb bovenstaand inderdaad gedaan toen hij lag te slapen.
Toen hij beneden kwam rond 15:00 uur, was alles lekker opgeruimd en hingen de ballonnen in het midden van de kamer.
Vooral Sanne vond dat prachtig.....zéker de rode ballonnen!

Vanavond zijn de buurmeisjes even geweest en hebben we oliebollen gegeten die Mies vanmiddag nog heeft staan te bakken.
Tegen half elf vanavond ging Mies weer naar zijn werk en bleven Sanne en ik achter met z'n tweetjes.
Ze sliep, hoe ongelooflijk, door al het vuurwerk heen dat ver voor twaalven al werd afgestoken, heen!
De laatste fles heb ik op zich laten wachten tot een veel later moment.
Kwart voor twaalf ben ik Sanne gaan wakker maken en zijn we beneden gaan wachten op de slag van 12.
In dat kwartier ging er veel.......heel veel door me heen.
Het afgelopen jaar......wat een ongelooflijk gaaf jaar hebben we achter ons!
Een geweldige zwangerschap, een zeer mooie bevalling en een wolk van een dochter; Sanne!
En een vriendschap.......ja, er ging helaas een vriendschap door verloren maar de vriendschap die we nu hebben gewonnen is voor het leven......daar zijn we zo ontzettend blij mee.
Familieperikelen.......ja, ook die zijn er nog altijd.
Al zijn ze minder aanwezig.......er is inmiddels geen contact meer met de directe familie van Michel.
Triest.....diep triest, maar niet anders.
Ik kan niet anders zeggen dan dat hij zijn stinkende best heeft gedaan alles weer op zijn pootjes terug te krijgen.
Helaas......de verhalen die door de familie gaan worden verdraaid of niet geloofd of begrepen.
Het is niet gelukt en Mies heeft zich er bij neergelegd.
Met nog slechts één nicht is er af en toe contact.......een vrouw waar altijd erg negatief over werd gesproken in de familie en uitgerekend zij is het die zo nu en dan contact opneemt met Michel en andersom.
Weegt het allemaal op tegen al het positieve en mooie dat ons overkwam in 2016?
Hmm......het is triest en had niet gehoeven.
Voor Mies vind ik het nog steeds erg jammerlijk maar ik heb de indruk dat hij het mooie van 2016 meer ziet.
Onze liefde voor elkaar.......een liefde die ook nog es bekroond is met een heel, héél bijzonder geschenk; Sanne!
Ja.....dat maakt toch, denk ik, inderdaad dat hij het naast zich neer kan leggen.

Gedachten gingen ook naar Ma.
Het is al weer 7 jaar terug dat zij overleed.......maar wat had ze graag meegekregen dat haar oogappeltje het nu zo goed heeft, zo gelukkig is met zijn vent.
En Sanne......oh mijn god.......dat had ze toch echt wel het einde gevonden hoor!

Nu op naar 2017.......de 12 slagen hebben geslagen.......het is nieuwjaar.
Sanne's eerste levensjaar.......we gaan haar eerste Pasen tegemoet......haar eerste verjaardag......
Oh....wat kijken we uit naar 2017!

Happy New Year!








4 opmerkingen:

rieti van rouwendal zei

Wat een mooi ontroerend lief
Verhaal
Dank voor het delen van al die momenten
En dat er maar heel veel van die (mooie)momenten mogen komen
Liefs Rieti

Michel en Eise Kinderwens zei

Graag gedaan natuurlijk.......en ja, dat hopen wij ook; die mooie momenten.
Komen gaan die zeker met de kleine meid.

Dank voor je berichtje! xxx

Angela zei

Wat een mooi verhaal weer!! Ik heb ook erg genoten van kerstavond, en wat was Sanne voorbeeldig. Maar tja dat was geen verrassing. Ik wens jullie weer een prachtig jaar met zijn 3e ����

Michel en Eise Kinderwens zei

Merci lieverd......
Ook voor jou natuurlijk de beste wensen en een gezonder nieuwjaar!
Lafjoe......... xxx