zondag 6 november 2016

XXXII Dagboek November 2016







Vrijdag 03 november 2016



Heerlijk......Marktplaats!
In de winkel betaal toch je al snel 40 Euro voor zo'n ding.......
Het liep af en toe wat langs elkaar heen, maar vandaag eindelijk kunnen afspreken met de vrouw die ons dit stoeltje verkocht voor slechts 5 Euro!
Thuis het ding met anti-bacterie-spul schoon geschrobt, al was die echt niet zo vies hoor, maar het idee.
Sanne vindt het heerlijk om even zo rechtop te zitten.
Ze heeft de laatste tijd zwaar de behoeft om maar te zitten.
In dit stoeltje gaat het net even wat makkelijker, al is ze er nog net even te klein voor.
Maximaal een half uur per dag zit ze er in.

Zie hier haar nieuwe stoeltje =>>   Wat een mooie, rooie stoel....!

Helemaal ideaal om Sanne haar eerste vastere hapjes te geven.
Veel mensen beginnen met peentjes.
Wij hebben er voor gekozen een met een minder zoete groente te beginnen: broccoli.
Wat een feest.......het was echt een kostelijk vermaak!
Al ga ikzelf een beetje op 'Oma Loes' lijken waar ik niet van houd......maar ik heb gelachen.
Voor Sanne?
Zie zelf en klik daar  =>>     Broccoli......het eerste échte hapje!




Vrijdag 11 november 2016



Het staat nog niet eens zichtbaar Te Koop en toch vandaag al de eerste bezichtiging.
Het Voorburg-tijdperk;
Ik kocht daar een appartementje om een nieuwe start te maken.
Een heerlijk huisje op een eerste etage, aan een rustige laan.
Ik heb er een paar jaar gewoond voor het leven verder ging op de woonboot.
Door omstandigheden werd het niet verkocht maar verhuurd.
Vorige maand zei de huurster die er zat de huur op en maakten we de keus om het huisje nu actief in de verkoop te zetten.
De markt is weer wat aan het aantrekken en ik hoop gewoon mijn hypotheek er uit te krijgen.....zonder schuld achterblijven.
Het was een bekende die vandaag als eerste het appartementje ging bekijken.
"Ja.....dat ben JIJ Eise......netjes en een leuk ouderwets huisje. Ik zag je er al helemaal zitten.....", zei hij, toen hij me vanavond belde.
Het is niet zijn ding.......niet zijn stijl van wonen en zal voor een andere woning gaan.
Ik zal ook hier later, als het appartement op Funda staat, een linkje zetten naar het schattige huisje.

Klik op deze tekst; het huisje staat er inmiddels op

Ik vond het wel opvallend dat hij me dus best goed kent.......ik en wij zijn ook van de ouderwetse.
Zo ook vanavond.
Sanne is vandaag bij gastouder Suus geweest, heeft vanavond haar hapje gekregen (inmiddels zijn we op pompoen overgestapt) en na het eten hebben we een badje voor haar gemaakt.
Ook al weer zo heerlijk ouderwets:
De kolenkachel brandt al weer een poosje met de potten en pannen op de plaat.
Nu stond de plaat helemaal vol om een flinke plons heet water te verkrijgen.
Een jaar of twee terug kochten we een andere salontafel......een ouderwets teil.
De teil hebben we slechts even als tafel gebruikt.......we gebruiken hem toch liever waarvoor hij eens heel vaak gebruikt werd......












Zaterdag 12 november 2016



"Hoi.....goeiemorgen...... Arie is daarnet geboren!"
Het is al weer vier jaar terug dat ik op weg ging naar mijn werk.
Ik stond nog in de schuur toen mijn mobiel ging.
Het was Ursula die me met bovenstaande woorden belde.
Haar tweede mannetje werd op 11-11-2012 's-morgens vroeg geboren.......
Gek he......vandaag vierden ze zijn verjaardag en denk je toch terug aan die bewuste ochtend.
Het lijkt gisteren.............
En nu zaten we daar vanmiddag met onze Sanne daar op zijn kinderfeestje!


Arie 4 jaar!!




Woensdag 16 november 2016



Mies had vandaag een late dienst en ik papa-dag, dus konden we met z'n drietjes naar het consternatiebureau met Sanne.
We hadden het eigenlijk wel verwacht; geen bijzonderheden, alles en iedereen gaat goed.
09:40 uur hadden we een afspraak en we waren er tien minuten eerder en kwam het dat we om 09:40 al weer naar buiten stapten.
En toch in die tien minuten tijd bij de verpleegkundige;
Nadat Sanne gewogen en gemeten was, kwam ze op het grote kussen te liggen.
Klaar voor wéér twee prikjes.
Sanne huilt niet veel......en als ze piept, roep ik regelmatig; "Hey....das niet echt, ik zie geen tranen."
Ze met haar gezichtje richting de verpleegkundige en ze brabbelde wat met Sanne die haar lachend aankeek.
Ook ik liet even mijn stem horen en ze probeerde direct haar hoofd te draaien; "Hey.....bekend, bekend...", leek ze te denken en ook wij kregen een lachend gezichtje te zien.
Daar kwam de eerste prik.
Sanne gaf een harde gil.....en huilde écht!
Inclusief tranen!
En dan dat snikkende geluid.......wat is dat dan een ontzettend zielig moment zeg......bah.
Inmiddels had ik ook al wat waterige oogjes, maar bleef lachen naar ons meiske en bleef sussen.
Hoppetee!
Daar was prik twee in het andere beentje al........
Nu was het gillen iets heftiger en de tranen rolden over haar wangetjes........
Dan weet je echt niet hoe snel je haar van dat kussen af moet pakken en dicht tegen je aan wil drukken!
Nog geen minuut later lacht Sanne je al weer toe......wat een stoer meisje!












Donderdag 17 november 2016



Vanavond een bakkie gaan doen bij Annie en Bruno.
Als altijd weer even gezellig!
We konden het niet te laat maken, omdat Mies nu de nachten ingaat.
Maar ook voor Sanne niet.......ze sloeg nu wel een flinke slaap over.
Annie vond het heerlijk haar weer even te zien en te knuffelen.
Al wilde het de fles geven niet zo best lukken.......dat nam Bruno over......maar nee, ook nu had Sanne heel andere dingen te horen en te zien.
Mies heeft uiteindelijk toch de hele fles er in gekregen........wellicht was het toch de poep-luier die er aan zat te komen een minuut of tien later.
Voor de kids hadden we een paar Sinterklaascadeautjes meegenomen.
"We hebben het ze vandaag verteld,", zei Annie.
"Toch maar verteld dat het hier om een verkleedde man gaat."
"En.....hoe reageerden ze?", vroeg ik haar.
"Echt een beetje van 'oh...' en meer niet."
Ze geloven vast weer als de cadeautjes in zicht komen........

En oh......toch nog één keer het huisje dat te koop staat hoor :-)
Even hebben we gedacht; "Zullen we het aanhouden voor later voor Sanne....."
Maar nee, dat duurt echt te lang! :-)
Bij deze een video van het appartement:    Klik hier voor videootje



Zaterdag 26 november 2016



"Zo mooi......ik zou het ook zó ontzettend graag eens willen doen. Draagmoeder zijn......ja, dat zou ik echt graag nog eens willen doen.", zei de jonge vrouw die we vanmiddag ontmoetten.
"Maar ja.....ik zou niet eens weten waar ik me zou moeten aanmelden als ik dat wil gaan doen.", ging ze verder.
Mies en ik zeiden beiden tegelijk: "Nou.....bij ons!"
Dát zijn de momentjes dat een tweede kleintje soms toch wel even door je heen gaat......al zijn we daar niet veel mee bezig hoor.
We zijn super gelukkig en dik tevreden!
Onze droomwens is uitgekomen......maar soms zijn er van die kleine momentjes.
We lachten er om en later zat Annie lekker met haar te kleppen.

Een tijd terug sloot Annie zich aan op Facebook op de pagina Juli-mama's.
Nadat zij haar en dus ook ons verhaal daar had verteld, vroeg ze aan de dames daar of wij ook in de groep konden komen met Sanne.
Een ieder was even positief tegenover die vraag en ook wij krijgen al het wel en wee mee van de mama's en de kleintjes die in juli dit jaar geboren zijn.
Helemaal leuk!
Nog leuker het idee elkaar es allemaal te ontmoeten.
Het werd georganiseerd en vandaag gingen de mama's, wij en de kleintjes elkaar ontmoeten in Houten bij een Van der Valk.
Echt een leuk initiatief geweest.......was zo ontzettend gezellig en heerlijk om al die ukkepukkies te zien!
Opvallend is dan toch wel het verschil......de één groeit veel sneller dan ander, de één is veel gezetter dan de ander, de één is veel beweeglijker dan ander........helemaal leuk!
Annie heeft ronduit haar verhaal aan meerdere verteld.....en zo ook wij.
Wat geeft een kick om met die twee dames te pronken: Annie en Sanne!








Uiteraard had Annie haar camera bij en schoot er op los!



Woensdag 30 november 2016



"Wat een lief kind! Is ze altijd zo rustig?", vroeg de makelaar.
Sja.....het valt inderdaad op; Sanne is over het algemeen een heel rustig meiske.
Oh.....ze kan haar keeltje opzetten hoor!
Maar toch.....ze is zo'n zoet kind.
Leuk dat zelfs de makelaar dat opvalt.
We hadden Sanne op de tafel gezet en wij zaten aan diezelfde tafel.
In de aanslag om de koopakte te onderteken.
Jawel......het huisje in Voorburg is verkocht!
Een stukje verleden.......een huisje van eens van mij; verleden tijd!








Geen opmerkingen: