zondag 9 oktober 2016

XXX Dagboek Augustus en September 2016







                    Augustus 2016 en September 2016



"Ik krijg altijd de neiging voor een baby te buigen.....ja, nederig te zijn, te buigen.", zei ze toen we in de tuin een bakkie zaten te doen en zij met Sanne in haar armen zat.
Ik keek haar aan en wachtte op wat zij verder zou zeggen......daar was ik toch wel erg benieuwd naar.
Deze vrouw, die ik ken van het werk, is een heel bijzondere en lieve vrouw.
Soms haar nukken en vreemde gedachten of uitlatingen, maar een goed en lief mens!
Altijd even geïnteresseerd, belangstellend en goed voor ons.
Ze kwam vandaag op kraamvisite en stond vol verwondering naar Sanne te kijken, toen ze de tuin in liep en Mies met Sanne op de houten bank zat.
Toen ze eenmaal ook zat en Sanne bij zich had, ging zij verder met het zegje over het buigen voor een baby.
"Een baby weet hoe het is.....een baby kent de oorsprong, waar het allemaal begint. Zij wéét het gewoon! Zij is puur.....en weet eigenlijk alles!", ging ze verder.
Het klopt eigenlijk wel.....begrijp wel wat zij bedoelt ja.
Nooit op die manier aan gedacht.
Wel de gedachte; "Het moet toch zo'n beetje de ergste ervaring zijn; je geboorte."
Klinkt wat negatiever natuurlijk.......maar het lijkt me toch écht geen pretje.
Heel mooi dus dat deze vrouw deze woorden uitsprak......het verzacht in elk geval mijn eerdere gedachten.
"Oh.....ik heb ook iets voor jullie meegenomen.", en ze begon te zoeken in haar tas.
Er kwam een luier uit.......en ze gaf me die.
Ik bekeek het ding van de Kruidvat......maatje 2.
Ik bedacht me dat ze er misschien iets ingedaan had en opende de luier.
"Nee.....er zit niets in, maar het is een voorzetje.", zei ze.
"Jullie krijgen van mij drie maanden lang luiers. Dus zeg als ze op zijn en ik zorg voor de nieuwe aanvulling."
Wow!!
Nu inmiddels wetende dat die krengen weg vliegen!
Wat een super cadeau!
"En ik maak nu met jou,", zei ze tegen Mies, "de afspraak dat zodra het eind in zicht komt van luiers jij me een mailtje stuurt en vraagt om de volgende. Doen he?! Op die manier heb ik ook gelijk een mooi excuus om vaker langs te komen en dit wondertje te zien."
Okay.....die staat.


Dit was één van de kraamvisites die we kregen......nog maar één cadeau dat we kregen voor de geboorte van Sanne.
De hele maand augustus ging dit door.....we hebben zo ontzettend veel bezoek gekregen!!
Te gekke cadeau's van speelgoed tot tegoedbonnen.
Maar ook een ringetje, twee zilveren armbandjes met de naam Sanne, voorleesboeken, dekentjes, trappelzakken, kleertjes, sterrenmakers met geluid, geld.......en ga zo maar door.
Eigenlijk gewoon veel te gek!
En wat zo ontzettend opvallend was; we kregen soms cadeau's van mensen die we niet eens 'kennen'
Puur en alleen omdat mensen zo ontzettend met ons meeleven via dit blog en Facebook.
De verspreiding van ons verhaal is enorm en bij bekendmaking van de geboorte van Sanne werden we direct overladen.
Het eerste cadeau kregen we over de post van een Facebook-vriendin; een houten dienblad met knuffels, sokjes, zeepjes en rompertje.
Met een lieve kaart......prachtig!
Wetende dat deze vrouw het totaal niet breed heeft en dit over de post naar ons zendt.
Maar ook van een stel die ook zwanger werden middels een draagmoeder, haar zuster, die zo ontzettend meeleeft en ons vele tips gaf en geeft.
Zij stuurde ook ontzettend lieve woorden en o.a. een spijkerbroekje met vlindertjes er op.......hoe lief.



Maandag 15 augustus



09:30 uur moesten we bij het consternatiebureau zijn.......door alle verhalen van mensen om ons heen, noem ik het nog steeds zo.
En toch.....bij terugkomst thuis, moet ik er op terug komen.
Het viel alles mee.
Maar.....we houden ons nog een slag om de arm.
Eerst kregen we uitleg over hoe men daar te werk gaat.
"U heeft daar een eigen hokje.", zei de dame in de eerste kamer.
Ik kan me van vroeger nog de telefooncellen herinneren.
Een stuk of zes van die toestellen aan een wand met schotten er tussen.
Een plankje om je handen op te leunen of aantekeningen te kunnen maken tijdens het telefoongesprek.
Nou.....zo zag het er ongeveer uit.
Echter nu op de plank, krijg je de mogelijkheid je kindje aan- en uit te kleden.
Nadat we Sanne hadden uitgekleed werd ze gewogen en daarna gemeten in een houten bak.
Zag er een beetje primitief uit......maar het werkte wel.
In de andere kamer was de arts.
Een vriendelijke vrouw die Sanne helemaal naliep en ons bevroeg over hoe ze het doet.
We konden niet anders zeggen dan goed!
"Als ik Sanne d'r curver bekijk......nou.....ze zit boven het gemiddelde hoor.", zei de arts.
Helemaal goud......

Klik hier voor filmpje van 1e bezoekje aan consultatiebureau




Dinsdag 30 augustus



Vanmorgen voor het laatst met Annie naar de verloskundige gegaan.
Puur om het hele traject af te sluiten en van elkaar te horen hoe alles is gegaan en hoe alles gaat.
Al die afgelopen maanden hebben we allemaal als zeer prettig ervaren.
Er zijn geen gekke of vervelende dingen voorgevallen.......ook hier kunnen we weer niet anders zeggen dan dat alles is goed!
Annie d'r eerste menstruatie is weer gekomen......niet veel, maar het komt weer op gang.
Ook hebben we natuurlijk besproken hoe zij het hele traject heeft ervaren......vooral ook in haar hoofd.
Ze blijft lachen......ze blijft blij.
En wij.....ja, wij ook!



Maandag 05 september



Tja.....en dan vandaag weer mijn eerste werkdag.
Twee maanden mocht ik vrij zijn en volop, de hele dag door, genieten van onze kleine meid Sanne.
Vanaf nu is Mies een maand vrij......dat wordt genieten van hem!



Dinsdag 20 september 



En nu gaat het circus draaien;
Vanmorgen zijn Annie, Bruno en wij naar de advocate gegaan in Amsterdam.
Werkelijk een schat van vrouw......zij die ons begeleidde en onze zittingen deed bij het College voor de Rechten van de Mens.
Na lange tijd zagen we elkaar weer..........
We zaten in de wachtruimte een kopje koffie te drinken toen ze ons kwam halen.
"Eerst even naar de kleine meid.......", zei ze toen ze direct richting Sanne liep die in de wandelwagen lag.
"Prachtig!", zei ze.
Na de kennismaking met Bruno en Annie en ons begroet te hebben, gingen we haar kamer in.

We gaan ongeveer als volgt aan de gang;

Bruno heeft nu nog gezag en is wettelijk gezien de vader van Sanne, omdat hij getrouwd is met Annie.
Daar wil hij van af, niet van Annie natuurlijk, en ik wil het gezag en het juridisch vaderschap juist hebben.
Bruno zal het vaderschap gaan ontkennen en ik erkennen.
Annie zal uiteindelijk ook afstand doen van gezag en Sanne zal gaan aangeven dat zij bij haar biologische vader wil wonen en door hem en zijn man opgevoed wil worden en daar wil wonen.
Dat kan zij natuurlijk niet zelf dus daar wordt een curator voor aangesteld die het woord voor Sanne zal doen bij het gerecht.
Michel zal dus de adoptieprocedure doorlopen.
"Ik ga mijn best doen dit alles in één keer te doen. Op die manier hoeven er misschien maar één keer griffiekosten aan te pas te komen.", zei de advocate.

Na ongeveer een uur, gingen we weer richting huis met een lang verhaal van de advocate in ons hoofd.

"Ohh......een gouwe M.", riep Bruno ineens onderweg.
Ja....we kwamen een Mac.Donalds tegen.
We hebben ons er flink aan tegoed gedaan met z'n viertjes!




Ik heb de afgelopen twee maanden kort gehouden.
Zoals jullie hopelijk begrijpen; het is druk in ons leventje geworden!
Maar wat een heerlijke drukte!
Omdat er niet veel geschreven is de afgelopen tijd, zet ik hier onder wat foto's (uit de maanden augustus en september)......die zeggen ook zo ontzettend veel!

Veel kijkplezier!























En natuurlijk, een favoriet van meerdere mensen, nog een filmpje van Sanne's eerste boottochtje:

Klik hier  =>>         Eerste boottochtje






Geen opmerkingen: