zaterdag 5 december 2015

XXII Dagboek December 2015





Donderdag 03 december 2015



"Sjeee.......wat wonen jullie hier leuk! Wat een grote tuin!! Leuk zeg! Hoi.....ik ben Nance. Goh, leuk zeg....is dit écht een boot?"
Ze zeggen vaak dat de eerste indruk de beste kijk geeft in hoe iemand ongeveer is.
Deze vrouw stond om half acht vanavond aan onze deur en kwam met bovenstaande woorden bij ons de keuken binnen.
Wat een leuk en spontaan mens zeg!
Vanavond is er weer een journaliste geweest die heel graag ons verhaal op papier wil laten zetten.
In de krant dus.
Voordat Annie, Bruno en wij ons traject gingen starten hebben we het daar over gehad; wat te doen als er eventueel weer media-aandacht komt?
Annie en Bruno staan daar positief tegenover echter in eerste instantie anoniem.
Misschien later nog es helemaal in het openbaar.....wie weet.
"Ik heb jullie verhaal grotendeels gelezen via jullie blog maar ik wil zeker nog van alles vragen en van jullie horen.", vroeg ze ons toen we inmiddels aan de tafel zaten met een bakkie koffie en thee.

Vele vragen hebben we gekregen!
Een stuk vanaf het begin, toen onze kinderwens grote vormen ging aannemen, tot en met nu en wij met twee engelen, Annie en Bruno, in zee gingen.
Heel veel besproken dus over het gehele traject, maar ook over vriendschappen en families.
Zij had het in ons blog wél opgemerkt dat Mies kinderen heeft uit een eerdere relatie.

We stonden eerder in kranten.
Destijds meer gericht op hoe krom het in Nederland geregeld is als het aankomt op hoogtechnologische zwangerschappen.
Als het aankomt op het onderscheid dat er wordt gemaakt als twee mannen samen een kind of kinderen willen krijgen en opvoeden.
Ditmaal komen we dus in de krant met een heel mooi en bijzonder, happy end!
Aankomende zaterdag of dinsdag zal er een stuk geplaatst worden in het Leidsch Dagblad, Haarlem's Dagblad en nog een Noord Hollandse krant.
We hebben Nance een foto meegegeven van ons samen; een foto die goed twee jaar terug gemaakt is, toen pa nog in ons midden was.



Vrijdag 04 december 2015



Ik kwam mijn ex-schoonzuster een paar weken terug tegen.
"Nou, gefeliciteerd joh! Wat zal je moeder trots geweest zijn!", waren haar woorden.
Vooral vandaag kwamen die woorden regelmatig even bij me terug.
Vrijdag 4 december 2009, 11:30 uur, zond ik mijn naasten, precies zes jaar terug, een sms dat de hemel er een sterretje bij had gekregen.........
Ma is die ochtend in mijn armen overleden.
Ja....de woorden van haar kwamen nog een paar maal terug en de gedachten: "Hoe zou Ma nu gereageerd hebben, wat zou ze gevonden hebben van dit traject, hoe blij zou ze zijn geweest nu?"
Ergens weet ik het antwoord wel; eens vertelde ik haar dat ik op jongens val.
"Lieve schat, ik heb veertig jaar in het kappersvak gezeten en heb vele jongens en mannen gekend die op jongens en mannen vielen. Wat kan mij het schelen wat je in bed doet met een ander, als jij maar gelukkig bent! Wel jammer dat ik juist van jou geen kleinkinderen zal krijgen......", waren ongeveer de woorden die hoorde toen ik met mijn 19e vertelde hoe het toch met Eise zat.
Dat kleinkind gaat dus nu komen!
Ergens.....ergens zal er toch een sterretje zijn dat op ons neerkijkt en straks gaat vonkelen omdat er een kleintje geboren is?

Ma 81 jaar, drie maanden voor zij stierf




Vrijdag 11 december 2015



Annie stond in de keuken af te wassen en zag ons aan komen rijden.
Kwart over negen vanmorgen waren daar.
Ook Bruno was thuis.
Net weer binnen van de hond uitlaten.....z'n wangen voelde koud.
Annie, warm als altijd, omhelsde ons en ging een bakkie zetten.
We hadden nog een formuliertje te ondertekenen voor de verloskundige en we hebben wat zitten kleppen over telefoons.
Kwart voor tien reden we met z'n drietjes weg.
"U moet een nummertje trekken hoor.", zei één van de dames in de wachtruimte die ook bedoeld is voor mensen die voor het prikken van bloed komen.
"Nee hoor, dat hoeven wij niet.......", antwoordde Annie.
De dames moeten vast begrepen hebben dat we dus voor de afdeling Verloskunde komen.
"Maar hoe zit dat dan......een zwangere vrouw en TWEE mannen??", hoorden we hen bijna denken.

Annemarie heette ons hartelijk welkom en vroeg ons hoe het met ons allemaal gaat.
Annie vertelde dat ze zo goed als van de misselijkheid af is maar wel steeds heel erg moe.
Dat had ze in eerdere zwangerschappen niet zo sterk, meent ze zich te herinneren.
Maar wat wil je......die Puk.......nou ja, dat komt zo wel.

Na een kort praatje en noodzakelijke besprekingen klom Annie weer op het bed.
Gelukkig.....nu werd er géén gebruik gemaakt van die enge staaf!
De koude gel werd op Annie d'r buik gedaan en het echo-ijzer kwam tevoorschijn.
Al snel zagen we Puk.
Wat een beweging zit er al in dat kleine wurmpje zeg!
Dus dáár wordt Annie zo moe van!
Van links naar rechts, omhoog, omlaag.......Puk worstelt er op los hoor.
Resultaat was dan wel dat er een hele trits fotootjes gemaakt kon worden.

Annie stevig vasthoudend en loerend naar Puk op het scherm


"Ik weet het niet hoor......het lukt toch wel?", hoorde ik Mies ineens achter me zeggen.
We hadden een videocameraatje meegenomen en gebruikten het zo goed als voor het eerst.
Maar zelfs in zijn zenuwen is het prima gelukt, zo bleek bij thuiskomst.

Nu hebben we de wetenschap dat we iets verder in de zwangerschap zijn dan we in eerste instantie dachten.
Een paar dagen maar hoor.
We zijn vandaag 10 weken en 4 dagen zwanger!
Elke maandag zullen we er een volle week bij hebben en de uitgerekende datum is vastgesteld op:
                                                   
                                                                   04 juli 2016


Links het hoofdje van Puk. De witte vlek zijn de kaken. Midden boven en onder twee knuistjes.


De magische drie maanden komen nu heel dichtbij......volgende week maandag.
Dit zal ook meegespeeld hebben bij Annie om het volgende op haar Facebook te plaatsen:



"Even een mededeling van mijn kant.
Sinds een tijdje geleden ben ik samen met een stel een traject ingegaan.
Dit stel heeft al een langere tijd een wens, een kinderwens.
Ik wilde dit uiteraard graag voor mijn broertje doen, maar aangezien hij graag de papa wil worden is dit niet mogelijk ( naja, wel mogelijk, maar dat zou niet geheel handig zijn nee...).
Zodoende besloot ik dit voor dit stel te doen.

Na twee pogingen is dat dus ook gelukt en kan ik mededelen op 4 juli 2016 uitgerekend te zijn van hun kindje.Ik sta op hun fb pagina anoniem vermeld (onder een andere naam) en ook op hun online blog.

Ook gaan er krantenstukjes komen.
Zou je het leuk vinden om dit te lezen, let me know.
Ik denk vermeld dit ook hier even, want mensen zullen ongetwijfelt zien aan me dat ik dikker word en ook op fb reageer ik misschien wel op baby-gerelateerde onderwerpen.
Nu dit geheim ook de wereld uit is , mochten er nog vragen zijn, je weet me te vinden.

Xx Annie"



Wat mooi dat zij dit heeft gedaan........maar mensenlief; die reacties!
De één na de ander zo ontzettend mooi, lief en vol lof!
Ook zie je schrikreacties......en diep respect.
Wat een top-stel......we houden van dat gezin!


En onlangs zagen we op t.v. we een reclame van RTL voorbij schieten:

RTL-viert de Kerst!
Geef iemand op waarvan u vindt dat diegene een cadeau verdient.......

Nou....dat wisten we natuurlijk wel en uiteraard ook de reden!

En zie hier, we kregen vandaag een mailtje van RTL:

"Uw inzending is geselecteerd 
U heeft meegedaan aan de RTL Viert de Kerst-actie en iemand opgegeven die u wilde verrassen met één van de 25.000 RTL Kerstpakketten.Wij willen u bij deze heel graag laten weten dat uw inzending is geselecteerd als één van de winnaars van deze actie.
Het prachtige pakket wordt verstuurd tussen 9 december 2015 en 30 december 2015 naar diegene die u heeft opgegeven.Fijne feestdagen, namens RTL Boulevard, RTL Nederland en de Nationale Postcode Loterij!"

Helemaal geweldig!





Zaterdag 12 december 2015



Al vroeg zagen we op Facebook dat een collega van Mies de krant al onder ogen had gehad.
Pet op, in de traningsbroek en met de hond ernaast, ging Mies gelijk naar de winkel om twee exemplaren.
Eentje uiteraard voor Annie en Bruno.
In de bijlage over twee pagina's groot!!
Alleen die foto al......gewoon huge!
En nu maar hopen dat er weer wat stof doet opwaaien.......het hoogtechnologisch zwangerschap mag best meer aandacht krijgen.
En zéker dat er meer vormen zijn van ouderschap!
Een homo paar moet toch ook een eigen kindje kunnen krijgen?
Ja....dat kan.
Maar die Nederlandse wet en die medische wereld.......ze stinken een beetje.

Artikel in o.a. Leidsch Dagblad:  12 december 2015

Enniewees.......hierboven een foto van de krant.
Ik beloof op een later moment de tekst volledig op het blog te plaatsen.......

Bij deze een linkje naar de tekst uit het artikel Roze Flamingo's:  KLIK HIER

Vanmiddag een high tea op Hoek van Holland van een goede vriendin die binnenkort haar 40e verjaardag zal bereiken.
Het vieren was vandaag.
Echt heel erg leuk en gezellig!
Natuurlijk kreeg de baby Emma, die er ook bij was, veel aandacht.
En niet alleen van ons hoor........



Zondag 13 december 2015



Wat in papieren gedoken en de verzekeringen.
Terwijl ik met Annie en Bruno aan het app-en en messenger-e was, stuurde Annie tussen neus en lippen door fotootjes van haar buik;

Morgen 11 weken zwanger


"Leuke foto van de groeiende buik. :-) Gaat goed he :-) En ik hou me buik lekker niet meer in
Hahahahaha"

Helemaal super he?!
Morgen zijn we 11 weken zwanger......en nu al dit buikje!
Wow!!



Dinsdag 15 december 2015



Dagelijks halen wij de boodschappen die we die dag nodig hebben.
Meestal Mies trouwens.......
Nu een week of twee hebben we iedere keer iets extra's meegenomen; een pot bruine bonen, koekjes, pasta, rijst etc. etc.
Vandaag hadden we een giga tas vol met boodschappen!
Met een soort van Kerstpakket zijn we vanavond bij Annie en Bruno geweest.
Ze waren er blij mee.......
Er moesten ook nog wat papieren ingevuld worden en we hebben gezellig zitten babbelen.

"Zo Madelief.....nu wordt het wel tijd om naar bedje te gaan he.", zei Bruno en zette zijn handen op zijn bovenbenen.
Madelief is al een paar daagjes ziek; verhoging en een flinke kuch.
Zonder horten of stoten kwam de kleine onder haar dekentje vandaan en kwam even ons om de nek hangen om ons op die manier welterusten te zeggen........
"Goed opknappen meisje.....maandag komen jullie bij ons logeren.", zei ik.
Duidelijk nu moe en een beetje te ziek, knikte ze en draaide zich om.......ze ging naar boven.



Woensdag 16 december 2015



Annie stuurde Mies een app; het Kerstpakket van RTL is binnen!
Helemaal leuk......komt wel goed daar, nu hebben ze natuurlijk twee kerstpakketten van onze kant.
Laat ze nou door de zwangerschap voornamelijk op eten gericht zijn.......









Donderdag 17 december 2015



Annie stuurde ons een linkje: "Mooi gedaan ! Volgens mij is dit proces tussen de 2 en 3 maanden"

Klik hier voor het linkje




Zondag 20 december 2015




Gisteren zijn we naar GAMMA en Karwei gegaan.
Es effe neuzen; witsel, behang, verf op waterbasis, tapijtje of toch maar een flink vloerkleed.
Voor nu is het bij witsel voor het plafond gebleven.
De babykamer, die nu nog 'strijkkamer' heet, is Mies helemaal leeg gaan halen om zo overal goed bij te kunnen.
Ma had ooit een antieke commode.
Eens is die naar Jochen gegaan en hij kwam van de zomer met de kast naar ons.
Het was een beetje geklooi......maar de kast staat al weer even boven.
Toen de kamer, op de commode na, helemaal leeg was, zijn we aan het schuren geslagen.
Mies de koof die om de schoorsteenpijp zit en ik de commode.
Uche uche!
"Goh.....ik vond het plafond eigenlijk best wit. Maar nu het klaar is, zie je wel heel duidelijk het verschil.", zei ik.
Ik heb de commode goed in de was gezet na het licht opgeschuurd te hebben.
Ziet er weer prima uit!

Van de week was ik jarig.
Vele felicitaties gekregen.
En ook velen die de opmerking maakten: "......en volgend jaar met z'n drietjes vieren."
Grappig.
Als je zo denkt, dan kun je het je nu bijna nog niet voorstellen dat er volgend jaar, rond deze tijd, een kleintje is.
Zo ook na vandaag ook de gedachte: "Gek eigenlijk......we zijn nu met een kamertje bezig, opknappen, opleuken. We doen dit voor de kleine.....die er nog niet is. Het is een heel apart gevoel."

En zo komen we van de ene gedachte in de andere;
We zijn al een poosje bezig met het verzinnen van namen.
Jongensnamen én meisjesnamen natuurlijk.
Het echt vernoemen naar, ligt niet in onze bedoeling, maar we willen wel dat de naam van mijn moeder er in voor komt.
Ma heette Annie Louise, roepnaam An.
"Nou.....dat moet een makkie worden.", zeiden we een tijdje terug tegen elkaar.
Niks is minder waar!
Vreemd genoeg hadden we voor een jongen al heel snel een leuke naam.
Nee.....we zeggen nog niets!
Voor een meisje daarentegen werd het lastig.
Mies is meer voor de Engelse namen of namen met een twist......ik absoluut niet!
Als voorbeeld neem ik even Mirjam.
Mies zou het meisje rustig Myriam noemen ofzo.......brrrr.......niet aan denken.
Ik zou het zomaar Antje willen noemen.
"Getver....", zijn dan ongeveer de woorden weer van Mies, "ANTJE!!"

Mies zat vanmorgen achter de laptop.
Hij zat wat testjes, geslachtstestjes te doen.
Je kunt met allerlei verschillende rekensommetjes uitrekenen wat het geslacht gaat worden.
Bull natuurlijk......maar wel erg grappig om te doen.
Het gekke alleen; elke test die we deden kwam uit met als geslacht: Meisje!
Nu moeten we het toch binnenkort wel snel eens worden over een meisjesnaam.
"Maar ik vind de jongensnaam zo leuk.", zei Mies vanavond.
"Ik vind de meisjesnaam die we zouden doen ook leuk. Maar als je er nog niet helemaal achterstaat, moeten we toch naar een andere op zoek.", zei ik.
Dilemma, dilemma.......   :-)



Maandag 21 december 2015



De meisjes van Annie en Bruno, de jongsten, hadden een logeerpartijtje......
Yep, bij ons!
Gisterenmiddag zijn ze ze komen brengen.
Lekker effe kunnen kleppen en rond 16:00 gingen Annie en Bruno er vandoor.
Op naar Amsterdam.....lekker een avondje voor henzelf met een concert.
Ik heb later iets van de muziek gehoord......stiekem was ik even blij dat Puk het allemaal nog niet kan horen. :-)

Mies had een late dienst en dus ben ik samen met de meiden naar de winkel gelopen.
Het is winter, maar het lijkt wel herfst.
Te warm voor de tijd van het jaar en vandaag veel regen en wind.
Kletsnat kwamen we weer thuis van de winkel en een rondje met de hond.
"M'n hele maillot is nat....jek!", riep Madelief toen we binnen waren.
"Weet je wat we kunnen doen? Het is nog vroeg, maar we gaan gewoon allemaal onze pyjama al aantrekken!", stelde ik voor.
Een luide 'ja' klonk door de kamer en we gingen naar boven ons omkleden.
De meisjes gingen aan de grote tafel kleuren en ik dook de keuken in om het eten klaar te maken.
We hebben bloemkool met aardappeltjes en een varkenslapje gegeten.
"Ik vind dit heeeeeerlijk!", riep Mona.
Natuurlijk ging, nog meer overtreffend, Madelief daar overheen.
Het was maar gewoon bloemkool......gewoon Hollandse pot, maar een complimentje vond ik toch wel.



Dinsdag 22 december 2015



Vanmiddag zijn Annie en Bruno de kinders komen halen.
We hebben een leuk en gezellig logeerpartijtje gehad!
We hebben wel nog lekker gegeten hier met z'n zessen.
Na de vaat zijn ze huiswaarts gegaan.......hun kerstcadeau stevig Puk aangedrukt.




Woensdag 23 december 2015



Vanmorgen de eerste contacten gelegd met de kraamhulp.
Na een korte uitleg van onze situatie en een gesprekje over hoe bijzonder deze situatie is, hebben we wat afspraken gemaakt.
Annie zal ook contact met hen opnemen en zij en wij ook met de zorgverzekering.
Annie zal kraamhulp krijgen, ongeveer 21 á 24 uur en wij hebben recht op 15,5 uur.
De verzekeringsmaatschappij had al aangegeven dat het toch wel goed uitkomt dat Annie en ik bij verschillende maatschappijen zijn verzekerd.
De verwarring kan op die manier minder snel voor komen, aldus hen.
Nu bekijken we alleen nog of we dezelfde kraamhulp krijgen.
Annie en Bruno en wij wonen ongeveer twintig minuten autorijden van elkaar vandaan.
Maar de kraamzorg gaf al aan dat de kraamhulp reiskosten vergoedt krijgt.
Echter niet als die doorgaat naar het volgende adres......
"Nee.....die krijgt maar eenmalig reiskostenvergoeding.", zei de vriendelijke vrouw van de kraamzorg.
Echt weer zo'n situatie waarin men er vanuit gaat dat kind en moeder altijd bij elkaar blijven na de bevalling!



Vrijdag 25 december 2015    Kerstmis



Met onze verjaardagen onlangs zeiden we het al een paar keer: "Onze laatste verjaardag met ons tweetjes."
Zo ook deze Kerst.......onze laatste Kerst met z'n tweetjes.
Volgend jaar vieren we ook gewoon baby's eerste Kerst!!
Wat een gedachte.....helemaal gaaf!
Sara Coster plaatste een mooie foto op haar facebook.
Het geeft toch even te denken; wij hebben die Kersten ook gehad en deze Kerst ook nog.
Maar volgend jaar.........



Vanmiddag een heel stuk met Gizmo gaan wandelen.
Later, zoals ieder jaar, naar Jochen gegaan en alle kerstcadeau's meegenomen.
"Ja....het is eigenlijk heel makkelijk zoeken geweest voor jullie dit jaar.", zei hij nog.
Hij heeft het écht te gek gemaakt dit jaar!
Waarschijnlijk voelt ie ook een stuk trots......trots dat hij de voogd is van Puk.
Het leek of we na het eten van het konijn bléven uitpakken!
Maar wat heeft ie ons blij gemaakt!







De klapper is toch wel de babyphone!
Met camera, met nachtzicht, met slaapliedjes, draadloos.......poeh hey......wel héél erg modern voor ons, maar wat een mooi cadeau!
Op de foto niet het Robijn wasmiddel te zien en ook niet het cadeau dat we van een collega/vriendin kregen; een houten blokkendoos.
Jongens, jongens.....wat zijn we verwonnen dit jaar zeg!



Woensdag 30 december 2015



Kerst is voorbij.......heerlijke dagen gehad!
Zeker met het vooruitzicht dat er een volgende Kerst hier een kleintje rond kuiert.

Gisteren zijn we in de babykamer aan de gang gegaan; muren gesaust en één wand behangen.
Plafond had Mies al gewit.
Vloerplinten opnieuw in de verf en lekker schoongemaakt.
Hmmm......ruikt nu helemaal nieuw!
We hebben nergens in huis tapijt liggen, maar gisteren hebben we een tapijtje gehaald voor in het kamertje van Puk.
Dat zullen we van de week even leggen.
Daarna kan de babygeur er in.........

Nog een nieuwtje; we zijn van de week gestopt met roken!
Voor ons doen helemaal top hoor!
Twee verstokte rokers die een kleintje krijgen; dat kan écht niet!
We hadden al een tijdje het plan en begonnen met niet meer binnen roken.
Dat scheelt al een heel eind.
Maar eergisteren hebben we onze laatste peuk uitgedrukt........



Donderdag 31 december 2015



Het nieuwe jaar is in zicht!
En wat voor een jaar!
Oh mensen.....wat kijken we uit naar 2016; en dan natuurlijk met name richting 4 juli.
Independence day......wel een heel mooie datum.
Eigenlijk heb ik een beetje een hekel aan terugkijken naar een afgelopen jaar, maar doe het toch eventjes, want we hebben dit jaar toch wel een héél bijzonder iemand mogen ontmoeten; onze draagmoeder Annie!
Daar mag toch zéker even op teruggekeken worden.
Klik hier => Annie en Bruno! Wat een stel!! <= Klik hier
Eind augustus 2015 mochten we hen ontmoeten.......een strijd, een zoektocht van een paar jaar werd eindelijk afgebroken voor ons.
Bij de tweede poging was het gewoon raak; zwanger!
En nu al weer bijna 14 weken.
We genieten met volle teugen van de zwangerschap, hebben veel contact met Annie en Bruno en alles loopt tot nu op rolletjes.
Wat zijn we dankbaar......dankbaar voor deze vrouw, voor dit stel prachtige mensen!
Danken doen we nu vooral met woorden, cadeautjes, oppassen op Madelief en Mona en een stuk van onze eindejaarsuitkering als Kerstgeschenk.
Nee, het is niet genoeg......maar hoe kun je in hemelsnaam hier op een juiste manier deze mensen voor danken?

Ook kijk ik toch nog even terug naar de gebeurtenissen met Roos.
Ook haar en haar gezin hebben we dit jaar ontmoet en we weten allemaal hoe dat afliep.
Toch willen we ook haar danken.
Als zij er niet was geweest, wij niet alles hadden gedeeld, had Annie ons wellicht nimmer benaderd.
Koffiedik kijken natuurlijk........
We zijn blij geweest met Roos, boos geweest op haar, verdrietig en gefrustreerd......en toch willen we haar danken.
Ze is vast niet voor niets op ons pad geweest......

Maar ik kijk ook even terug naar de andere dames die we ontmoet hebben afgelopen jaar.
Tja....dat waren er eigenlijk best een aantal hoor!
Meerderen waren écht lieve vrouwen......we willen hen niets te kort doen, maar het meest blij zijn we tóch met Annie!

Toet-toet!!
"Hoe is het, hoe is het?", vroeg de buurvrouw die aan kwam rijden en haar raampje opende.
"Ja goed.....heel goed!", zei ik.
"Weet je wat zo jammer is,", ging ik verder, "we zagen je van de week net wegrijden toen we met Annie en Bruno op het pad liepen. Ik had het zo ontzettend leuk gevonden als jullie kennis met elkaar hadden gemaakt!"
"He.....ja, ik ook, ik ook!!", zei ze.
Ze is altijd zo enthousiast!
We waren laatst bij haar op visite.....kregen toen volop kussen, tranen en een rompertje.
Als volgende keer Annie en Bruno hier weer es zijn, bellen we toch even bij haar aan.......
Aan de ene kant leuk hen inderdaad kennis te laten maken, maar ook om een beetje met Annie te pronken!
We zijn zo trots met en op haar.........

Een maxi-cosi kinderwagen en buggy en zo, heeft Mies een tijdje terug gekocht.
Nu zouden we ook graag zo'n onderding willen.......
Dat fix je in de auto op de stoel en je kunt dan de maxi cosi er zo opklikken.
"Dat is eigenlijk echt een must hoor! Ideaal zo'n ding!", zei Ursula ons een tijdje terug.
Ja.....me dunkt!
Zo'n kreng kost bijna € 200,=
Dus wij op Marktplaats gedoken en vanmiddag naar Hilversum gereden.
"Zal ik het even voordoen in jullie auto?", vroeg de man die Peter heette.
"Ja, dat is goed......graag zelfs!", was ons antwoord.
"Oh.....maar jullie hebben een wat ouder autootje. Denk niet dat het dan gaat lukken. Nee.....dit werkt niet. Er zitten niet van die pennen in jullie bank. Jammer......ik zou hem maar niet kopen.", zei Peter.
Wat ontzettend fair!
Wij hebben er geen sjoege van en hij draait ons geen loer!
Wel jammer dat we dat hele takke end hebben moeten rijden voor nop........maar goed.
We weten nu ook naar wat we wel moeten zoeken; een maxi cosi easy fix 2.
Hmm......natuurlijk!

"Oh, we hebben post van de kraamzorg.", zei Mies toen we thuiskwamen.
"Maar natuurlijk,", begon ik al mopperend.
"er staat Mevrouw E. Molenaar! En de hele brief doet de indruk wekken dat IK zwanger ben!! Was het maar geen leugen!", zei ik verder mopperend en liep al naar de telefoon.
"Goedemiddag u spreekt met Molenaar. Ik kreeg vandaag van u de aanmelding voor Kraamzorg per brief bevestigd. Daar heb ik een vraag over en een opmerking. Wilt u mijn cliëntnummer?", begon ik écht heel vriendelijk.
"Das goed.", klonk het heel kortaf.
Hmmm.....dit ging wat worden, dat voelde ik al direct.
"Ja, ik heb het voor me; Mevrouw E Molenaar wonende te......", zei ze.
"Ja....u hoort misschien het foutje al; ik ben een man.", viel ik haar in de rede.
"Dat hoor ik ja.", zei ze.
"Bovendien gaat de rest van de brief er vanuit dat ík degene ben die zwanger is. Dat is heus niet het geval hoor.", zei ik haar.
"Ik hoor dat u een man bent ja. Maar het systeem snapt dat niet. We zijn op de hoogte van de situatie. Uw draagmoeder heeft zich van de week ook aangemeld. Toch omdat u kraamzorg aanvraagt, gaat het systeem er vanuit dat u een vrouw bent. Maar ik zie hier in mijn schermpje dat u een man bent hoor.", zei ze een beetje verward.
"Mij gaat het er voornamelijk om dat de juiste zwangere bij u bekend is. En in het vervolg wil ik op mijn post Mijnheer E. Molenaar genoemd worden.", probeerde ik nogmaals.
"Ik snap het, maar het systeem zegt......", zei de dame weer.
Weer viel ik haar in de rede: "Het is toch niet zo moeilijk om de adressering aan te passen?"
"Nee dat niet, maar het systeem pakt het anders op."
Ik was er klaar mee.
Verzekerde haar er van dat ik terug bel als de volgende post weer zo geadresseerd is.
Uiteraard wenste ik haar wel een fijne jaarwisseling en sloot lachend het gesprek af.

Mies heeft vanmorgen oliebollen gebakken en appelflappen.
Laat het oudjaarsavondje maar beginnen.....we houden het rustig met z'n tweetjes.
De laatste jaarwisseling met een twee persoonsgezinnetje.











Geen opmerkingen: