vrijdag 17 juli 2015

XVIII Dagboek Juli 2015




Vrijdag 03 juli 2015



Onze laatste werkdag voor we vakantie hebben!
Yes!
Bij mij in elk geval erg rustig, omdat direct op vrijdag, de dag na de laatste vergaderdag, het reces in gaat.
Samen met vriendin/collega de dag door gegaan......was gezellig!
Inclusief leidinggevende en een andere collega die later kwam, zijn we op Plein een borrel gaan drinken.
Dat begint een beetje traditie te worden met een vast clubje; een neutje drinken zo vlak voor we allemaal met vakantie gaan.
Het was warm en zaten heerlijk op een terrasje het afgelopen vergaderjaar een beetje door te nemen.
Rond 18:00 uur afgesloten en elkaar veel plezier toegewenst met de komende zomer!

We hadden afgesproken met Ursula daar te komen eten.
Zoals altijd drukke bedoening maar ook zoals altijd leuk om met de kids bezig te zijn!
"We hebben nu een paar weken verlof.....dus mocht het zo uitkomen; alle tijd om op te passen hoor.", lieten we haar weten.



Woensdag 08 juli 2015



Best een spannende dag geweest vandaag!

We hebben uiteraard veel contacten via Facebook en forums.
Zo hebben we bijvoorbeeld ongeveer anderhalf jaar contact met een vrouw die vanaf het begin van ons contact al heel bijzonder voor ons is.
Ze heeft zelf drie kinderen en heeft een kindje voor een stel gedragen.
Vele verhalen over gelezen van haar kant.
Helaas is het traject niet helemaal verlopen zoals zij het graag had gezien en zijn de wensouders er op een manier mee omgegaan die niet veel respect verdient.
Toch zou zij graag nog es willen dragen voor een stel, zo liet zij weten op het forum.
Via mail en berichtjes bleek al snel dat we een leuke en open click met elkaar hadden.
Goed....we hadden ook verschillende ideeën over bepaalde zaken, waar soms heftige discussies van kwamen, maar dat stond ons respect naar elkaar niet in de weg.
Een tijdje terug kwam er een moment dat zij liet weten ook op een andere wijze eventueel zou willen te gaan dragen voor een stel.
Er moesten voor haar wel heel veel grenzen verlegd worden, maar ze was er erg hard over aan het nadenken.
Enniewees.......we zouden haar vandaag es gaan ontmoeten!
Net zoals we ook andere draagmoeders eens hebben ontmoet, zonder ook maar enige gedachte dat de dames voor ons zouden willen dragen.
Toegegeven; als we zo'n dame gingen ontmoeten, gaat zoiets wel door je heen.....ware het maar voor heel even.
Maar met deze vrouw, Cora, hadden we al meer besproken over chat.
Hoe het ook zij; Cora zou hoogtechnologisch nogmaals willen dragen voor een stel en zij had wel es aan ons gedacht.
Onze eiceldonor Vera is erg ziek......heel erg ziek!
Haar kunnen we sowieso niet ook nog vragen een eicel af te staan, maar Lies daarintegen zou het met alle liefde voor ons doen.
Zodoende kwamen Lies en Cora ook met elkaar in contact via Facebook.
Of je wil of niet........je gaat over van alles praten en allerlei voorstelling maken.

Lies gaat over drie weken trouwen en had in gedachten ná haar trouwen aan de slag te gaan met het eventueel afstaan van eicellen, als wij een draagmoeder zouden vinden die hoogtechnologisch voor ons zou willen dragen.
Die vrouw was er nog niet.......Cora heeft ons immers nooit toegezegd dat voor ons te willen doen.
Maar toch gingen we deze bijzondere vrouw vandaag ontmoeten.

Zoals ik eerder al zei; dat is dan best spannend!
Ten eerste het hele eind rijden, een 'vreemd' persoon ontmoeten, op neutraal terrein......ja alleen die dingen bij elkaar maakt het al spannend.

We kwamen na een paar uur rijden aan bij de brasserie waar we hadden afgesproken.
"Kijk.....daar loopt ze net naar binnen.", zei Mies terwijl ik zoekende was naar een plekje voor de auto.
Ik zag nog net een vrouw van de achterkant in een roze met wit jurkje de brasserie binnenstappen.
Auto geparkeerd en met een klein presentje naar binnen gegaan.
Zij had inmiddels al plaatsgenomen achterin de zaak.
Natuurlijk herkende zij ook de twee mannen die binnen kwamen lopen.........
Een warme ontmoeting met kussen en even vasthouden.......
Ontzettend leuk elkaar es na zo'n lange tijd life te zien, te voelen, te horen en haar bewegingen te zien.
Dat maakt toch uiteindelijk iemand wie iemand is.
Zelfs geur speelt hier een rol.......

Mies en ik gingen tegenover haar zitten en we bestelden een drankje.
Mies ging voor de koffie......ik hield het bij een colaatje.
Zelf had ze al een sinas besteld.

Uiteraard heel veel met elkaar gesproken!
Ook veel dingen die we al van elkaar wisten door de chat en het forum.
Cora.....een heel bijzondere vrouw met veel verhalen; mooie maar ook minder mooie verhalen als het ging om wensouders van eerder.
Ze had al een paar ontmoetingen gehad voor die van ons.
En ook aankomende dinsdag zou zij een ontmoeting hebben met twee mannen.
Twee mannen.......alleen dat was al een grens voor haar om overheen te stappen.
Met haar man samen altijd besproken om 'slechts' voor een heterostel te dragen.
Maar omdat de eerdere ervaring niet al te soepel verliep, ging zij ook andere kanten belichten.

We bespraken ook de kanten waar wij tegenaan liepen bij Cora......de dingen waar we het met z'n allen tot dan nooit eens over waren geworden.
Klinkt heel plat......maar dat gaat om geld!
Zij en haar man hebben daar een andere kijk op dan wij.
Dat mag en kan.......maar een match hebben we gewoon niet in deze!

Uren vliegen voorbij!
Omdat het bijna etenstijd was, stelde Cora voor haar jongste zoon, Willem te gaan halen en terug te komen om iets te eten in de brasserie.
Vonden we een strak plan.
Toen stelde zij voor of we even met haar meegingen.
"Ik heb nog nooit zoiets gedaan hoor, wensouders meenemen naar mijn huis, maar dit voelt goed zo.", zei ze.
Och......we waren hier nu toch en waren best nieuwsgierig naar wat er meer achter haar zat.

Wat een huis!!
Prachtig......en in ons ogen gewoon een voetbalveld er achter als tuin.
Inclusief sauna en jacuzzi!!
Bizar......hoe mooi deze vrouw hier woont.
Kennis gemaakt met Willem......een keurig net ventje van 13 jaar.
Na een half uurtje zijn we terug gereden naar de brasserie, ongeveer vijf minuten rijden bij haar huis vandaan.
Daar met z'n vieren heerlijk gegeten en zeker door blijven babbelen.

Tegen 20:00 uur namen we afscheid en zijn we richting huis gegaan.
We zouden dit alles met z'n allen laten bezinken en zeker op deze ontmoeting terugkomen.
Onderweg naar huis bespraken we natuurlijk deze dag: Een bijzondere, lieve en open vrouw.
Dat staat als een paal boven water.
Maar ja.....niet dat we de keus hadden hoor, maar stel....stel deze vrouw zou voor ons willen dragen, dan komen we nogal ergens voor te staan:
- hoogtechnologisch
- eiceldonor die nog moet trouwen en lichamelijk niet helemaal top nog is
- kosten.....veel en hoge kosten
Eigenlijk moeten we ons hier niet mee bezig houden; we hebben haar ontmoet, daar ging het om!




Zaterdag 11 juli 2015



"Heel veel succes zo meteen :-) , Ik leef met jullie mee! Zoen voor beiden!  X"
Och....wat lief!
Deze sms zond Cora ons vanmorgen, wetende dat we vandaag een vrouw gingen ontmoeten waar we al even contact mee hebben.
Deze dag begon best met wat zenuwen.......we keken heel erg naar deze ontmoeting uit!

We kunnen het hier eigenlijk heel kort houden.......zie ons verhaal en klik hier ---> Roos

Nooit eerder maakten we zo'n dag als deze mee!




Donderdag 16 juli 2015



Tja......het was vandaag vroeg opstaan.
"Oh jee.....nu moet ik gaan presteren onder druk!", zei ik tegen Mies.
Om 08:00 uur hadden we een afspraak staan bij het laboratorium in Leiden.
M'n kwakkie moet es gecheckt worden.
Nooit eerder gedaan natuurlijk.......voor wie en waarom?
Maar nu......ja, nu is het wel handig natuurlijk om te weten óf en hoe veel zwemmertjes er al jaren verloren gaan!  :-)
Met het potje op handtemperatuur vanmorgen, na de daad, naar het ziekenhuis gereden.
Ik ging checken of ik daar nog steeds ingeschreven stond en Michel ging met mijn gebeuren in zijn handen geklemt naar boven.
Toen ikzelf op de 2e etage aankwam in het lab, stond mijn potje al in een soort van shaker.....heel rustig werd dit heen en weer gebungeld.
Jammer genoeg was het niet de bedoeling dat we bij dit onderzoek aanwezig bleven en we vertrokken dus weer richting huis.
Wéér een ervaring rijker! ;-)
Binnen een week uitslag........benieuwd naar de zwemmertjes......doen zij hun best?






Vrijdag 17 juli 2015



Wéér zo'n bijzondere dag......wéér zo'n bijzondere gebeurtenis!

Vrijdag - Kipdag!
Maar ja, het is vakantie voor ons en maken steeds andere plannen.
Dus ook voor vandaag zouden we voor vanavond de kip afzeggen.
Inmiddels ken je het verhaal wel van onze kip-avond en de mensen in de kippen-kar die we wekelijks even spreken.
Hoezeer zij met ons meeleven......steeds weer!
Er zijn écht momenten geweest dat we elkaar soms huilend in de armen vielen.

Mel is pas geopereerd aan haar schouder en heeft vlak na de operatie een klaplong gekregen.
Bezig bijtje als zij is, voor haar moeilijk te verkroppen dat zij nu rust moet nemen.
Maar zoals we begrepen hebben, kán zij momenteel niet anders, want alles doet haar zeer.
Een tijdje terug, nog voor die operatie, hadden we het met hen over de crowdfunding.
"Ja, ik ben met iets voor jullie bezig......maar......nee, dat komt later wel een keer!", zei ze ons toen een keer.
Geen idee natuurlijk wat ze nu eigenlijk bedoelde te zeggen en we lieten het los.

Enfin, vanmiddag dus even langs Bouwe om de kip voor vanavond af te zeggen.
We waren op de scooter even naar Katwijk geweest voor wat Kruidvat-dingen en voor Lies kochten we een "Beste vriendin-munt".
Bouwe zag ons aankomen en dook naar beneden.
Toen hij omhoog kwam en wij aan zijn tokootje hingen, gaf hij ons een enveloppe:

"Lieve Mies en Eisse     thuis openmaken!!
Heel erg bedankt voor de lieve lieve kaart.   Mel x"

Een vrolijke enveloppe met een klein ventje er op dat een envolpje opent waar een hartje uitkomt.

"Wat leuk! Jullie gaan een nieuw burgertje op deze wereld zetten! Spannend hoor.....", schrijft het kaartje.
Maar toen openden we het!
Jemig!
Moeilijk en met veel pijn en moeite (letterlijk) heeft Mel een stukje voor ons geschreven met felicitaties en andere lieve woorden.
"Nou jongens,", zo sluit ze af, "er komt een hele spannende tijd aan, wij leven met jullie mee!!"
Alleen bij de woorden die zij geschreven heeft, springen de tranen al in je ogen......wat een schat!

We konden er niet omheen......er zat een dik pak papier in de kaart!
Tweehondervijftig Euro!!!
Niet normaal!!
Als je logisch nadenkt: twee lieve mensen, Mel en Bouwe, de kippenboer!!
Deze twee mensen die zo ontzettend met ons meeleven met DIT gebaar!

De namen Mel en Bouwe......we hebben het gecheckt, zij mochten bij naam genoemd worden.

Lieve lieve Mel en Bouwe......ontzettend bedank!!
Geweldig!




We zijn vanmiddag nog naar de bank gegaan om het geld te storten op onze eigen rekening.
Zo konden we het vanavond doorstorten naar de --->  CROWDFUNDING
Yep.....we hebben verdubbeld!  ;-) 


Zaterdag 18 juli 2015



Het lag in de bedoeling voor What a wonderfull world van Louis Armstrong.....het deuntje te verkrijgen in een speeldoosje.
Wij zoeken en zoeken, Google, internet......nergens!
Ja.....we vonden het ergens maar natuurlijk uitverkocht.
Nu goed.....ik spaarde ooit van die jurkjes, beeldjes in de vorm van een chique jurk.
Eén van die jurkjes was ook een speeldoosje en speelde nadat je het had opgewonden Carousel Waltz.
Och.....dát heb ik veel opgewonden!
Dát speeldoosje met die melodie vonden we wel en we bestelden er twee.
Stiekem toch ook een mailtje gedaan naar de shop waar de ander was uitverkocht........

Vandaag kregen we twee dezelfde speeldoosjes binnen met trekkoordje.
Brengt toch die herinnering van toen weer boven......grappig.
Tommie vond het maar vreemd......die pupillen bleven groot en klein worden!  :-)
Prompt kregen we een mailtje van die andere toko: "We hebben goed nieuws voor u. We hebben ons assortiment aangepast en de door u gezochte melodie hebben we weer in ons bezit."
Okay.....nou.....vooruit; toch maar besteld.

De reden van dit hele verhaaltje:

Roos kwam met een heel mooi voorstel.....idee:
"Je zou eigenlijk twee dezelfde knuffels met melodie moeten hebben. Eentje voor thuis en eentje voor als je weggaat. Zo kan je kleintje altijd zijn of haar bekende deuntje horen en herkennen."
Dat sloegen we natuurlijk op!
Twee speeldoosjes (inmiddels 4 en laatste gaat het waarschijnlijk voor ons worden) gekocht.
Nu nog twee mooie knuffels, open knippen, doosje er in en weer dichtnaaien.
Eén zullen we bij Roos laten.
Als zij zwanger is kan zij het dagelijks aan ons kleintje laten horen.......en later zal ons kleintje het deuntje hier weer horen.
Een mooie en blijvende herinnering voor ons allemaal!
Ik kan het weten......zo'n deuntje vergeet je nimmer meer en zal de rest van je leven in je geheugen gegrift staan.......
Net als het deuntje uit het jurkje bij mij deed.

Vanmiddag kwamen we een buurvrouw tegen.
Ooit hier op het blog spraken we over haar.......ze heeft drie kleintjes; een ventje en een tweeling.
Ook altijd zo met ons begaan.....en altijd vragen hoe het met ons is en hoe het ons vergaat.
We zagen haar met het ventje aan komen lopen.
"Zou ze het al weten?", vroeg ik Mies.
Gezien de wijze ze ons in eerste instantie alleen voorbij wilde lopen met alleen een "Halloooo", zoals zij dat altijd zo vriendelijk doet, dachten we van niet.
"We hebben nieuws te vertellen.", begonnen we.
Ze bleef staan en hoorde ons het verhaal van Roos in het kort vertellen.
Die blijheid die je dan bij iemand ziet.......gewoon voor ons!
Dat blijft geweldig om te zien!
"En wanneer gaan jullie beginnen?", vroeg ze op een gegeven moment.
"Waarschijnlijk in september, zij gaan eerst ook nog op vakantie."
"September? Maar dat is gewoon morgen jongens.....dat is morgen!", riep ze blij uit.
Prachtig......wat een lieve reactie weer.



Zondag 19 juli 2015



Pietie is inmiddels 20 en zit in de staf van de zeeverkenners.....de scouting.
Weten nog dat zij zelf als 'snotneusje' bij de scouting rondhulpelde......
Eens in het jaar is er grootkamp; dan is de hele club twee weken aan het varen, zeilen, spellen spelen en kramperen in een tent.
Vies, stank, lol, spanning.....gooi die hele mikmak op een hoop en de kids vermaken zich kostelijk!
In het midden van die twee weken op zondag is het ouderdag.
Ik weet nog goed dat Pietie me eens vroeg: "Ja, het is eigenlijk alleen voor de ouders, maar ik zou het heel leuk vinden als jullie ook komen."
Natuurlijk!
Eens in het jaar mogen we met eigen ogen de lol van de koters aanschouwen.
Bovendien is het de bedoeling dat je als 'ouder' eten meeneemt......gezond, maar natuurlijk ook om te snacken.

Vandaag was het ouderdag.....dit jaar te Elburg.
Maarten, de vriend van Pietie, en zijn broer Geert en Fien (zus van Pietie) reden ons naar Elburg vanmorgen.
Jammer dat het een beetje een druilige dag was vandaag.
Dat maakt het dat je als je het terrein op komt je even een heel diepe snif moet nemen om aan de walmen te wennen.
Wat leuk om Piet helemaal in haar rol als staflid te zien!
Geweldig........
De gebruikelijk scatch' worden opgevoerd, het eten uitgestald en daarna met z'n allen eten.
Altijd leuk, gezellig en heerlijk om te proeven wat anderen hebben gemaakt.
Wij hadden dit jaar een aardige stapel wraps gemaakt en zo'n giga zak chips meegenomen.

"Zo.....dat nieuws gaat ook hier snel zeg!", zei Mies toen hij met een bakkie koffie naar me toe kwam.
"Gefeliciteerd he......jullie gaan een kindje krijgen!", had de knul van een jaar of achttien tegen Mies gezegd.
Duidelijk is in elk geval dat Piet er vol van is......
Dat liet ze vorige week ook al per sms weten, maar dat nu zelfs vreemden ons feliciteren zegt wel iets......lief!
Wie weet......eens......wie weet zit eens ons kleintje ook op de scouting.
Het zijn gewoon gedachten die door je heengaan......dat gaat vanzelf.



Maandag 20 juli 2015



We waren in de tuin aan het rommelen toen ik binnen Mies hoorde bellen.
"De dokter heeft de uitslag al volgens de assistente. Hij belt met ongeveer een half uur terug. Ze kon al iets op haar scherm zien, zei ze.", zei Mies toen ie buiten kwam.
Hmmm.....ze kon al iets zien?
Nog niet alles?
Geen goed nieuws?
Mag zij het niet zeggen?
Zulk soort vragen gingen toch door ons heen.
Ruim een uur later ging m'n mobiel weer:
"Hallo....met Danielle de assistente van de dokter. Ik bel met de uitslag; alles is goed hoor! Er zijn geen afwijkingen in het onderzoek.", zei ze vriendelijk.
"Oh.....okay, gelukkig! Maar euh.....hoe zwemmen ze dan en hoeveel zijn het er ongeveer?", vroeg ik haar een beetje schaap-achtig.
Je hoort immers wel es dat het er zoveel miljoen zijn, of dat ze er wel zijn maar sloom.
Klaas heeft begin van het jaar ook zo'n onderzoek laten doen en mocht daar zelfs zelf bij zijn.
Hij kreeg een uitdraai mee met allerlei gegevens over zijn zwemmertjes.
"Dat zie ik hier niet, maar er is niks dat anders is dan anders. Alles is goed!", drukte ze me op het hart.
"Dus ik heb superzaad......mooi! Dank je wel voor je belletje!" en ik hing op.

"Super om te lezen! Nu komt het echt dichtbij! Een dikke proficiat ;-). Knuf Roos", kreeg ik niet veel later te lezen in een sms van Roos.
Haar als eerste laten weten wat de uitslag was natuurlijk  ;-)
Maar ik ga van de week toch nog even langs de dokter, want weet je, ik slik al ongeveer een jaar extra zink en ja, ook foliumzuur.
Het schijnt echt dat het zaad van de man daardoor verbeterd wordt.
Ik meen mij te herinneren dat er op het formulier dat Klaas had ook foliumgehalte vermeld stond.
Dat zou ik dan wel es willen vergelijken.
Heeft dat slikken al die tijd zin gehad?

Wat zaad al niet teweeg kan brengen! ;-)



Dinsdag 21 juli 2015



De Raad van de Kinderbescherming gaat straks natuurlijk om de hoek komen kijken.
Zij zorgen o.a. dat de draagouders van gezag zullen afzien en dat aan ons overdragen.
Ook komen er gesprekken met draagouders en ons.
Gelukkig maar.....we hebben het hier namelijk niet over een onsje boter dat we in huis willen halen!
Roos had ons al gezegd dat zij contact zou opnemen met de Raad, nog voordat we überhaupt beginnen met proberen zwanger te worden.
Hoe eerder we het daar open neerleggen, hoe beter!
Heerlijk dat ook Roos en Stefan voor alle openheid zijn en dat we alleen in dát opzicht al op één lijn liggen!
Wij zouden contact opnemen met Wilma, de advocate die we vorig jaar in handen hadden genomen bij de zittingen.
Vandaag kregen we een mail van haar terug.
Hierin beschrijft ze dat er twee routes mogelijk zijn; de route die we volgens de Raad zouden kunnen volgen en een meer juridische route waarin er in binnen de zwangerschap al van alles geregeld kan worden.
Hmm...nu gaan we toch een beetje twijfelen.
Twee routes.......
De mail ook naar Roos doorgezonden opdat ook zij hun licht er over kunnen laten schijnen.
Voor ons gevoel willen we in elk geval de Raad van de Kinderbescherming zo snel mogelijk op de hoogte stellen van de plannen.
Welke route we dan gaan volgen, gaan we nog even goed over nadenken en wellicht een afspraak maken met Wilma en ons viertjes.





Donderdag 30 juli 2015




"Oh, wat zal dit ontzettend spannend zijn, voor jullie allemaal!", reageerde de vriendelijke dame aan de andere kant van de lijn.
Op de site van de ziektekostenverzekering ben ik es gaan neuzen.
Komen en hoe en wanneer, wij in aanmerking voor kraamzorg als het zo ver zou zijn?
Volgens de site is kraamzorg slechts aan te vragen door een vrouwelijke verzekerde.
Het staat er zelfs dik in rode letters!
Alleen dát was al een reden om een mailtje te sturen en hen duidelijk te maken dat dat toch niet meer helemaal van deze tijd is.
In het mailtje dat wij terug ontvingen werd gevraagd of wij telefonisch contact met hen wilde zoeken.
Ik kreeg de dame zelf die het mailtje had gezonden;

Ze herkende direct het verhaal: Wij, twee mannen, een draagmoeder en een kindje dat bij de twee mannen komt.
"Ja hoor....ook u krijgt gewoon kraamzorg! Met een max van acht dagen en drie uur per dag met een kleine eigen bijdrage per uur.", was in eerste instantie haar antwoord.
Nu kwamen er wel ineens wat meer vragen van haar kant.
Waar de draagmoeder verzekerd is, hoe gaat het kindje met achternaam heten, wilt u het kindje direct bij u op de polis meeverzekeren, etc. etc.
Een paar vragen kon ik niet beantwoorden, daarvoor moeten we wachten tot Roos terug is van vakantie.
Die gaan we nu niet 'storen' met deze info......dat kan best even wachten.
De dame ging toch nog even snel in overleg met een collega en kwam na een korte tijd terug.
"Dat van die acht dagen is nog niet zeker, er gaan andere regeltjes gelden. Hangt eventueel ook van de zorg die de draagmoeder zou declareren als zij ook bij ons verzekerd is. Maar dat u kraamzorg krijgt is zeker het geval!", zei ze vriendelijk.
"Goh,", zei ik, "het wordt nu wel heel eggie als je dit soort zaken nu aan het regelen bent. We zijn er al heel lang mee bezig, maar nimmer kwamen we zo dichtbij. Elke stap die we nu zetten is een nieuwe."
"Het zal spannend zijn en leuk. Ik weet nu van de situatie af. Als de draagmoeder zwanger is, neemt u opnieuw contact met mij op. Ik moet het even voorleggen aan het medisch team en dan gaan we hier helemaal uitkomen!", zei ze.

Nou.....dat klonk even positief allemaal, ze leefde helemaal mee en ik hoorde in haar stem steeds maar weer een vriendelijke lach.
Ze sloot af met waar ik mee begon......."Oh, wat zal dit spannend zijn......."
Maar voordat ze dat deed, gaf ze me ook nog mee dat ze zich er direct tegenaan ging bemoeien om de tekst op de site aan te passen........iedereen moet kraamzorg kunnen aanvragen, man of vrouw!








2 opmerkingen:

Anoniem zei

Dus als je als draagmoeder bij dezelfde maatschappij verzekerd bent als de wensouders, dan kan je vergoeding voor kraamzorg in de knel komen, maar als je bij verschillende maatschappijen zit, niet? Vreemd, maar wel goed om te weten!

Jullie zijn goed bezig, mannen!

Liefs,

Michel en Eise Kinderwens zei


Dat ligt misschien ook weer aan de verzekeringsmaatschappij.
Zelf wist de dame het ook nog niet allemaal precies......een dame van CZ overigens.

Dank voor je reactie! x