zondag 3 mei 2015

XVI Dagboek Mei 2015



Zondag 3 mei 2015


Vanmorgen wat uitgeslapen......eindelijk een paar dagen samen vrij!
Aan tafel op ons gemakkie een bakkie gedronken en wakker zitten worden.
Het was aardig weer......we gingen een endje met de gister geschoren Gizmo lopen.
Op het pad kwamen we al een buurvrouw tegen op de fiets.
Ze stopte en stapte af: "Hoe gaat het nu?", vroeg ze.
We hebben even staan te praten over hoe ver we zijn......zo'n gesprek eindigt eigenlijk een beetje somber.
We zijn natuurlijk ook eigenlijk geen steek verder na een paar jaar......wel van alles in beweging, maar voor wat onszelf betreft, niets verder.

Vanmiddag kregen we een berichtje van COC-Amsterdam:

 Hoi Michel, we hebben weer een berichtje voor jullie geplaatst! Hopelijk gaat iedereen mee doneren!

Dat is toch wel heel lief he!
Echt perfect omschreven met alle linkjes er bij......ook naar de donatie-site!
Lief dat zij dit hebben willen delen......dank!

Klik hier ---> Plaatsing van COC Amsterdam



Dinsdag 5 mei 2015


We waren lid van een besloten groep voor mannenstellen met een kinderwens of voor mannen die al een kind hebben middels draagmoederschap.
Een niet al te actieve groep, maar was toch fijn ook hier onze stem te kunnen laten horen.
In elk geval dáár is ons de mond gesnoerd......er zouden te veel oproepjes voorbij schieten waarin om geld gevraagd wordt!
In eerste instantie was het de bedoeling in de groep slechts mannen toe te laten die in Amerika of ergens anders in het buitenland hun wens in vervulling willen laten gaan of hebben laten gaan.
Wij waren de eerste die in Nederland dit traject lopen.
Wat was men nieuwsgierig!
Nu zijn we pas overstag om eventueel naar het buitenland te gaan en dan worden we er uit gezet.
Jammer.....maar zo zie je maar: Je kan niet zomaar overal je stem laten horen.....


Vrijdag 8 mei 2015



Een bijzondere dag........

Vanmorgen moest ik werken.
Heel even naar buiten tijdens een pauze op een bankje zag ik hem komen aanlopen.
Als altijd keurig gekleed in pak inclusief hoed.
Lange jas.
De snor mooi gekapt.
Toen hij me zag zitten stapte hij met ferme pas op me af.
Ik stond op en we begroetten elkaar met een omarming en een kus, zoals we inmiddels gewend zijn.
Later ga ik meer over deze mijnheer vertellen......een heel bijzonder man op een bijzondere manier eens ontmoet.

Eerst een vreemd verhaal:





Dit met bovenstaande foto stond ineens op Facebook:


“Welkom op onze pagina ………. Samen met mijn collega heb ik ……… opgestart. Heb je al lang een kinderwens, maar kan je door een of andere manier geen kinderen krijgen, of kan je geen adopteren. Wij helpen je te zoeken naar de geschikte draagmoeder aan de hand van de uitleg die je ons geeft bij een eerste gesprek via mail, telefoon etc.. Wij begeleiden ook de wensouders en draagmoeder door het gehele proces want wij willen dat alles correct verloopt. Wij zorgen ook voor anonimiteit. Al de gegevens die jullie ons geven word enkel gebruikt door ons om een draagmoeder te zoeken en word daarna veilig opgeborgen. Lijkt dit iets voor jou, en heb je alle andere mogelijkheden geprobeerd, laat zeker van je horen en dan zoeken we samen een weg om u te helpen!”

Mensen met een diep gewortelde kinderwens reageren hier natuurlijk direct op!
Zo ook wij......
We begonnen natuurlijk met een paar vragen en daar kregen we antwoord op.
Zij zonden ons weer een mail met wat vragen:


Hallo,

Wij gaan aan de hand van jullie persoonlijke informatie op zoek naar een draagmoeder. Wij hebben nu al reeds een 20 tal draagmoeders. De draagmoeders worden allemaal eerst getest. ( bloedonderzoek ). Zodat ze zeker in staat zijn een gezonde baby ter wereld te brengen. Ik ga u hieronder een paar vragen stellen die u dient in te vullen. U persoonlijke informatie die u ons geeft word enkel door ons gebruikt!

Hoe oud zijn jullie?

Wij zijn 45 en 42 jaar.

Hebben jullie al andere opties geprobeerd? ( adoptie, eiceldonor, spermadonoren? )

We hebben ons in het begin zeker verdiept in adoptie, pleegzorg en co-ouderschap.
Het liefst zien we ‘gewoon’ een eigen kindje.
Gewoon staat tussen haakjes, omdat we inmiddels wel beseffen dat dit niet zo gewoon is.
Co-ouderschap zien wij niet zo, omdat we zelf graag de verzorging op ons willen nemen en niet met dubbele regels een kind willen laten opgroeien.

Wat is de reden dat jullie niet zwanger kunnen worden?

Omdat wij twee mannen zijn.
Nu ‘hadden’ wij een draagmoeder, een vriendin.
Zij wil echter niet met eigen eicel dragen en zo vonden we ook een eiceldonor.
Nederlandse medici willen ons echter niet helpen.  “Een kind hoort bij de moeder” is een vaak gehoorde kreet.
Ook in het buitenland zouden we waarschijnlijk niet op een eerlijke en open manier in aanmerking kunnen komen voor deze behandeling.
Iets wat wij wel zijn: open en eerlijk!

Hebben jullie reeds kinderen?
  
Niet

Hoe zien jullie zelf het draagmoederschap?

Wij zien draagmoederschap als volgt: We hebben meerdere verhalen gehoord en meegemaakt.
Draagmoederschap wordt door een dame gedaan uit grotendeels liefde!
Het geluk van een kindje ook gunnen aan een stel dat niet ‘zomaar’ kinderen kan krijgen.
De ideologische draagmoeder……een pracht van mens moet dat zijn!!


Hebben jullie het liefst een Belgische draagmoeder of van een vreemd origine?

Het zou voor ons werkelijk geen verschil maken!
Als we het maar met de vrouw kunnen vinden…..een click hebben.

Een draagmoeder bij ons is niet kosteloos is dit een probleem?

Het ligt geheel aan de kosten.
Dat er kosten aan verbonden zijn, lijkt ons erg logisch!
Wij zouden sowieso de kosten vergoeden die de draagmoeder ook niet zou hebben als zij niet zwanger zou zijn!

Wilt u dat de draagmoeder gedurende de zwangerschapsperiode bij u inwoont?

Niet noodzakelijk, maar gestel de draagmoeder zou dat willen, zou dat geen probleem zijn.
Als zij het niet zou willen, zou dat ook goed zijn.

Wilt u dat de draagmoeder achteraf contact houd met het kind of niet?

Ook niet perse noodzakelijk voor ons.
Als de draagmoeder, zeker later, maar bekend gemaakt kan en mag worden bij het kind!
Zelfs, inmiddels, zijn we niet meer geheel tegen co-ouderschap.
Dan wel het tegenovergestelde van wat ‘gebruikelijker’ is.
Dus dan voor ons procentueel meer….bijvoorbeeld:  90/10 %


Dit zijn al een paar van de belangrijkste vragen.

Met vriendelijke groeten,
........ team.


Wij zijn zo open als maar kan!
Mocht u verder nog informatie of over ons willen, u kunt ten alle tijden contact met ons opnemen.
Veel informatie van en over ons is ook te vinden op ons blog  www.mieseneis.blogspot.nl
Of Facebook Michel en Eise Kinderwens.

Vriendelijke groet,

Michel de Doelder en Eise Molenaar

 Ja....het zijn hier en daar wat vreemde vragen die bij ons weer vragen opleveren.
Maar goed.....we geven het het voordeel van de twijfel.

Hallo,
We hebben toch nog wel wat vragen......dat zult u begrijpen.
Op de eerste plaats; hebben we het hier over Hoog- of Laagtechnologische zwangerschappen?
We nemen aan dat de eventuele draagmoeder geen negen maanden lang bij twee 'vreemden' wil inwonen.......of wel?
De kosten zijn 900 Euro, buiten dokterskosten en behandeling.
Hoe zit het met advocaatkosten, verzekeringskosten etc?
Krijgt de draagmoeder ook nog betaald?
Zo ja.....door wie en hoe veel?
Met andere woorden: loopt dit gehele traject legaal?
Hoe verloopt kennismaking met een eventuele draagmoeder?
Heeft u contacten met ideologische draagmoeders?
Begeleid u werkelijk de gehele zwangerschap tot en met het afstaan van het kindje?
En ook al het papierwerk dat hier bij komt kijken?
U ziet......nog vele vragen!
We zijn zeer geïnteresseerd......uiteraard!
Maar zouden graag het naadje van de kous willen weten.
Graag uw reactie, waarvoor bij voorbaat ons hartelijke dank!
Vriendelijke groet Michel en Eise

 Na meerdere pogingen krijgen we maar geen antwoord.
Stinkt dit.......?

Een Facebook-vriendin nam ook contact met hen op en bij uitspreken van haar twijfel is haar meerdere malen gezegd dat ze beter een andere optie kan gaan zoeken.
Ze moet eerst het geld overmaken, pas dan zullen er gesprekken volgen.
Ga je zo om met mensen?
Ga je zo om met mensen die qua gevoel, als het gaat om een kinderwens, zo kwetsbaar zijn?
Of zijn we toch te wantrouwend?
Dit verhaal wordt vast nog vervolgd!

Vanavond zijn we bij een heel bijzondere vrouw geweest!
We 'kennen' haar via contacten over het net.
Na meerdere keren contact, wilden we elkaar graag es ontmoeten.

Het was een hele rit met veel files!
Maar wat werden we bij binnenkomst open en lief ontvangen.
Sterker; we konden gelijk aan tafel.
De zelf gemaakte frietjes en salade met snacks stonden al op tafel.

Zij is draagmoeder geweest.....hoogtechnologisch, voor een mannen-stel.
De zwangerschap en het baren liepen goed......maar het drama wat ze ons daarna toch vertelde; te erg voor woorden!!
Kunnen er niet al te veel op in gaan, maar sommige mensen zien draagmoeders werkelijk als broedmachines!
En wat een lieve en bijzondere vrouw is zij!!
Wat ons betreft een lieve vriendin en we hopen dat we snel weer es met haar kunnen afspreken.




Vrijdag 15 mei 2015


“hoi Michel & Eis,

Ik heb de uitslag van de dokter en die zijn niet zo goed. :-(
Mijn bloeddruk is veel te hoog en schijnbaar in gevarenzone en daar moet nu meteen iets aan gedaan worden, de komende tijd moet ik een aantal dingen veranderen en over een maand terug op controle en dan weer over een half jaar hetzelfde onderzoek.
Tot die tijd mag ik dan ook geen zwangerschap aangaan en ze hadden me eigenlijk ook geadviseerd van niet omdat ik sowieso al gezien mijn leeftijd in de risicozone val. En normaal gesproken zou mijn leeftijd voor mij geen rol spelen, alleen nu zijn er lichamelijke klachten waar ik niet omheen kan. :-(
En indien er niet veel veranderd mee is in dat half jaar moet ik andere medicatie gaan proberen om te kijken of dat dan wel gaat werken.
Dus voor nu moe(s)t ik even aan mezelf denken (op advies van de dokter) want anders hebben anderen ook niks aan me.
Sorry voor het niet zo'n goede bericht.

vriendelijke groetjes Super Lady.”


Oef….dit was een zeker niet zo fraai berichtje!
Op de eerste plaats natuurlijk de gezondheid van onze Super Lady……de draagmoeder die met ons mee wil naar Letland, maar op de tweede plaats natuurlijk ook omdat we weer bot vangen als het aankomt op onze hoop naar een kindje!
We waren zo ver……zelfs een crowdfunding werd opgezet!!
In het mailtje dat we hierna van haar kregen, bleek heel duidelijk dat een zwangerschap er voor haar niet in zit…….en helemaal terecht natuurlijk.
Haar gezondheid gaat nu voor alles!

Feit blijft: wat een dompers beleven wij toch keer op keer!
En het volgt elkaar ook allemaal zo direct op elkaar op!
De mogelijkheid met Super Lady komt nu te vervallen en vlak daarvoor krijgen we het telefoontje van Ineke.   

Over Ineke later meer......want dat is me weer een verhaal!!
En nu……nu staan we weer met lege handen……of…..?



Zaterdag 23 mei 2015



Op het forum waarop wij redelijk actief zijn, hebben we al even contact met een pas nieuw lid; Amanda.
Ze kwam het forum binnen met de mededeling dat zij graag draagmoeder zou willen zijn…..daar over nadenkt samen met haar man.
Wij gaven al snel aan, misschien te snel: “Stop met zoeken……hier zijn we!”

Ook enkele privé berichten zonden we over en weer.
Ze had en heeft uiteraard vele vragen!

En ineens lazen we een zinnetje in een bericht: 


"Dus mochten jullie geholpen kunnen worden in 't buitenland, dan help ik jullie."


Wow!
Wat maakt je hart dan ineens weer een sprong jongens!
Een tikkeltje zenuwachtig zitten we dan het bericht met de mooie zin te beantwoorden.
We zouden een date gaan inplannen en intussen zouden wij informatie zien te vergaren bij iemand die we “kennen” die vaker met het bijltje gehakt heeft in 't buitenland.

Hoe spontaan mensen soms kunnen zijn:


"We kunnen wel even komen kennis maken. We zijn in Noordwijk, toch vlakbij jullie?? :-)
Groetjes Amanda"


Lies zat bij ons op visite toen dit berichtje binnenkwam.
We zaten met z’n 3-en aan tafel lekker te kleppen.
Ook wij kunnen spontaan zijn en gingen direct op het aanbod in natuurlijk…….iedereen is hier altijd welkom!
Met nog geen kwartier stond Amanda met haar man, drie kinderen en hond voor de poort!

Wat een leuke en spontane ontmoeting zeg!
Die kinderkopjes…….prachtig!
Die hadden, op de oudste na die een beetje begin-verlegen was, nog het minst moeite met de eerste ontmoeting.
Een kereltje pakte m’n hand en liep met me mee door de tuin naar de ark.
Lachend en pratend liepen we met z’n allen naar binnen.
Uiteindelijk geheel ongedwongen…….geheel open……
En wat een toeval dat Lies, die ook eiceldonor is, er ook bij was!
We hebben dit gezin als een heel leuk, open en lief stel leren kennen.
Mooie gedachtes uitgewisseld…….het voelde voor ons in elk geval heel goed.
We hebben afgesproken dat zodra wij meer weten over 't buitenland en of wij daar geholpen mogen en kunnen worden, wij dat hen zo snel mogelijk laten weten…….
Vooral Amanda is een beetje bang dat ze misschien een teleurstelling bij ons teweeg brengt als het weer niet zou lukken.
Wij begrijpen die angst wel een beetje, maar vinden dat zij die niet hoeft te hebben.
Het zou voor haar immers ook een teleurstelling zijn…….
“Probeer die angst opzij te zetten.”, zei ik haar
“Het is nog maar de vraag of we geholpen worden daar en zo niet, dan kun jij daar totaal niets aan doen.”

Het was even gezellig en toch heeft deze ontmoeting indruk op ons gemaakt….wat een mooi gezin!
Vanavond hebben we haar een kort mailtje gezonden hoe we over deze ontmoeting denken.
Bovendien hebben we een mailtje gedaan naar de vrouw die we ‘kennen’ die alle ins en outs kent van de gang van zaken in 't buitenland.
Hopen dat zij Nederlanders……Nederlandse homo’s willen helpen.
Bovendien kan de Crowdfunding, al loopt die niet met zo’n vaart, in stand blijven. 

Klik hier ---> Voor Crowdfunding



Dinsdag 19 mei 2015


Een beetje zenuwachtig is Mies vandaag gaan bellen.......naar de kliniek waar we positieve verhalen over horen.
In zijn beste Frans en Engels :-) kreeg hij uiteindelijk een assistente aan de lijn die hem duidelijk kon maken dat zij de behandeling die wij vragen uitvoeren.
Ook in ons geval!!

"Ze zei gewoon dat zij dat doen! Ik viel er een beetje stil van en vroeg nogmaals om een bevestiging. Die gaf ze!", zei Mies door de telefoon aan me.
Ik was op m'n werk en na zijn sms gelijk naar een telefoon gevlogen!
"Okay.....en nu dan?", vroeg ik hem.
"Het is nu de bedoeling dat alle partijen, Amanda met haar man, Lies en wij, daar heen gaan en op consult komen. De arts bepaalt na het gesprek of hij het traject met ons ingaat. Zo 'nee' kunnen we weer gaan, maar zo 'ja', kunnen we gelijk door naar de volgende stap; medische onderzoeken, bloedafname en dan start het traject.", gaf hij als antwoord.

Eenmaal thuis hebben we dit telefoongesprek nog een paar keer laten passeren en hebben natuurlijk Amanda gelijk op de hoogte gebracht.
Zij en haar man hebben natuurlijk wel nog het één en ander aan vragen.
Die hebben we zelf en Lies waarschijnlijk ook.
Lies is nu met haar schoonmoeder op vakantie en zal volgende week terugkomen.
Dan is het zaak alles met haar te bespreken en hopelijk kunnen we dan de drie agenda's bij elkaar leggen en een datum prikken om op consult te gaan!!

Mensen, mensen.....wat wordt dit spannend!!











Geen opmerkingen: