donderdag 2 april 2015

XV Dagboek April 2015


 

Woensdag 01 april 2015

Vorige week was Lies op visite.
Altijd gezellig en we hadden besloten een joggingbroek-avond te houden.
Kip gehaald (het was dus vrijdag) flink zitten kleppen en later een enge film gekeken.....heerlijk!
Het flink zitten kleppen, ging voornamelijk over onze kinderwens.

Zij en Klaas proberen al een hele tijd zelf zwanger te worden, wat nu even in de koelkast is gezet, omdat zij in augustus gaan trouwen.
"Jullie zijn nu met zo veel bezig en zeggen er alleen nog dit jaar voor te willen gaan. Kunnen jullie niet in het uiterste geval nog twee jaar wachten? Ik meen het nog steeds hoor; het eerste kindje zal voor onszelf zijn en de tweede zou ik voor jullie willen dragen!", zei ze.
Wat is het toch ook een schat he?!
Natuurlijk......als we op Lies mogen wachten, kunnen daar natuurlijk nog 2 jaartjes bij.
Wel legde ik haar natuurlijk de vraag voor: "Hoe weet je het zo zeker dat te willen en kunnen doen? Je hebt immers nog nooit eerder een kind gekregen....nog nooit gebaard! Wat als je, niet te hopen natuurlijk, 9 maanden ziek bent en de bevalling een drama is? Je zal niet de eerste vrouw zijn die roept: NOOIT meer!"
"Ik weet het zéker! We willen maar één kindje.....één kindje dat we alles kunnen geven! Ik weet heus wel dat een zwangerschap niet altijd even soepel loopt en dat een bevalling niet niks is, maar ik gun het jullie en wil het voor jullie doen. Bovendien......ik zal het kindje blijven zien, die wetenschap maakt het ook makkelijker."
"Je beseft je ook dat je een eigen kindje zou afstaan?", vroeg ik haar nog steeds in mijn achterhoofd of ze écht goed beseft wat ze voor ons wil doen.
"Ja......maar ik zie het als jullie kindje!", antwoordde zij volmondig.

Hoe bijzonder, hoe bijzonder!
Feit blijft voorlopig dat zij en Klaas dus niet zomaar zwanger zijn.
Beiden hebben ze alles na laten kijken; eitjes goed, zwemmertjes goed, maar nog geen bevruchting.
In september gaan zij weer 'actief' beginnen en wij actief hopen :-)
"Wellicht moeten we toch naar het ziekenhuis voor een IVF-behandeling, omdat we niet zomaar zwanger worden."
Als dat werkelijk allemaal zo zou lopen.....dan is het nog maar de vraag of zij 'zomaar' zwanger voor ons kan worden.
Wij zouden immers niet met haar naar het ziekenhuis kunnen voor een behandeling.....wij worden in dezen namelijk niet geholpen.

Eerst maar es op naar de mooiste dag van hun leven: de bruiloft!!



Donderdag 02 april 2015


Gisteren toch ook maar een oproepje geplaatst op de site die we regelmatig bezoeken, zwanger voor een ander.
Het oproepje dat we geplaatst hebben op meerdangewenst en Facebook, heeft veel reactie gegeven, maar nog niet die ene!!
Zodra er goedkeuring voor deze oproep is, zullen we ook hier het linkje plaatsen.
Voor nu nogmaals die van MeerdanGewenst:   Oproep

Gisteren bij Ursula en alle mannekes geweest :-)
Bram is bijna baby-af.......het ventje krijgt een heel ander gezichtje, een eigen willetje begint te komen, wil eigenlijk niets liever dan staan en stapjes zetten......om op te vreten!
Wout en Arie waren lekker op dreef: zo nu en dan lijkt het wel een binnenshuis-speeltuin.
Paardje gereden met Mies als paard! :-)

Eergisteren was het erg stormachtig.
Urs had besloten Wout en Arie in haar bed te leggen....de jochies waren bang van de bewegende bomen en het gefluit om het huis.
Daar moesten ze nu de zure vruchten van plukken; Arie vertikte het in zijn eigen bedje te gaan liggen, laat staan te gaan slapen.
Grienen, huilen......krijsen zelfs!
Het wilde na flink doordrukken maar niet lukken het ventje rustig te krijgen.
Zonder mezelf op de borst te kloppen, ben ik na een goed half uur ook maar es gaan kijken.
Wat heb ik dan te doen met zo'n ventje......al die dikke tranen.
"Tillen......tillen.....", is de smeekbede van hem en ik geef er gehoor aan.
Die armpjes die dan om je heen geslagen worden.......smelt......
Na een liedje, een verhaaltje en voorbereiding op zaterdag, zakte hij weg en kon ik hem langzaam en zachtjes toch slapend in zijn bedje krijgen.

Beneden wat zitten kleppen over wat we de afgelopen twee weken mee hebben gemaakt.
Soms worden we er gewoon triest van.......
"Mamma.....!!!"
Oh, oh.......het waait toch nog best flink en Arie is weer wakker.

Zaterdag hebben Urs en Ro een huisje op te knappen, waar de schilderkunsten van de jongens niet gewenst is.
Alle drie zullen zij dan bij ons zijn.......hopelijk is de wind dan flink gaan liggen!  :-)



Zaterdag  04 april 2015


Rond 07:30 uur kwam Ursula aan met de drie kleintjes!
Gelijk een hele drukte van belang natuurlijk in huis.......geweldig!
Na een bakkie koffie ging ze er vandoor.....zonder de drie kleintjes :-)
Dit weekend gaat ze flink aan de klus met kwasten.

"Daaag mam!"
Drie kleintjes die zo makkelijk mama gedag zeggen, zonder krijsen, zonder zes keer terug voor een knuf......nee zelfs niet voor een extra kus.
"Doen ze niet overal zo makkelijk hoor.", zei ze nog toen ze de tuin in liep.

Na de eerste regeltjes van wet in de woonark gemeld te hebben, begonnen we een druk maar leuk logeerpartijtje!
Alleen jammer dat Brammie een beetje sikkeneurig was.
Op zijn lijfje overal uitslag wat aangetipt moet worden twee keer per dag........zou het dat zijn geweest?
Toch......twee keer zijn speen in je mond nemen en hem er uit laten trekken, bracht hem steeds weer tot schaterlachen!  :-)
Het regende en we zaten eigenlijk met z'n allen te wachten op een zonnetje......ik had immers beloofd naar de speeltuin te gaan.
Gelukkig......tegen de middag werd het droog en zelfs een flauw zonnetje brak door.
Hup.....de kotertjes bij elkaar, jasjes aan en gaan!
Onderweg bij het tegenkomen van de eerste buurman.....hij zat in de auto: "Zo.....wat dacht je? We gaan maar gelijk voor drie?"
Was het maar zo'n feest!!
Lachend liep ik verder met het kroost.
Daar kwamen we tante Carla met de honden tegen; "Oh wat leuk! En het zijn nog drie jongetjes ook!"
Na een korte kennismaking vervolgden we onze weg richting speeltuin.
Arie pikte elke steentje op dat hij vond en mijn en zijn jaszakken zaten al snel vol.
Wout had stevig de pas er in......hij wilde van de glijbaan!

We zijn er een poosje geweest.....totdat Wout begon te klagen dat ie het koud kreeg en naar huis wilde.
Op ons dooie akkertje terug gelopen.
Thuis was het inderdaad lekker warm.
Wat gegeten en toen met z'n allen op de bank geploft voor Baby-t.v.
Vooral Arie speelde alle spelletjes goed mee joh!
Pienter ventje!
Wout sukkelde al snel in een korte maar diepe slaap.
Ook Bram is even lekker gaan slapen.......maar Arie niet, hij had het te druk met raden van wat er op de plaatjes stond.

16:00 uur kwam Michel uit zijn werk.
De hele middag vroegen de jongens al om hem.
Ik dacht even een stukje te gaan fietsen met Gizmo......maar nee......Wout en Arie wilden graag mee.
"Goed.....schoenen aan, jas aan....en dan gaan we even wandelen."
Eerlijk gezegd wel weer een beetje wennen dat even wandelen vooral slenteren betekend richting weer een andere speeltuin  :-)

"Frietjes!!", riepen we allemaal in koor toen we aan de eettafel zaten.
Wat hebben de jongens en ook wij grote jongens, genoten van het eettafel-plezier!

Eerst Bram naar bedje gebracht en een uurtje later de grotere jochies.
"Als we het eng vinden......mogen we dan bij jou in bed?", vroeg Wout toen ik hen had toegedekt.
Na een flink verhaal dat er hier helemaal niks engs is en hem uitgelegd te hebben waar we precies zijn, ging ik naar beneden.....en het was stil.

Om half 3 's-nachts werd ik wakker van het hoesten van Arie.
"Nu zullen ze zich wel melden", dacht ik bij mezelf.
Half 5: Ik werd wakker van een bons en hoorde iemand op de overloop.
Wout stond bij elkaar geknepen beentjes helemaal versuft voor vier gesloten deuren.
"Ik moet zo plassen", zei ie en kneep met zijn handje in het kruis.
Gelukkig.....we waren op tijd.
Ook ik stond er nogal slaperig bij in m'n ochtendjas.
"Slaap jij zo?", vroeg ie me nog.
Waarschijnlijk heeft papa niet zo'n ochtendjas en ik zei: "Nee suffie.....die heb ik alleen aan als Woutjes moeten plassen."
Hij lachte even en liep terug naar bed.
Dit hele gebeuren had wel Bram wakker gemaakt.......niet meer stil krijgend heb ik die maar even mee naar ons grote bed genomen, zodat ie wel even wegzakte.
Om half 6 ging Mies zijn wekker; opstaan en weer naar het werk.

Na een uur zaten we weer met z'n allen beneden.
Gewassen, bijna aangekleed en ja......weer die Baby-t.v.
Die heb ik kunnen afbreken door de jongens Paaseitjes te laten zoeken.
Wat een fun was dat zeg!!

En Giz maar wachten of er nog meer wordt toegeworpen

Niet alles is naar de hond gegaan, zo te zien. Dat wordt weer even opnieuw de snoet wassen.

De verslaving is toegeslagen........

Baby t.v. kijken............


Nu was het wachten op mama.......
Urs en Ro waren hier rond 09:00 uur.
Na alle verhalen gedeeld te hebben, alles weer ingepakt en een paar bakken koffie, gingen ze weer......en weer was het stil.

Goed.....drie is wat veel, maar wat wordt het verlangen naar zo'n kleintje dan groot zeg!!



Zondag 05 april 2015


We kregen een mailtje naar aanleiding van onze oproep:

Ik zou graag met jullie willen bekijken of ik jullie op een manier kan helpen bij het vervullen van jullie wens.
Heb eens eerder voor een stel een kindje gedragen en zou dat best nog es willen doen.
Niet met een eigen eicel, maar heb begrepen dat jullie een eiceldonor hebben.
Wel zou de behandeling in het buitenland moeten plaatsvinden.

Dit schreef ze ongeveer......we willen zo discreet mogelijk blijven.
Het buitenland......tja......daar zijn we even mee bezig geweest.
We gaan ons er opnieuw in verdiepen.
Maar die kosten.....die kosten zijn echt verschrikkelijk!!
Liggende gelden hebben we helaas niet........maar we gaan ons er in verdiepen!

Verschillende mailtjes met deze super-dame zijn in elk geval al heel leuk, maar hoop willen we er nog niet uit halen.......inmiddels weten we maar al te goed hoe zeer het kan doen als er weer een "nee" komt.........




Dinsdag 07 april 2015


Wonnen we die Lotto balletjes nou maar es flink zeg!
We zijn inderdaad aan het uitzoeken geslagen in alle documenten die we inmiddels hebben.
Van Cyprus tot Spanje, van Amerika tot Letland....de kosten zijn belachelijk hoog!
We zouden echt rond de 20.000 Euro moeten denken.......hoe verzin je het?!
Dat willen we niet, maar vooral; dat kunnen we niet betalen!
België zou nog een optie zijn met deze dame.......totdat al snel bleek dat zij qua leeftijd te hoog zit.
Ons laatste hoop voor wat betreft draagmoederschap met deze dame ligt nu in Engeland.
Die hebben we vanavond aangeschreven, situatie uitgelegd en contactgegevens achtergelaten.
Benieuwd wanneer zij mailen of bellen!


Zaterdag 11 april 2015


We hebben weer een stukje op Facebook geplaatst:

"Hoe gefrustreerd kun je raken?
Vorige week kregen we een heel lief berichtje van een, we noemen haar Super-Lady!
Ze heeft eens eerder een kindje gedragen voor een stel en zou dat best nogmaals willen doen.
Een oproep van ons had ze gelezen en zag ook hoe liefdevol we hier allemaal mee bezig zijn.
“Ik zou best willen kijken of ik hierin iets voor jullie kan betekenen!”
Na verschillende mooie, lieve en leuke mailtjes over en weer: Een vrouw van 49, zonder eigen eicel dus en is bereid om buiten de Nederlandse grenzen dit te proberen te realiseren.
Nu waren we natuurlijk al een tijdje bezig geweest met de opties die er zijn in het buitenland, maar hielden daar redelijk snel mee op, omdat onze draagtante toen heel duidelijk aangaf niet over de grens te willen.
Met deze Super-Lady zijn we ons er toch weer in gaan verdiepen.
Verschillende landen kunnen ons helpen, maar zeggen weer “nee” vanwege de leeftijd van de Lady.
Een paar landen kijken daar anders tegenaan, omdat de baarmoeder er is, zij meerdere kinderen heeft en zij ‘slechts’ zal dragen en baren.
Zelfs tegenover een eventuele meerling zou zij geen moeite hebben!!
O.a. Spanje, Engeland, Cyprus, Turkije en Letland hebben we bekeken en contact mee gehad.
Letland…..Riga……die optie bleef over, ware het niet dat:
Ongewenst kinderloos, hetero, homo, lesbienne……we zijn zeker niet de enigen, dat beseffen we ons maar al te goed.
Maar de mogelijkheden zijn er voor ons in dit geval wel.
Totale kosten: € 20.000,= !!!
De behandeling, de reiskosten, advocaten etc…..all inn.
We zouden er zo ontzettend veel voor over hebben…..héél veel zelfs!
Maar dit kan een doorsnee gezin als wij gewoon niet betalen………hoe gefrustreerd kun je raken?
Toch al wéér een kans…….een draagtante, een draagmoeder, een eventuele co-ouder-wensmoeder, de dames komen….de kansen zijn er steeds en toch steeds weer die “nee”……hoe gefrustreerd kun je raken?! frown-emoticon
Kregen wel weer een mail van een journaliste:
Binnenkort weer een interview en we zouden dan in regionale kranten komen die door zeker een miljoen mensen gelezen worden! Dat maakt weer wat blijer "
Wederom mooie reacties op gekregen!
Zelfs iemand die een crowd funding wilde starten.........
Geld verzamelen om wat sneller aan die 20.000 Euro te kunnen komen.......hmmmmm.....
We hebben altijd gezegd geen kindje te willen te kopen.......maar wat als het geld er zou zijn?
Zou je dan toch je principes en grenzen opzij zetten?
Hoe lief ook de bedoeling is.......TWINTIG DUIZEND.......dat lukt niet zomaar hoor, het is gewoon TE veel geld!
Nog een mail naar de Super-Lady gezonden; we willen eigenlijk nog geen afscheid van haar nemen, maar we beseffen ons ook dat er waarschijnlijk toch weer "Nee" is........    :-(


Gisterenavond is Lies op visite geweest; kip gegeten en geloof het of niet: We hebben even zitten vissen hier zo goed als vanuit de woonkamer!
Vissen: niet helemaal mijn ding en zij durft geen vis van de haak te halen.
Er werd niet gebeten (misschien ook te vroeg voor het jaar of zo) en ze gaf al snel op.
We hebben het weer uitgebreid over de kinderwens gehad en ze hoopt zelf snel na haar huwelijk zwanger te zijn.......dan kan ze voor ons dragen.
Al zouden er dan natuurlijk ook veel regeltjes en wetjes om de hoek komen kijken.
Zij is dan getrouwd.....wij misschien dan intussen ook; we hebben de verlovingsringen inmiddels al weer een poosje om.
Het zou dan betekenen ALS zij eenmaal zwanger zou zijn van ONS kindje en het wordt geboren dat Lies de moeder is en afstand zou moeten doen van gezag.
Maar Klaas zou juridisch de vader zijn!
Dat zou een hoop geregel worden hoor.........maar niet onmogelijk.


Zondag 12 april 2015


Hoe lief kun je het krijgen?!
We kregen gisteren nog een mail van de Super-Lady  :-)   :

"Hoi Michel & Eise,

Ja het is zo jammer dat als men door omstandigheden niet zelf kinderen kan krijgen er zo'n grote onkostenpost bij komt kijken om te gaan kijken en te proberen via de medische molen.
En dan komt men de regels en wetten tegen die in dit stuk ook nog eens een ziekenhuis (b.v. VU Amsterdam) zelf heeft geconstrueerd. 
Waar blijven we dan in Nederland met 'onze vrijheid'.
Jullie hebben een belangrijke stap gemaakt door er voor te gaan vechten, voor gelijke rechten.
En op de dag zal hierin dan ook gelijkheid komen.
Maar okay, daar zijn jullie (en nog zoveel anderen) nu niet mee geholpen, want nu is deze hulp nodig.
En jammer genoeg en tot velen's frustratie,  tot zolang zal dan ook voor een kindje moeten worden 'betaald'.
En als het dan d.m.v. een crowd-funding zou kunnen, hoe gezegend zullen jullie dan wel niet zijn.
Het komt van mensen die het jullie zo van harte gunnen. Hoe apart is dit !

Dankjewel dat jullie mij zo open en eerlijk hebben 'ontvangen'.
Heel jammer dat ik jullie niet verder kan hebben in het verwezenlijken van jullie kinderwens.
Misschien dat ik t.z.t. nog van jullie mag horen. Emoji

Ik wens jullie heel veel succes.

vriendelijke en lieve groetjes..........."
Bijna tot tranen geroerd.......wat een mooie mensen zijn er toch op deze wereld!
Toch de snik zal nog wat blijven........want het woordje dat we al zo vaak gehoord hebben, in ons zak steken en mee door moeten gaan, is wéér een feit voor nu;  "Nee" 



Dinsdag 14 april 2015


"Ik geef 10% van mijn vakantiegeld!", zei ze, nog niet eens precies wetende hoeveel dat is en waarvoor precies!
Rieti, een lieve collega, is nu op zoek via Facebook of er animo is voor een crowdfund......nahhh.....wat ontzettend lief!
Het gaat wel om heel erg veel geld hoor......ik heb haar van harte succes gewenst natuurlijk.
Het zou toch wat zijn zeg!
Voorlopig blijven we er zelf nog maar van uit gaan dat we gewoon roeien met de riemen die we hebben en sparen zelf natuurlijk ook door.......    :-)
Echter in ons eentje lukt die 20.000 bij elkaar schrapen natuurlijk nooit.....dus wie weet.......

Wat is die Rieti Vrouw van B toch weer meedenkend he?!
Zij plaatste onder ons laatste berichtje onderstaande reactie.
Tevens vroeg ze ons dit op onze tijdlijn te zetten en of men het zoveel mogelijk wil delen.....bij deze doen we dat met een beetje beschaming, maar haar initiatief is zo lief bedacht!
Zij zal inventariseren en de contactpersoon zijn..... 
Lief hoor!!
Rieti Vrouw van B: "Vrienden en sympathisanten van Michel-Eise Kinderwens
Zou het een idee zijn om een crowdfunding op te starten
Zodat de enige weg om hun wens tot vervulling te laten komen open blijft .....
Het is een heel gedoe dus graag een reactie. Zodat we kunnen zien of deze weg haalbaar is
Grt Rieti "
Onder andere de reactie van de 10% vakantiegeld en meerdere reacties barstten los op het idee!
Meest positieve hoor......ook negatieve, maar ach......dat mag.
Gelukkig ligt de gehele coördinatie hiervan bij Rieti......want een beetje beschamend vinden we het wel.


Rieti Vrouw van B Aanmelden bij de 
Eise en Michel Steungroep 
Is openbaar

Rieti Vrouw van B Nou Debby Lemckert dan zit je met allerlei regels 
Ik dacht meer ik open evt een bank rekening. Waar men dan iets opstort 
Eerst echter moet ik zien of men dit wil 

Anders te veel gedoe met storten en bij onvoldoende deelname stoneren ....
Maar ben maar een leek



Woensdag 15 april 2015


Michel is vier dagen vrij, hij is net uit zijn nachten.
Ik ging vanmorgen weer naar het werk.
"En....krijg je al veel reacties?", werd me verschillende keren gevraagd.
Hier natuurlijk doelend op het initiatief van Rieti.
Zelfs een sms van een vriendin gekregen die graag wil steunen maar niet weet waar........
Al deze opmerkingen en reacties vind ik super lief!
Wel verwijs ik ze allen door naar Rieti.
Een andere lieve bekende is van mening dat we het op eigen titel moeten doen.......wij zijn bekend.
De mensen die wij goed kennen, kennen Riet natuurlijk niet........ook begrijpelijk.
Toch zullen wij dit niet doen: We zouden het gevoel krijgen dat we ons handje moeten ophouden bij vrienden, kennissen en bekenden.
Zou totaal tegen ons gevoel in gaan.......

Om half 3 vanmiddag was de journaliste bij Michel.
Anderhalf uur hebben zij in de tuin gezeten met een heerlijk zonnetje.
Vele, vele vragen zijn op Mies afgevuurd!
Antwoorden had ie natuurlijk wel.......    :-)
Heel binnenkort zal een fotograaf contact met ons opnemen en foto's komen maken en dan zo snel mogelijk komen, opdat het stuk zo snel mogelijk geplaatst kan worden.
Ze zit met een dead-line.
Heel benieuwd in welke kranten en wanneer het interview geplaatst wordt!

Vanavond bij Ursula en de jongens geweest.
Was weer een feestje hoor.
Brammie is weer helemaal opgeknapt op nog maar een paar plekjes na.
Gezellig met z'n allen gegeten.
De opblaas speeltjes moesten naar binnen: een haai, een vogel en een giga band.
Binnen no-time staat dan even de hele kamer op z'n kop!   :-)
Toen de kotertjes op bed lagen onze week gedeeld met Urs.......de draagmoeder, de crowdfunding.
"Laat maar weten waar ik kan storten......met Koningsdag ga ik spulletjes verkopen en zal het daar naar toe storten!"  :-) 


Zondag 19 april 2015


Rieti heeft haar droom, Michel en Eise helpen met het bedrag bij elkaar verzameld te krijgen, online gezet!
Haar droom.......ontstaan uit onze droom; hoe mooi en lief kun je het krijgen?!
Een heel groot bedrag.......maar niet onmogelijk, zo zagen we elders op de site bij andere dromen.

 Doneren aan de droom

We hebben vanmiddag ook de Super-Lady een mail gestuurd en er in verteld wat men voor ons wil doen.......
Tot nu nog niet van haar gehoord, maar ongetwijfeld zal ze met ons mee hopen dat het gaat lukken.



Dinsdag 21 april 2015


Rond 18:00 uur was Guus hier......
Er zou vandaag een fotograaf komen om foto's te maken van ons.
Deze worden geplaatst bij het artikel die in verschillende van onderstaande kranten komen:

"Dagblad De Limburger/Limburgs Dagblad, Brabants Dagblad, De Gelderlander, Eindhovens Dagblad, BN De Stem, De Stentor, De Twentsche Courant/Tubantia en PZC. De kranten zijn samen goed voor meer dan een miljoen lezers."


Vooral dat laatste zinnetje.......geweldig!!

Guus is een niet onaantrekkelijke kerel die zeer geïnteresseerd ons verhaal ook wilde horen.
Zelfs hij viel van de ene in de andere verbazing!
"Dit artikel gaat door veel mensen gelezen worden......dus wie weet joh!", waren zijn woorden.
Boven hebben we de eens gekochte wieg (we hadden toen sterk het gevoel het positieve de kosmos in te zenden, toen we het ding kochten) naar beneden gehaald......

Gizmo en Tommie er bij gehaald en kiekjes maken maar!
Met een goed half uur was het klusje geklaard.......op naar publicatie!


"Wij zijn er ook over aan het praten om een donatie te doen.", zei een collegaatje vandaag.

Eerst wil ze even kijken hoe het loopt.......en bovendien de volgende maand even aankijken.
Wat ontzettend lief is dat dan om te horen......weet op zo'n moment nog niet eens precies hoe er op te reageren.
"Als we het kunnen, doen we het gedoneerde zelf verdubbelen", zei ik.
Geen idee nog hoe het gaat lopen natuurlijk......maar zolang het kan, zullen we het zeker doen.
Gisteren hebben we daar in elk geval een start mee gemaakt.
Van de eerste 50 Euro hebben wij 100 Euro gemaakt........


 
Zondag 26 april 2015



Gisteren kregen we via Facebook ineens een vriendschapsverzoekje.
Een kennis van Michel uit het verleden.......
Ze had ons artikel gelezen in de krant en vond het een mooi artikel!
"Huh.....wij dachten dat het volgende week pas geplaatst zou worden."
Maar na onze mail goed nagekeken te hebben, bleek het te kloppen  :-)

Via internet op zoek naar de krant......niet kunnen vinden.
De kennis van toen zal sowieso het stuk aan ons toezenden.
Op een andere site (Roze Ouders) hadden ze ons artikel ook opgemerkt en geplaatst:

Krantenartikel PCZ 25 april 2015

Misschien nog wat klein om te lezen.......foto's in bestand zetten en vergroten lijkt me de enige optie   :-)

Nu maar hopen dat we er weer veel reacties op krijgen en dat ook de crowdfunding niet vergeten wordt:

Crowdfunding Kinderwens   



Donderdag 30 april 2015


"Hey Eis.....hoe is het nu en hoever staat het bij jullie allemaal?", vroeg ze me toen ze haar raampje van de auto open deed.
Ik kwam haar weer es tegen, de vrouw die erg met ons meeleeft, zelf twee kinderen middels hoogtechnologische zwangerschappen heeft gekregen en dat in het buitenland heeft laten plaatsvinden.
In korte tijd, we moesten beiden naar ons werk, in vogelvlucht verteld waar we staan;
"We vonden drie draagmoeders die laagtechnologisch voor ons willen en wilden dragen en nog een dame die hoogtechnologisch voor ons wil dragen. Dus inmiddels, sinds we zoekende zijn, al 5 draagmoeders gevonden die ik zo kan opnoemen maar waarbij het niet tot ook maar één poging is gekomen! Nu hebben we weer een lieve vrouw waar we contact mee hebben en die best voor ons zou willen dragen. Nu spelen de muntjes weer een rol. Met haar zouden we naar het buitenland kunnen en daar hoogtechnologisch zwanger kunnen worden."
"Ja joh.......wat vervelend! Maar ach.....het is maar geld hoor!", zei ze.
"Helemaal mee eens......maar dat moet er wel zijn!", zei ik.

Ja, daar waren we het beiden over eens en ik vertelde haar over de crowdfunding.
We spreken elkaar vast gauw weer es......nu was de tijd te kort.
Ze had het ook nog over geld lenen......we zouden niets liever willen, maar waar en bij wie?
Bij een bank hoeven we niet aan te kloppen, dat weten we al.
En bij iemand......ja....maar bij wie?
 

 

Geen opmerkingen: