donderdag 12 maart 2015

XIV Dagboek Maart 2015




Donderdag 12 maart 2015


"En.....hoe gaat het nu met jullie?"
Ik zat vandaag de hele dag achter de balie op de post Kamerreserveringen toen Vera Bergkamp (kamerlid D66) de presentielijst kwam tekenen en me ineens deze vraag stelde.
Heel lief.....heel eerlijk gezegd had ik het niet meer verwacht.
Het is immers een beetje stil rondom onze belevingen wat de kinderwens betreft.
Dat is ook te merken op Facebook! :-)
We kregen zelfs vorige week een berichtje van een lieverd met de vraag hoe het met ons ging.
Dat wilde ze toch even weten, omdat ze zo weinig nog van ons leest op Facebook.
We gaven haar hetzelfde antwoord als dat ik vanmiddag aan Vera Bergkamp gaf:
"Het gaat ons goed, maar als het op de kinderwens aankomt, het negatieve oordeel en dat we op de door ons gewenste manier geen kindje zullen krijgen, zijn we triest! Diep triest! We beseffen ons maar al te goed dat wij niet de enigen zijn die op een dag te horen krijgen dat ze geen kinderen kunnen krijgen. Maar in dit geval is het toch wel heel zuur: wij worden domweg niet geholpen terwijl men dat wel kan!"
Maar goed, we hebben nog even met elkaar gesproken en ze drukte me op het hart dat de hele beweging die we hebben gemaakt, toch wel de aandacht blijft houden.
Dit jaar komen er herziene richtlijnen voor de beroepengroep en volgend jaar het advies van de Staatscommissie.
"Is het dan echt te laat voor jullie?", vroeg ze.
"Eer dat alles overal  er door is, zijn wij voor ons gevoel waarschijnlijk te oud", gaf ik als antwoord.
Neemt niet weg dat er een uitnodiging van de Staatscommissie lag waar we op in zijn gegaan, om ons hele verhaal neer te leggen.
We kunnen punten aangeven waar zij eventueel nog rekening mee kunnen houden.
Dat gaan we de 20e maart zeker doen.......zeker ook voor vele anderen die een soortgelijke vorm van een kinderwens in vervulling laten gaan voor zich zien.

 Onderwerp: Bijeenkomst Staatscommissie Herijking ouderschap 20 maart 2015
Geachte heer/mevrouw,

U heeft zich aangemeld voor de bijeenkomst van de Staatscommissie Herijking ouderschap op 20 maart 2015.

Hieronder treft u nadere informatie over deze bijeenkomst.

De dag wordt ingedeeld in blokken van een uur, waarin u met een kleine groep geïnteresseerden de gelegenheid krijgt om met een aantal leden van de Staatscommissie uw ervaringen te delen.

Graag verneem ik nog van u het onderwerp waarover u met de Staatscommissie wenst te spreken.

U bent ingedeeld (met 2 personen) van 09.30 tot 10.30 uur.

U wordt dringend verzocht tien minuten voor aanvang aanwezig te zijn.

Omdat ik de hele dag achter de p.c. zat en er even een gaatje was, ben ik wel op Facebook het verslag gaan plaatsen van het Algemeen Overleg van 5 februari.
Zie Facebook......een heel boekwerk!  :-)


Wellicht gaat het binnenkort weer iets drukker worden hier en op Facebook......wie weet, wie weet......
De hoop hebben we immers nog niet opgegeven!!



 Vrijdag 20 maart 2015


"Dank jullie wel......dank voor jullie tijd.", zei de voorzitter bij de afsluiting van de bijeenkomst die we vanmorgen hadden bij de Staatscommissie.
Die dank was geheel wederzijds!
Een dame vanuit de gezinshulp was aanwezig en twee zussen, waarvan de één voor de ander heeft gedragen en wij.
We werden heel open en vriendelijk ontvangen en kregen allen ruim de tijd ons verhaal neer te leggen.
De zaken waar we allen tegenaan liepen en lopen als het gaat om draagmoederschap, adoptie, ongelijkheid etc. etc. 
Zeer geïnteresseerd en oprecht werden er vele vragen op ons allemaal afgevuurd om alles zo helder mogelijk voor hen te krijgen.
We kunnen niet anders zeggen: het voelde zeer zinvol om hier aanwezig te zijn!
Je ook écht gehoord te voelen!
Met ons waren er nog meer mensen die in andere groepjes waren ingedeeld bij een andere selectie van de commissie......
Achteraf hebben we nog lekker kunnen na-kletsen en ook bij de anderen proefden we dezelfde ervaring!
Hopelijk hebben we met z'n allen een goed beeld kunnen geven over het feit dat er meer bestaat dan traditioneel ouderschap......benieuwd, zeer benieuwd wat het advies gaat worden, volgend jaar lente, aan de minister!

We hebben ons blogadres en onze facebookpagina, Michel en Eise Kinderwens, bij hen achtergelaten, waar ze blij mee waren.
Daarna met Pauline en de papa's van Emma  nog een bakkie gaan drinken ter afsluiting.......was leuk haar weer es te zien en ook kennis te maken met de papa's!


Bovenstaand vanavond op Facebook geplaatst.
Mooie reacties al op aan het krijgen en veel duimpjes.
Was werkelijk heel fijn hier aanwezig te zijn en ons verhaal te delen.



Vrijdag 27 maart 2015


Het bloed kruipt natuurlijk waar het niet gaan kan.
Omdat we er nu ook meer en meer achter komen dat een ideologische draagmoeder verhipt moeilijk is, zijn we onze grenzen een tikkie aan het verleggen.
We hebben een oproepje geplaatst met de vraag naar een wensmoeder die wil co-ouderen.
Het liefst zo dicht mogelijk bij de voor ons 100%.

Oproep Co-ouderschap




Zondag 29 maart 2015


Bovenstaand stukje op de 27e komt natuurlijk niet geheel uit lucht vallen!
We hebben een heel lieve vriendin die heel graag het co-ouderschap wil aangaan.
Zij had al 'verkering' met twee heren, maar door veel en moeilijke omstandigheden, werd de kans van slagen tussen hen drie steeds kleiner.
Heel verdrietig.....voor alle drie!
Vorige week zondag waren we bij haar en zijn we onze wensen heel duidelijk, open en eerlijk met elkaar gaan vergelijken.
Met haar zouden we immers co-ouderen wel aandurven.
Helaas, helaas.......we konden geen tussenweg vinden in hoe zij het graag zou zien en hoe wij.
Het zou veel te omslachtig worden......
Deze conclusie zal onze vriendschap zeker niet in de weg staan.....ze is en blijft een heel lieve vriendin!
Heerlijk uit-eten gegaan en er gewoon nog een gezellige zondag van gemaakt.

Deze dag heeft ons wel doen inzien dat we best bereid zijn wat buiten onze lijntjes te kleuren.
Ik merk wel dat als ik er met anderen over spreek dat er wat negatieve reacties komen: "Jullie willen dat toch helemaal niet? "Dat is ook lastig voor zo'n kind!" "Jee....hoe ver willen jullie gaan?"
En nog meer van zulk soort kreten.
We nemen het hen niet kwalijk......ook wij moesten aan het idee wennen.

Feit blijft dat we ook door vorige week zondag weer een "nee" in ons zak hadden.
Zij ook natuurlijk.......  :-( 
Michel trok het even allemaal niet meer zo en ondernam het volgende:

Eind januari werd er uit het niets door een wildvreemde vrouw contact met ons opgenomen via Facebook:  
Ik ken jullie niet. Maar ik voel met jullie mee. Ik ben 48 jaar en ik weet niet of ik nog eicellen heb. Maar als jullie willen bel me ik wil met jullie kijken of ik iets voor jullie kan betekenen. Ik heb in mijn leven van vaak onbekende hulp gehad. Daardoor heb ik een aangenamer leven gehad. Mijn telefoon 06

We wisten niet wat we lazen!!
Met knikkende knietjes en bevende stem is Mies gaan bellen.
Het bleek een heel leuke en spontane vrouw te zijn......en nog redelijk in de buurt ook!
Een paar berichtjes deden we over en weer en Mies heeft haar zelfs nog een keer drie kwartier lang aan de lijn gehad.
Het werd stil......ze gaf geen reactie meer op ons, ondanks we heel voorzichtig zo af en toe es een berichtje zonden.

Toen brak de tijd aan met de ervaring die we hadden met Petra......de eventuele draagmoeder.
Zij heeft trouwens inmiddels ons nog een bericht gedaan, na het lezen van ons Facebook;  er zouden meerdere redenen en afwegingen zijn geweest om ons af te wijzen......niet voor ons te dragen.
Uiteraard geheel haar keus.......maar wat zouden die redenen en afwegingen toch zijn?
Waar zouden wij de plank misgeslagen hebben?
Hebben we iets verkeerds gezegd of misschien gedaan?
We hoeven het ook niet perse te weten.......dat het pijn doet weten we nu toch al en waarom nog vragen om nog meer slagen........het is haar keus, zij voelt zich er goed bij en dat is precies waar het om moet gaan!

Na afgelopen zondag, had Mies het vooral zwaar en trok de stoute schoenen en zond de dame van eerder toch een berichtje met de vraag: "Kunnen we er uit opmaken dat je achteraf gezien er toch liever van afziet......? Vinden het erg jammer dat we geen reactie meer krijgen. Hopelijk horen we van je!" 
Neeeeee
Ik had t even druk met zaken die emotioneel beladen waren
........................................
....................
Ik ben weer een individu!! Laten we dit weekend afspreken om bij te kletsen.
 .................................
............ Lunchen in de binnenstad?







Dat is dan toch weer een fijn en hoopvol bericht!!
Natuurlijk begrepen we na de uitleg van haar waarom ze al een tijdje niets van zich liet horen!
Was niet niks wat ze intussen had meegemaakt!
Met een heel verhaal kwamen we bij haar terug en keken al gelijk uit naar het weekend.
Kwam mooi uit; Mies heeft nachtdiensten en een lunchafspraak moet dus lukken.

Hartstikke gezellig! Vinden ...... een leuk stadje en dus een goed idee daar met elkaar te lunchen. Laat ons maar een tijd en plaats weten hoor......we zullen er zijn!
Donderdag 21:28
Hoi ........... heb je al enig idee,waar en hoelaat je wil afspreken? fijne avond en tot horens en ziens mies en eis.
Einde chatgesprek








Het werd WEER stil..........
Michel heeft twee smsjes nog gezonden naar de twee mobieltjes die zij heeft........NIKS!
Onze lunch was gewoon een broodje kaas aan de eettafel waar een pracht boeket tulpen op staat.......


 


Geen opmerkingen: