zaterdag 21 maart 2015

Gevonden.....? (een gedeelte uit handgeschreven dagboek)



Weer een flinke levenservaring rijker!
We konden er niet over praten, omdat alles nog zo pril en onzeker was.
Nu inmiddels een poosje verder en willen we hier het volgende toch delen.
In mijn geschreven dagboek kon ik gelukkig wel geheel los gaan en zal grote delen daar uit overnemen.
Dit dagboek beschrijf ik dagelijks wat ik en we hebben gedaan.
Normaal gesproken in staccato en gedachten en gevoelens beslaan soms maar een enkel zinnetje.
Toch in dit geval kwam er meer op papier.
Geheel anoniem met fictieve namen:
"02 februari 2015:
We hebben beloofd er op internet (nog) niet over te spreken.
Begrijpelijk ook!
Het draagmoederschap dat we met Ursula en Vera hadden bedacht, die kans lijkt nu wel bekeken!
Het College heeft de 29e in ons nadeel geoordeeld;
Het klopt niet! Het is zo onredelijk!!
Maar 't oordeel is gevallen en daar moeten we het mee doen.
Erg en heel erg jammer!
Maar:  Lies en Klaas zijn hier nu verschillende keren geweest en de laatste keer dat ze hier was, zei ze:  "Het eerste kindje is voor ons en we willen er ook maar één. De tweede zal voor jullie zijn!"
Wat een aanbod!!
Zo ver is het natuurlijk nog lang niet.....maar het wachten waard?
04 februari 2015:
We hadden al een hele tijd contact met ene Pet via een forum.
Zij heeft contact met ons gezocht op Facebook en wil ons beter leren kennen, om er zo achter te komen of ze voor ons wil dragen.
We hebben zelf al een paar 'maar-en' over ons roken waar zij over valt en ze wil nog andere dingen bespreken.
Dat zal wel over geld gaan.
We gaan elkaar de 15e ontmoeten. Wel spannend!
En!
En we zijn benaderd door een aardige en heel intelligente vrouw, buitenlandse afkomst.
Ze volgt ons een poos.
Ze was 't ook zó niet eens met het oordeel!!
Snapt er niets van en is bereid voor ons te dragen!
Ze heeft zelf al drie kinderen en is gescheiden.
Woont in Delfshaven.
Wel gaat ze nog laten onderzoeken of haar eicellen nog goed zijn.......ze is 48.
Dat is eigenlijk het enige dat roet in het eten zou kunnen gooien.
Mies heeft al een paar keer met haar zitten bellen.
We horen weinig van haar maar hebben er beiden een goed gevoel bij.
Drie maal kans???
14 februari 2015:
Lies had gisteren ongesteld moeten worden, maar werd dat niet!
Ineens sloeg de 'angst' om haar heen......
Klaas is een test gaan halen.....
Helaas, negatief!
Ze zal dus nog ongesteld worden......of?
15 februari 2015:
Ja....vanmorgen waren we nerveus!
Om 14:00 uur hadden we een date......een date met een ideologische draagmoeder!
Jemig.....wat was dát spannend!
In 'n brugrestaurant bij Amsterdam ontmoetten we elkaar.
Heel enthousiast kregen we gelijk drie kussen.
Een heel goed, lief en open mens!
Veel.....heel veel al besproken.
Een gewone Hollandse vrouw met het hart op de juiste plek.
Na 2,5 uur vroeg ik naar haar 1e indruk; ze lachte en zei dat die goed is! Misschien gaat ze nog dragen voor een stel die al een kindje hebben. Met nog een ander stel spreekt ze niet meer af.
50/50 dus kans!!  Yes!!
Woensdag heeft ze een verjaardag.
Misschien bespreekt ze het daar.
Binnen een maand horen we van haar of ze het doet!
Ze is nu aan het ontzwangeren van een bevalling eind vorig jaar.
In mei wil ze een uitstrijkje doen.
Misschien.....misschien beginnen we in juni!
Stoppen met roken en een SOA-test zijn haar enige voorwaarden.
Kosteloos blijven is logisch, maar verdienen.....dat nooit!!
Wat spannend zeg!
Bij Urs proefde we in een mail opluchting :-)
20 februari 2015
Kregen een mail van Pet.....Petra.
De schrik zit er dan even in......wat doet ze?
Het was een 'gewoon' mailtje :-)
Wat we met het weekend gedaan hadden en wat zij.
Wij gingen er van uit dat ze woensdag bij de andere papa's was en dus zou bespreken.
Wellicht is dat a.s. zondag pas, want dan gaat ze daar de verjaardag van Teuntje vieren.
24 februari 2015
Natuurlijk hadden we Petra terug bericht!
Ook over de vriendin van Mies en onze vraag aan haar of zij eventueel voogd wil zijn.
Daar denkt ze over.
Petra heeft nog niet terug geschreven.
Het komt er op neer dat we op het verlossende telefoontje van Petra zitten te wachten......
01 maart 2015
In gedachten al zo veel plannen aan het maken en dingen om over na te denken.
Vooral ik moet waken niet te opdringerig te worden naar Petra  :-)
Als ze het doet: Ze zou op onze slaapkamer komen, een paar weken voor de bevalling, dus wil ik een extra matrasje en andere overtreksetten.
Er moet een knipje op de badkamerdeur komen.
Niet meer roken......nooit meer!
Hotelkamer reserveren voor direct na de bevalling.
Wie kookt?
Hoe zijn de andere papa's?
Vandaag is ze bij hen allen voor de verjaardag van Teuntje.....
Zou ze het daar bespreken?
Pffff......wordt zo spannend!
Zaterdag 7 maart 2015
Morgen drie weken terug dat we Petra ontmoette.
We willen zo niet opdringerig zijn, maar konden twee mailtjes nog sturen niet laten!  :-)
Heel oppervlakkig hoor; over hoe het vorig weekend was en veel plezier wensen met het toen komende weekend.
Slechts de leesbevestigingen gekregen.
Ze houdt ons wel in spanning hoor!
Zouden we dan dit weekend iets horen?
Of zou ze écht die maand aanouden?  Oeff......
Mies heeft z'n vriendin gister gesproken.
Ze ziet af van eventuele voogdij voor als ons beiden iets gebeurt.
Zou ze lichamelijk niet aankunnen.
We gaan het aan Jochen vragen.......
Woensdag 11 maart 2015
Vanavond een bakkie bij Jochen gedaan.
Dat was wel een tijd terug!  :-)
Ook bij Jochen de vraag neergelegd over eventuele voogdij.
Hij hoefde er niet eens over na te denken: Ja!
Helemaal super!!
12 maart 2015:
Afgelopen zaterdag toch nog een mailtje naar Petra gezonden.  :-)
Kregen antwoord terug: 
Aankomende zondag (precies een maand na onze ontmoeting) gaat Petra naar een verjaardag waar dit misschien besproken wordt.
Met dat ik dit schrijf, besef ik me te meer wat een bijzondere vrouw we ontmoet hebben!!
Ze schreef ook er zondag voor zichzelf uit te hopen zijn!
Wat een spanning!
15 maart 2015
En toch word je dan wakker met gelijk de gedachte: "Zou ze vandaag met het verlossende bericht bellen?"
Mies is werken.
Ik loop de hele dag met een goed opgeladen mobiel!
Geen seconde zonder!
Nu half twee en de p.c. al meerdere keren aan gehad!  :-)
Tot nu niks gehoord.......
Half acht precies vanavond kwam er een sms binnen.
Verschrikt keken we elkaar aan: 'En.....hebben jullie al iets gehoord? Kus Us'
Hmmm....Ursula dus.....    :-)
Nee, niks gehoord.
Wel vast een mail geschreven die we morgen vroeg naar Petra willen sturen.
Maandag 16 maart 2015
Toen Mies op was, belde ik hem even, vlak voor ik mijn commissie ging doen.
Hij heeft slecht geslapen!
Het prikt hem een beetje en wordt nu echt ongeduldig!
Ze heeft inderdaad gezegd het binnen een maand te laten weten en die is inderdaad sinds gisteren om......
Ze heeft ook nog niet gereageerd op de mail van vanmorgen 06:30 uur.........
"Heb de hele ochtend de p.c. en Facebook aan en loop wat doelloos rond!", zei ie.
Het is niet af te dwingen, Mies......
Maar ja......ik 't ook graag weten.......
Dinsdag 17 maart 2015
Vanmiddag eindelijk een mail van Petra gekregen!
Nee......ze doet het niet voor ons en gaat toch voor de andere papa's.
Zo jammer.....wat een teleurstelling!
Dit doet pijn!
Mies is er echt sip en down van.... "
Ja mensen......dit was een dikke maand zenuwen!
Petra is van begin tot eind heel eerlijk geweest, gaf ook aan geen hoop te willen geven......maar toch krijg je dat dan en ga je jezelf vragen stellen.
Waarom is zij niet eerst met de papa's gaan praten of zij nog een tweede willen.
Waarom is zij willens en wetens zichzelf voor een keus gaan zetten; draag ik nog één keer voor hen of kies ik voor een nieuw gezinnetje?
Had het niet beter voor ons geweest als ze eerst dáár duidelijkheid over had?
Of was het toch een samenloop van omstandigheden ons te ontmoeten?
Feit blijft......we hebben nu pijn, maar geven niet op........
Van de buitenlandse dame uit Delfshaven niets meer vernomen.....toch nog es contact opnemen, of kunnen we misschien uit de radiostilte opmaken dat zijzelf er liever toch van afziet?
Hopen dat Lies snel zwanger is en wij voor het tweede kindje kunnen gaan?
Misschien toch meer over co-ouderen gaan nadenken?
Moeilijk, moeilijk, moeilijk...........

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Pffff zucht. Ik weet even niet wat te zeggen ....
Wat moet dat zwaar zijn geweest
Mooi dat jullie dit delen wat een moed
Mannen ...als er ooit een ouderstel het verdient zich zo te noemen .....
Veel sterkte geduld en moed
Rieti

Anoniem zei

Zucht wat doet dit pijn...... Wat een oneerlijk gevecht en wat een verdriet.... Ik gun het jullie zo, hoop dat jullie moed blijft. x Jo