donderdag 18 december 2014

X Dagboek - vanaf 16 december 2014






Dinsdag 16 december 2014


De zenuwen beginnen te komen en niet omdat ik morgen toevallig jarig ben.
Nee....er valt geen klap meer aan te veranderen!
Volgens ons hebben we alles er uit gehaald dat we konden.
De eerste zitting....de tweede zitting.....het is geweest.
En nu.....nu het bijna zo ver is dat we het oordeel van het College krijgen, beginnen de zenuwen te komen!!
Grotendeels gaan we nog steeds uit van een positief oordeel voor ons!
Al schiet het natuurlijk ook wel es door het hoofd dat het ook een negatieve kan zijn.....
Dát veroorzaakt dus die zenuwen :-)
Nog twee nachtjes slapen.....

Vanmorgen stond ik aan de Lijst.....
Dat is een intekenlijst voor Kamerleden....bij binnenkomst dient een Kamerlid zich in te schrijven bij de ingang van de Kamer.
Zodoende weten we precies welke en hoeveel Leden er binnen zijn voor eventuele stemmingen.
Het ligt in de traditie daar een Kamerbode aan de Lijst te zetten die het Kamerlid verwelkomt, een pen aangeeft en de lijst op de juiste naam open legt.
"Goedemorgen", zei ze vriendelijk tegen me toen ik haar dat ook zei.
"Beetje frisjes hoor...", ging ze verder toen ze haar handtekening naar haar naam 'Ark, van' zette.
M'n radartjes gaan dan als een bezetene: zal ik wel iets zeggen, zal ik vragen waarom ze niet op onze mailtjes reageert, hoe zou ze er werkelijk over denken, weet ze überhaupt dat ik degene ben die haar de mailtjes zendt......
"Fijne dag!", zei ik en ze dankte daarvoor......niks dus!
Ik wil nog steeds werk en privé gescheiden houden.....maar die gekke radartjes.....
Een soortgelijke verhandeling had ik met Vera Bergkamp van D66.
Echt een schat van een mens......bovendien pas verkozen tot parlementariër van het jaar.
Ze vraagt me echter al lang niet meer naar de gang van onze zaken.....toch jammer.


Woensdag 17 december 2014



Ik sprak heel even in de welbekende Wandelgang, Mevrouw Oosenbrug;
Ik pakte haar arm vast en zei: "Zo spannend joh.....morgen krijgen we het oordeel van het College!"
"Jemig....ik hoop zo dat het positief is! Ik zal zeker voor jullie duimen!"
Wat een schat he.....en zo ook het Kamerlid waar ze op dat moment net een gesprek mee afsloot.
Een Kamerlid van de VVD: "Geen idee waar jullie het heel even over hadden, maar ik zal ook voor je duimen."
Heel kort natuurlijk vertelt dat het om draagmoederschap gaat en dat we een zaak hebben lopen bij het College voor de Rechten van de Mens.
"Okay.....speelt flink momenteel en ook ik zal voor jullie duimen!"
Je fleurt dan toch weer wat op hoor, als je zulke kreten uit juist die hoeken hoort.
Maar toen:


"Beste heren,

Wat had ik jullie graag een mooi kerstcadeau gegund, in de vorm van een gunstige uitspraak van het College.

Maar helaas. Ik werd net gebeld. De uitspraak is nog niet gereed en wordt nu pas 29 januari verwacht.

Hadden ze ons eerst lekker gemaakt met een vlotte uitspraakdatum, helaas.

De reden van de vertraging blijft wat vaag. Hij is nog niet klaar.

Desalniettemin hoop ik dat jullie goede feestdagen zullen hebben en met goede moed het nieuwe jaar in gaan.

Hartelijke groet,

Wilma Eusman"
Tja.......en met dit mailtje van onze advocate moesten we het dan vanmiddag maar weer doen!
Wat ontzettend jammer zeg!
We zaten allemaal, de meelevenden, en wij zo in spanning voor het oordeel dat morgen zou komen......
Nu hebben we natuurlijk de vraag: "Waarom deze vertraging?"
Zou er iets anders spelen?
Waarom is bijvoorbeeld Dr. Schats ineens in de media dat hij meer onderzoek wil naar Draagmoederschap via een Draagmoederbank......
Is dit alles dan toeval of......?
Of is het College gewoon er nog niet uit?
Zelf ben ik er eigenlijk ineens een beetje down van.....word er weer wat moe van.
Ursula belde voor m'n verjaardag en natuurlijk gelijk het nieuws gemeld.
"Joh....ze hebben het gewoon nog niet af, misschien wel omdat precies de feestdagen er ook aankomen. Wel lang trouwens nog......anderhalve maand!", was haar reactie.
Maar vooruit.....noch Wilma, noch wij kunnen er iets aan veranderen en we zullen gewoon nog anderhalve maand moeten wachten.
En toch......en toch......als we morgen een positief oordeel te horen hadden gekregen en wij gelijk contacten hadden gelegd met.......
Nee, niet zo denken!
Gewoon nog een dikke maand wachten!

































Geen opmerkingen: