donderdag 16 oktober 2014

VII Dagboek - Oktbober 2014 - Dagelijkse wel en wee



Dinsdag  14 oktober 2014

"Ik heb je hele blog gelezen en heb toch een vraag: Hoe zouden jullie reageren, wat zouden jullie doen als blijkt dat het kindje niet gezond is?
Zouden jullie een eventuele zwangerschap af laten breken of wat als blijkt dat het na de geboorte niet gezond is?"
We zaten al een poosje te praten over de kinderwens die Mies en ik hebben, toen ineens deze vraag kwam.
Eigenlijk keek ik er een beetje van op.
Een vrouw die wellicht zelf nog kinderen wil met haar man.
Mijn antwoord bestond uit dezelfde vraag:  "Wat zouden jullie doen?"
Ik merkte wel ineens dat ze nu pas goed begreep wat ze vroeg.......waarom zou het voor ons anders zijn?
Omdat we niet op de traditionele manier zwanger zouden worden...?
Er kwam van mijn kant wel meer antwoord hoor......want ergens begreep ik de vraag ook wel een beetje.
Ik begon met enige uitleg:

"Een goeie vriendin van ons was op een goed moment zwanger. Tijdens haar zwangerschap bleek na een paar maanden dat er iets niet goed was met het kindje. Het had een open buikje! Een tijd van moeilijke keuzes en van gedachten in gedachten springen brak aan. De artsen kwamen met verschillende opties; opereren tijdens de zwangerschap (hoe is het mogelijk he), direct na de geboorte opereren of de zwangerschap afbreken. Dat laatste wordt niet snel genoemd door de medici, maar er werd wel een beetje op aangestuurd. Inmiddels waren ingewanden van het kindje harder aan het groeien, omdat het buiten het lichaampje zat, dan de rest van het kindje.....de ruimte was daar voor. Opereren werd bijna onmogelijk. Ze moest rekening houden met een lastige bevalling, veel, heel veel ziekenhuisbezoeken en wellicht overleefde het kindje het sowieso niet. Het kindje overleed tijdens de zwangerschap...... Lisa werd ingeleid en moest "gewoon" bevallen! Ja.....van een dood kindje, een jongetje."

Verschrikkelijk!
Zouden wij tijdens een zwangerschap er achter komen dat ons kindje een open buikje heeft, dan hebben wij wat dat betreft onze les wel gehad.
Maar ja.....er is ook nog een draagtante.
Wij hebben het er met Ursula over gehad.
Wij vinden dat zij als draagtante ook inspraak moet/mag hebben over het kindje dat in haar groeit.
Al is het genetisch niet van haar......wat kan zij aan?!
Zelf zegt zij: "Nee hoor....ik heb het aangeboden te dragen, beloofd is beloofd, het kindje is niet van mij, jullie zijn de ouders en jullie bepalen wat er zou gebeuren als het niet goed zou lopen."
Het blijft een schat he!

Terugkomend op de vraag die me voor werd gelegd;
Het ligt er maar helemaal aan aan wat er niet goed zou zijn.......levensbedreigend?
Ja, dan zouden we misschien voor afbreken van zwangerschap zijn......misschien......
Bij het syndroom van Down?
Nee.....laat maar komen.....
Uiteraard zouden wij ook zeggen: "Als het maar gezond is."
Dat heb je nu eenmaal niet voor het zeggen, maar inderdaad.....zo gezond mogelijk!

"Wat zou jij doen......als blijkt je kindje niet gezond ter wereld komt?"




Vrijdag 17 oktober 2014

Binnenkort kan er bij onze pagina "De Media" weer een stukje bij komen.
We hebben al maanden contact met Sonja.....zij is journaliste.
Ook ditmaal zal er een artikel in de Volkskrant gaan komen......een artikel dat wat breder getrokken zal gaan worden als het gaat om bijvoorbeeld IVF-behandelingen.
Ook ons verhaal zal er in meegenomen worden.....weer een beetje publiciteit waar we natuurlijk blij mee zijn!
Eerst maar es gaan daten met Sonja  :-)

Bovendien kwam er vandaag ook een brief met een keurig begeleidend briefje van Wilma, onze advocate:



Gek eigenlijk......we weten dat dit alles gaat komen, willen we ook zo graag en liever veel eerder, maar toch komt dan de spanning.....
Nog een dikke maand!



Zondag 19 oktober 2014

Om 12:00 uur precies was ze hier met haar man.
Nathalie is een, daar kwamen we snel achter, lieve, jonge vrouw die we al hadden leren binnen onze Kinderwens-contacten.
We hadden, of liever gezegd Gizmo de hond had, een foto-shoot gewonnen en vandaag was de dag van de shoot.
 Met z'n allen richting het bos......benieuwd naar het resultaat.
Maar uiteraard ook veel gesproken over onze kinderwens en die van hen.
Wat kan een mens dan toch eigenlijk een hoop meemaken jongens........12 jaar zijn zij al bezig geweest om hun wens in vervulling te krijgen!
Maar helaas....na een paar miskramen en veel ellende, hebben zij het bijltje er bij neergelegd!
Vanaf haar 14e is zij al in de overgang......dus ook bij hen gaat het allemaal niet zoals gedacht.
En dan toch te bedenken dat er voor hen toch ook andere wegen kunnen zijn........ze zijn het moe en willen de pijn niet meer.
Wellicht, wellicht......als ons doel lukt en de door ons gevraagde behandeling gegeven kan en mag worden, kunnen zij er nog meer mee winnen........
 


Donderdag 23 oktober 2014

Hoe vreemd en hoe gek kun je het krijgen;
Niet iedereen is het eens met onze kinderwens.....niet iedereen reageert even positief hier op!
Geeft ook helemaal niets natuurlijk! Je kunt in gesprek gaan en elkaars meningen wisselen......blijft het een meningsverschil, dan is het wat ons betreft; even goeie vrienden!
Wat echter wel heel opvallend is: Hoe dichterbij de mensen je staan, hoe heftiger zij kunnen reageren!
Velen, van velen krijgen we écht heel positieve reacties, meelevend, hopend.......van degenen die er niet al te positief tegenover staan, krijgen we dat slechts mee doordat er niet (meer) naar gevraagd wordt of het is gewoon duidelijk. Maar gisteren kregen we toch een brief (Michel) van wel heel naaste familie; zij zien af van verder contact! Hebben het gevoel over het hoofd gezien te zijn......we zouden ze te laat op de hoogte gebracht hebben en hun bestaan genegerd hebben!
Wat kun je dan boos worden zeg!
Vooral voor Michel is het een domper!
Met de familie in kwestie was al niet veel contact.......slechts extreem stroef. Hadden we hen werkelijk als eerste moeten bellen om toestemming te vragen?
Hadden we nóg opener moeten zijn?
Goed....wij waren niet de eersten die hen het nieuws vertelden, echter die kans kregen we ook nimmer, ondanks vele verzoeken tot meer contact in het verleden!
Direct na ontvangst van de brief natuurlijk contact opgenomen.....resultaat: Geen reactie!
Hoe vreemd en hoe gek kun je het krijgen.....?




Het kán nog gekker en vreemder, zo bleek vanmiddag:

Wéér een ander lid van de familie aan de lijn gehad.....ook deze is het niet eens met onze wens en al helemaal niet op de manier hoe wij die bekend hebben gemaakt.
Dat was op een verjaardag....we wachtten het moment af dat de belangrijkste personen voor ons op een rustig plekje waren in de serre.
Hét moment!
We vertelden vol enthousiasme ons verhaal en onze wens........het bleek al snel dat ons enthousiasme niet echt gedeeld werd, maar er werd wat over gesproken......
De rest van het verhaal is nimmer door ons verteld, maar door hen in de rest van de familie terechtgekomen.
Kennen jullie het verhaal van de Gele Fiets??
Je begint in een zaal aan persoon één te vertellen over een Gele Fiets en maakt er een verhaal van.......de laatste persoon in de zaal moet het verhaal opnieuw vertellen nadat het verhaal door de hele zaal van persoon tot persoon is gegaan.......wedden dat de Gele Fiets ineens Rood is!
Zo verging het ook ons verhaal........helaas!
Nog steeds vindt men dat we het eerder hadden moeten vertellen.......
"We zijn zwanger!", zo vertelde Ursula ons tot vier keer toe dat ze in verwachting was.
"Joh....wat leuk.....gaaf! Wanneer ben je uitgerekend?", toch wel zo ongeveer de eerste reactie van mensen die zoiets horen......
Maar ja.....het gaat hier dan om een hetero-stel die keurig drie maanden zwanger-zijn wachten.
Waarom moesten wij nog vóór we zwanger zijn toestemming vragen.....het vertellen?
We kunnen er werkelijk geen touw aan vast knopen!
Gelukkig hebben we zo veel anderen om ons heen die wél blij voor ons kunnen zijn.......meeleven.......en hopen, zoals ik eerder al beschreef!


Maandag 27 oktober 2014


Je zit gewoon naar het journaal te kijken......er zullen vast mensen zijn die er inmiddels niet meer van opkijken.....maar wij zitten dan gewoon werkelijk geschokt op de bank!
Er is een baby geboren en als paar dagen oud meisje is zij huilend terug gevonden in een ondergrondse vuilcontainer!
Wat er dan allemaal niet in je gedachten schiet: "Wie is de moeder...waar is de vader? Hoe komt men tot zoiets? Waarom in hemelsnaam een vuilcontainer??"
Oplettende mensen hoorden het kind huilen en alarmeerden de instanties die een knap staaltje werk leverden.
Het kind is stabiel en ligt in het ziekenhuis........hoe moet dat verder met dat kindje?
Er zijn toch andere uitwegen voor mensen die een ongewenst kind krijgen.......alleen deze zin geeft eigenlijk al rillingen, maar goed.......het kan!
En wat moet er verteld worden later aan het kind......hoe zal het kind zich voelen?
"Welke stappen worden er nu precies ondernomen......waar en bij wie komt het kind terecht?
"
Kortom.....vragen te over!
Wat is het dan onrechtvaardig als bij twee mensen een kind ZO juist wél gewenst is, er ZO verschrikkelijk moeilijk over gedaan wordt.

Een soortgelijk stukje schreven we ook op Facebook en mensen lief.....wat een discussie brak er los!
O.a. een vrouw die insinueerde dat we conclusies trokken die niet zo snel getrokken mogen worden.
"Voor hetzelfde geldt is de moeder van het kind in een psychose en kan ze er niets aan doen, of zij ligt zelf misschien wel dood in een flatje en heeft heel iemand anders het kind gedumpt."
Kan allemaal natuurlijk......maar wij hadden geen conclusie getrokken, beetje jammer dat deze dame zélf een conclusie trok.
Maar ach......we nemen niemand iets kwalijk in dezen natuurlijk......de schok van het bericht is ook groot!
Wel heel fijn om dan tussen alle berichten door te lezen dat er zo veel mensen achter ons verhaal staan en, ook de dame van hierboven, onze frustratie en ongenoegen delen!
Ook vanuit dit blog.....hier en nu op dit moment: Lieve mensen die ons steunen.....dank....veel dank!



Dinsdag 28 oktober 2014


Gisterenavond hadden Mies en ik het er weer es over: "Waarom horen we toch zo weinig uit de politieke arena?"
Na wat nalezen in de mail, hebben we toch nog aardig wat mailtjes tegoed van verschillende politici.
Vanavond maar weer es in de "pen" geslagen.
Het zoveelste berichtje naar mevrouw Arib gezonden van de PvdA (op aanraden van haar collega mevrouw van Oosenbrug) en haar een kattebelletje gegeven, vragend om een reactie.
Het cc'tje aan Astrid, blijft vreemd om haar voornaam te gebruiken terwijl ze dat wel wil, werd binnen 2 minuten beantwoord!
Ook zijzelf zou er nog es achteraan gaan.
Zo ook de VVD nog es aangeschreven en ook zo goed als gelijk een antwoordje terug van de medewerkster van mevrouw van Ark:  "Zij heeft dit onder haar aandacht en in behandeling genomen. Wij hopen op een zo spoedig mogelijk antwoord."
Keurig toch......?
Al slaan we natuurlijk liever spijkers met koppen en willen we op korte termijn meer weten.......
Maar goed.....we wachten het nog even af.......er is iets met een schone zaak en geduld ofzo......   :-)

(Zie ook update onder kopje Politiek.)


Donderdag 30 oktober 2014


"Het is dat ik al 52 ben......maar ik zou het werkelijk zó voor jullie gedaan hebben!"
Gek he.....al zoveel vaker hebben we deze kreet gehoord.....er hoort natuurlijk altijd een "maar" achter deze zin......in dit geval speelt leeftijd natuurlijk een rol.
En toch weer zo ontzettend lief hoe een vrouw die ik tegenkwam op mijn werk en ons verhaal nog niet kende, reageerde!
Gelijk "vriendjes" geworden op Facebook en het blog-linkje gegeven.

Zo ook kwam mevrouw van Oosenbrug even aan m'n tokootje vandaag: "Ik heb mevrouw Arib nog even gesproken hoor. Ze wil een goed en zorgvuldig antwoord aan jullie geven en wil daar even wat tijd voor."
Wat een schat van een mens is dat toch die Astrid.......fijn te weten dat zij achter dat antwoord aan zit!
Natuurlijk wachten we nog even af en hopen het voor de tweede zitting te mogen ontvangen.

Vanavond zou Sonja komen.
Sonja......een journaliste die ons verhaal aan het uitspitten is.
Er komt wederom een stukje in de Volkskrant binnenkort met o.a. ons verhaal.
"Waarom weigeren de ziekenhuizen en klinieken jullie gevraagde behandeling?"
Daar houdt ze zich mee bezig de aankomende tijd......zo ook een interview aan ons adres.
Helaas moest ze voor vanavond afzeggen, maar we vinden het niet erg....niet vervelend.
Terwijl normaal gesproken, vooral ik, nogal van de afspraak ben.
Dit keer maken we een uitzondering; ze heeft vanavond een afspraak kunnen maken met de VU-mc in Amsterdam!
Tja....daar zijn we zelfs een beetje blij mee, dan kunnen we volgende week donderdag, op de nieuwe afspraak, gelijk vragen hoe de reacties vanuit daar waren!

Toch weer een paar leuke nieuwtjes dus vandaag!

Gisteren waren we eten bij Ursula en de kids......zoals altijd weer leuk en gezellig.
De kindjes beginnen al over Sinterklaas te praten.....tja....dat zit er ook weer aan te komen.
Stiekem worden de cadeautjes al gekocht voor ze.
Voor Bram hebben wijzelf al een kerstcadeautje gekocht; z'n eerste kerst kerstbal!  :-)

Mies en Bram 29 oktober 2014





Er zullen vast nog meer presentjes komen......maar eerst komt in november Arie z'n tweede verjaardag nog.
Dat moet iets worden van Thomas de Trein  :-)

Geen opmerkingen: