donderdag 16 oktober 2014

I Hoe het begon

Michel en Eise: we leerden elkaar kennen begin 2012.
Al snel gingen wij samenwonen en ons leven delen.
Huisje-boompje-beestje was redelijk snel aan de orde.
We wonen op een leuke plek en hebben bijna alles dat ons hartje begeerd; beiden een leuke baan, een schat van een hond, een kat en een Tommie (de papegaai)
We mogen graag in de tuin bezig zijn, hebben een bootje aan huis liggen, zijn graag thuis en klungelen hier altijd wel wat rond.
Niet veel, maar we hebben een paar goede vrienden en vriendinnen waar we graag van alles mee delen.

Eén van onze vriendinnen, Ursula, raakte in verwachting van haar derde kindje.
In die zwangerschap zijn we lekker betrokken geweest en gingen vaak bij haar buurten......lekker eten, kletsen en spelen met de oudste van haar; Wout.
En natuurlijk alle perikelen met ons delen over het wel en wee van de zwangerschap.
Ik had het over het derde kindje, daar moet ik dus bij vertellen dat het met het tweede kindje helemaal mis is gelopen......uiteindelijk moest Ursula bevallen van een dood kindje.
Verschrikkelijke tijd!
De derde zwangerschap ging gelukkig super.......net als de vierde waaruit Bram werd geboren!
Wout, Arie en Bram........drie prachtige jochies!
Wout en Arie met Gizmo

De kleine Bram, geboren op 21 februari 2014


Zeg nou zelf......als je dit bijna wekelijks van heel dichtbij mee mag maken; dan word je toch verliefd?

Zo begon het bij onszelf meer en meer te kriebelen; Wat zouden wij ook graag zo'n kleintje bij ons kunnen hebben!

https://www.youtube.com/watch?v=0HrQWCqykD0 

Okay.....dit is de natuurlijke manier van zwanger worden, maar was toch wel een héél mooi filmpje!
Het moet toch fantastisch zijn om het goeie leven dat we hebben en leuk hebben ingevuld te kunnen verrijken met een kleintje......ONS kind!

We gingen om ons heen kijken.......welke mogelijkheden zouden er kunnen zijn om in ons geval een kindje te krijgen.
Adoptie: Hmmm......dat wordt een héél lange weg!
En waar vandaan?
En wat zal dat niet gaan kosten?
Nee, we hebben geen liggende gelden........we hebben gewoon net genoeg.
Pleegzorg dan misschien:  Oh jee.......gaan we ons es in verdiepen.
Tja.....het kán zijn dat je voor een baby in aanmerking komt na een heel traject van gezinscontrole.
Kans is groter dat je een kindje, een wat ouder kind onder je vleugels krijgt; niet van jezelf en misschien wel beschadigd uit daar waar het vandaan komt.
We zouden het met alle liefde kunnen en willen opvangen, maar wel met de kans dat als de situatie waar het uit kwam weer veranderd zou zijn, het kind weer terug moet.......brrr.......niet aan denken!
En dan hebben we nog Co-ouderschap: Och heden.....onze kijk op het opvoeden van kind moeten delen met een ander of een ander stel!
Zou dat hommeles worden?
Straks wordt er geëist 80% bij andere ouders en 20% bij ons........
Wij willen een kindje en geen moeder er bij.....we willen het zelf doen!
We kwamen hier dan ook snel op terug; zo gek is het toch niet dat we een eigen kindje willen?
Nee, we zijn een mannen stel, helaas zonder baarmoeder dus, en hebben gewoon onze eigen kinderwens!
En ja.....dan is er nog de mogelijkheid van een Draagmoeder......vind haar es.
We hebben het er wel es over gehad met een schoonzus.
Zelf getrouwd met een man die twee dochters heeft uit een eerdere relatie en zijzelf één dochter uit een eerdere relatie.
"Wij willen zelf geen kinderen meer, maar om nu voor een ander te dragen zou ik waarschijnlijk niet kunnen. Dan zouden we waarschijnlijk eerst nog een gezamenlijk kindje willen......nee, sorry, dat wordt hem niet"
Begrepen we ook wel weer natuurlijk

Ursula was zwanger van Bram toen ze met een voorstel kwam:
"Ik zou wel voor jullie willen dragen. Het zwanger zijn valt op zich allemaal wel mee, tot nu toe poep ik de kleintjes makkelijk uit.....ja dat zou ik wel voor jullie willen doen."
Wow......wat een aanbod!!
Toen kwam er een 'maar': "Ik doe het alleen niet met mijn eigen eicel......stel het wordt een meid; dan krijgen jullie het echt niet! Of wat als het echt heel erg op me lijkt? Nee......ik zou het niet kunnen! Zoeken jullie een ei en dan zal ik het voor jullie uitbroeden."
Goh.....moet je nagaan mensen; wat een geweldig aanbod dit van haar is!
Maar ja.....vind maar een ei!
Klinkt misschien heel gek, maar die vonden we in no time.
We leerden een ontzettend lieve meid kennen: Vera!!
Vera is een getrouwde, jonge meid met al 4 kinderen en heeft zelf twee moeders.
Op jongere leeftijd kreeg ze de eerste, een knul, later de tweede, haar oudste dochter en met een tussenstop raakte ze in verwachting van een tweeling; een jongen en een meisje.
Toen ging het ineens minder met haar, ze werd ziek en haar baarmoeder moest verwijderd worden.
De eierstokken bleven.
Na het horen van ons verhaal is zij naar de gynaecoloog gegaan en heeft laten checken of haar eierstokken nog goed functioneerden en of zij eventueel voor eiceldonatie in aanmerking kon komen.
Nog goed weten we wat zij de avond na het doktersbezoekje sms-te: "Yes! Het kan en het mag!! Ik kan jullie helpen en heb een ei voor jullie! Kan wel een dansje maken hier!  xxx "
Nou......dat deden wij ook!
We dachten werkelijk er nu te zijn; een eitje van Vera, we gaan naar de dokter om het te laten bevruchten en dan mag hij het inbrengen bij Ursula......we zouden zwanger worden!

Geen opmerkingen: