donderdag 16 oktober 2014

V De politiek



Onderaan Woensdag 22 juli 2015 voorgaande politieke perikelen


Woensdag 22 juli 2015



Vandaag in het journaal een item over alleenstaande vrouwen die geweigerd worden voor een IVF-behandeling.
Ook lesbiennes hebben het lastig.......laat staan als we het over mannen-stellen hebben!
Daar wordt niet al te veel over gezegd, maar wij konden het niet laten op dit item in te haken en een mailtje naar Mw. Voortman, Kamerlid GroenLinks, te zenden:

"Beste mevrouw Voortman,
Vandaag in het journaal zagen we het item dat de helft van alle ziekenhuizen en klinieken single vrouwen weigeren voor wat betreft IVF-behandelingen.
Een schande inderdaad, zoals u het zelf in het journaal zei:  "Of je nou alleenstaand bent, een lesbische relatie hebt of wat dan ook, als je een verzoek doet tot IVF-behandeling dan mag dat geen reden zijn om dat te weigeren!"
Hier zouden wij graag op in willen haken met het volgende:
En op het ".....wat dan ook....." willen ingaan:
Wij zijn twee mannen, met kinderwens, vonden een draagmoeder en een eiceldonor.
Eén van ons twee zou zaaddonor zijn.
Ook wij vroegen ongeveer twee jaar terug om een IVF-behandeling en kregen die niet omdat we twee mannen zijn.
"Een kind hoort bij de moeder", hebben we zelfs van artsen en gynaecologen te horen gekregen
Misschien helaas dat wij eerlijk met onze wens om zijn gegaan, want waren onze twee vriendinnen (waarvan er één samenwonend is met drie kinderen en één gehuwd met vier kinderen) als zijnde een stel naar bijvoorbeeld 
Nij Barrahus gegaan, dan waren zij wel geholpen en hadden wij op die manier een kindje kunnen krijgen.
Eén van ons is immers de biologische vader van het kind!
Omdat we eerlijk waren liep dit helemaal mis.
Bij de VU-medisch centrum werden wij sowieso al niet geholpen, daar worden per definitie homo-koppels en lesbiennes en alleenstaande vrouwen uitgesloten!
Dit in een notendop ons verhaal.
We beseffen ons natuurlijk goed dat wij om een IVF behandeling vroegen bij een draagmoeder.
De behandeling blijft echter gelijk.......en wie bepaalt of wij, twee mannen, niet voor een kindje zouden kunnen zorgen?
Eigenlijk de heer Schats van de VU-medisch centrum.
Het klopt; de artsen dienen zich aan de richtlijnen te houden binnen hun beroepengroep.
Daar mag echter van afgeweken worden, maar artsen weigeren dat in ons geval en in het geval van alleenstaande/lesbische vrouwen.
(we hebben ALLE Nederlandse ziekenhuizen en klinieken aangeschreven!)
Ook wij vinden dit discriminerend!
Vorig jaar zijn we dan ook naar het College voor de Rechten van de Mens gestapt.
We hebben twee zittingen gehad.....de één was met Dr. Ruis van toen nog Geertgen kliniek, inmiddels Nij Barrahus.
En een tweede zitting hadden we met Dr. Schats van de VU-medisch centrum.
Normaliter komt er met uiterlijk 8 weken een oordeel.
Wij hebben TIEN maanden moeten wachten op dit oordeel!
We werden in het ongelijk gesteld: "Er is geen medische noodzaak"
Veel meer woorden, een half A4-tje, werden er niet gebruikt!
Onze advocate raadde ons een rechtszaak, een hogere stap, af, omdat de kans heel groot is dat de rechter het oordeel van het College in elk geval meeneemt.
Bovendien is er anderhalf jaar terug een Staatscommissie, Commissie Wolfsen, in het leven geroepen.
Ook daar zijn wij uitgenodigd en hebben we ons verhaal kunnen doen.
Zij zullen komend voorjaar met een advies richting u, de politiek komen.
Wij vinden het fijn dat onder andere u het ook als discriminatie ziet.......zo voelt het voor ons in elk geval!
Inmiddels hebben wijzelf een andere weg gevonden om eventueel ouders te worden.
Neemt niet weg dat het gevoel er nog altijd is......er wordt onderscheid gemaakt!
Hier.....gewoon in Nederland.
En dan te bedenken dat de behandeling dagelijks wordt uitgevoerd.
En met een beetje liegen, lukt het wel......het is schandalig!
Hopelijk wordt dit nu wél es goed onder de aandacht gebracht en kunnen velen ongewenst kinderlozen geholpen worden op een legale en eerlijke wijze.
Wellicht ontvangen wij van uw kant een reactie, waar we u bij voorbaat voor danken.
Vriendelijke groet,
Michel de Doelder en Eise Molenaar.
P.s. Deze mail is op geheel persoonlijke titel......ik, Eise Molenaar, werk bij de Tweede Kamer, maar wil deze kwestie een privé situatie laten blijven."

Link naar RTL nieuws; item wordt als 1e behandeld



Donderdag 23 juli 2015


We kregen een antwoord terug op bovenstaande mail.
Super!
En wéér is het balletje daar aan het rollen......


"Dag Michel en Eise 
Dank voor jullie mail. Wat een verhaal zeg. En idd dat 2 maten gevoel, dat klopt gewoon niet. Ik ben blij dat er voor jullie een oplossing is en hoop dat jullie snel je kindje bij je hebben. 
Ik heb vragen gesteld over de kwestie waarbij het mij idd niet alleen gaat over alleenstaand of niet, maar ook over gezinssamenstellingen die sommige mensen als 'anders' beschouwen. Voor een kind is het het belangrijkst dat er van hem of haar gehouden wordt. En dat kunnen een 2 mannen/2 vrouwen/1 ouder net zo goed als een man en een vrouw. Daarom blijf ik me hiervoor inzetten.

Vriendelijke groet
Linda."


Dank Mw. Voortman!

=========================================================================











De politiek.....zit er dagelijks midden in!
Toch gaat er heel veel langs me heen.....je bent toch gewoon met je werk bezig.
Gezien de wens, zoals eerder gezegd, toch maar es in allerlei documenten gaan spitten.
Op Intranet, Parlis, CIP-balie en noem alle interne gangetjes maar op!
Dat die Draagmoederschapswet niet bestaat, waren we inmiddels achter, maar toch willen we zo veel mogelijk informatie over hoe en wat daar omtrent geregeld is en wat niet.
Al te politiek zullen we het niet maken, want dat zijn me toch een termen, maar volgend is feit:

In 1998 zijn er richtlijnen opgesteld.....richtlijnen waar artsen zich binnen hun beroepengroep aan dienen te houden.
Zij mógen wel van die richtlijnen afwijken indien er normale redenen voor zijn.
(wij vinden onszelf normaal en de behandeling is dat sowieso al)
Die richtlijnen zijn destijds tijdelijk opgesteld.....men zou ze na 5 jaar gaan herzien. (ahum....is nu niet 2014?)

Geheel tegen mijn principes in ben ik op een Kamerlid afgestapt; Mevrouw Bergkamp van D66.
We waren op de hoogte dat zij ook homorechten activiste is.
Met een beetje lood in de schoenen, vroeg ik haar of ik haar over een privéaangelegenheid kon spreken.
Gek eigenlijk.....zo'n vrouw zie je dan wekelijks, soms dagelijks.
Mijn rol is o.a. haar te bedienen.....en nu ga ik haar iets vragen in tegenoverstelde richting.....voelt vreemd!
"Maar natuurlijk! Geen enkel probleem! Laten we morgen even afspreken op de zwarte bankjes om 11:00 uur."
De volgende dag legde ik haar ons verhaal voor en hoe we momenteel tegen muren en bergen aanlopen.
Dat we zo graag een kindje willen dat wij samen kunnen opvoeden en lief mogen hebben.
Maar dat de medici nu zo krampachtig naar ons verhaal luisteren en geen stap willen of durven te zetten.
Ook zij vond ons verhaal weer mooi en prijsde het dat we zo doorzetten.
Ze zou het zeker meenemen in een debat Emancipatiebeleid met de minister.
Wel moest ze erbij zeggen dat dat nog wel es lang kon gaan duren en we toch ook es aan Pleegzorg of Co-ouderschap moesten denken.
Hadden we natuurlijk al......dat is niet onze wens.
Wel helemaal super dat zij ons verhaal heeft aangehoord en mee wil nemen in debat.
Tevens vroeg ze of we haar medewerker op de hoogte willen houden van ons reilen en zeilen.......bovendien vond ze dat haar collega van D66, mevrouw Dijkstra, er ook in thuis is.
Trouw sturen we elke update naar de Beleidsmedewerker van D66.
We kregen onder andere van hem te lezen dat mevrouw Dijkstra vragen had gesteld aan minister Schippers van VWS over Zwangerschap en Geboorte en over zwanger worden in het (verre) buitenland etc. 
"De minister heeft hier kort op geantwoord dat zij het wil laten bij de huidige situatie. Helaas was er bij het debat geen gelegenheid om het uitgebreid met de minister te bespreken. Wij zullen dit punt daarom meenemen naar het volgende emancipatie-debat. Helaas kunnen wij op korte termijn voor u en uw partner geen oplossing bieden, maar het probleem heeft onze aandacht."
Dus weer in de wacht!

Voor ons gevoel moesten we hier wel verder op onderzoek gaan: de politiek.
Maar die rotte principe-gevoelens!
We spraken het volgende af: we gaan het zo open mogelijk trekken!
Ten eerste zijn we het allemaal in onze directe omgeving gaan melden, aan iedereen die het maar horen wilde en we hebben een Facebook-pagina geopend (Michel en Eise Kinderwens)
Om binnen de Kamer verder te kunnen, wilde ik eerst van dat gevoel af.....dat principe-gevoel.
Ik ben naar de afdeling Voorlichting gegaan, heb ons hele verhaal neergelegd.
Enthousiast werd er op het verhaal gereageerd en de Facebook werd direct geraadpleegd.
"Eise.....je bent gewoon een burger hoor en toevallig werk je hier. Je mag als burger altijd in contact gaan met een Kamerlid en/of Minister. Vermeld in jou geval wel dat je het op geheel persoonlijke titel doet."
En weg was het gevoel! :-)
Al vind ik het op een Minister afstappen nog steeds een lastige.......
Wel is Michel gaan bellen en mailen met het ministerie van VWS.
Hij kreeg contact met de publieksvoorlichter aldaar.
"Een hartstikke leuk en aardig mens joh! Ze vertelde me dat ze graag op de hoogte gehouden wil worden van onze weg. Die weg zal een lastige zijn, zei ze. Zelf had zij ooit met een soortgelijk bijltje gehakt, dat ging om adoptie.", zei Mies.
Meerdere telefoontjes en mailtjes gingen die kant op en ontvingen wij terug:
"........Hoogtechnologisch draagmoederschap is in Nederland mogelijk. In de richtlijn Hoogtechnologisch draagmoederschap staat dat de eicel en de zaadcel afkomstig moeten zijn van beide wensouders. De richtlijn stamt uit 1998 en de minister heeft al aan de beroepsgroep gevraagd deze richtlijn te herzien. Uiteraard kunnen in het geval van twee mannen de eicel en de zaadcel nooit afkomstig zijn van de wensouders, maar van een richtlijn van de beroepsgroep mag gemotiveerd afgeweken worden. Een richtlijn is geen juridisch bindend voorschrift. Er is wel een arts nodig die gemotiveerd wil afwijken van de richtlijn en u geeft aan dat de Geertgen kliniek bereid is dit te doen. Hier dus geen probleem."
Hee......aan dat stukje hebben we wat!
Hier staat zwart op wit dat het wel mag, maar ze doen het niet......zoals wij het dus zien, omdat wij twee mannen zijn!
"Een kind komt nu eenmaal uit een vrouw", hebben we ook al es te horen gekregen......ja, duhuuu......!
Kom op meneer de Dokter.....we leven niet meer in de middeleeuwen, het is 2014!
Het probleem ligt dus écht bij de medici die ons niet willen helpen......en toch zal ook de politiek zich er wat tegen aan moeten bemoeien.

"In jullie geval, zou ik met jullie uitleg, toch maar es melding gaan maken bij het College voor de Rechten van de Mens. Jullie zien het als discriminatie......laat hen dat uitzoeken.", vertelde de aardig mevrouw Publieksvoorlichter aan Michel.

Oh jee......nu ging het echt menens worden!
Maar goed......onze spreuk is inmiddels geworden:  Zonder strijd, geen winst!
We gaan er voor!

Onder andere door de Facebook-pagina en verschillende forums, zijn we er al lang achter dat we deze strijd niet meer alleen voor onszelf doen......hele volksstammen willen we niet zeggen, maar er zijn wel héél veel stellen met kinderwens die ons inmiddels op de voet volgen.
"Dit zou geweldig zijn mannen! We duimen voor jullie en wellicht helpt het ons ook!"
Zulk soort uitlatingen komen we regelmatig tegen.
We strijden.....niet slechts voor ons, maar ook voor een andere grote doelgroep!

Ook nu (oktober 2014) zenden we nog de updates naar D66, die ons altijd keurig beantwoord!

 "..........Het blijft toch merkwaardig dat de medici zo conservatief erin blijven staan."
We zijn ook weer een stapje verder gegaan en hebben ook de SP een mail gezonden met ons relaas.
Een partij die tegen elke vorm van discriminatie is.....yep.....die kunnen er ook vast iets mee!

"........Want vooropgesteld, de SP is tegen iedere vorm van discriminatie. Echter, óf er sprake is van discriminatie vind ik nog niet direct eenvoudig vast te stellen. Ik begrijp nog niet geheel welke regels de door jullie gekozen route nu in de weg staan, of er wellicht een goede reden of achtergrond is van deze beperkende regel, en of deze regel onderscheid maakt tussen paren van gelijk geslacht en paren van niet-gelijk geslacht. Dat laatste lijkt me relevant, zeker in het kader van de procedure die jullie nog hebben lopen hierover bij het College voor de rechten van de mens. Ik ben zeer benieuwd naar de uitkomst van deze procedure, en bied daarom ook aan dat jullie ons hierover op de hoogte mogen houden. Ook begrijp ik dat D66 hier mee bezig is, ook dat zal ik zeker met belangstelling volgen.
Ik wens jullie alle succes toe, en blijf graag op de hoogte. Alvast bedankt."
Een eerste antwoord van de SP.
Begrijpelijk als je je nog niet voor de volle 100% in de materie hebt verdiept, vandaar ons antwoord:

 "..........Alleenstaande vrouwen worden op eenzelfde manier geholpen zoals wij die vragen........en ja, ook lesbiennes is geen bezwaar, ook deze wensouders worden geholpen met de zogenoemde ICSI-behandeling. (eicel afnemen bij de ene, bevruchten, inbrengen bij andere vrouw)
We begrepen dat er een bepaalde angst is voor commercieel draagmoederschap.......iets waar wij zeer op tegen zijn!
Het gaat in ons geval echter om twee vriendinnen van ons die ons op die manier willen helpen.......echter de medici niet.
Dáár komt puntje discriminatie in onze ogen om de hoek kijken.........."
Ook dit Kamerlid, de heer van Nispen, wil op de hoogte gehouden worden en kijkt uit naar het verloop.

Super lief en aardig en meelevend weer natuurlijk.......ook via deze weg; hartelijk daar voor!
Maar tot nu kunnen we er nog bitter weinig mee!

Nee.....en dan dit momentje van ontroering:

"Hey Eise......ik las van jullie kinderwens." (waar gelezen komt later aan bod)
Meteen dacht ik: "Oh oh.....nu krijg ik bij wijze van, me om de oren geslagen met een preek."
"....wat een mooi stukje was dat! Tja....je kent mijn achtergrond en hoe wij er ongeveer in staan. Maar dat wat ik las, vond ik mooi. Ik gun jullie dat ontzettend! Waar kan een kindje met nog meer liefde opgroeien....ik hoop voor jullie werkelijk dat het gaat lukken!"
Hij kreeg waterige oogjes......ik kreeg waterige oogjes.....
Dat juist hij dit op deze manier tegen me zei, ontroerde me zo!
Een medewerker van de SGP!
Ik heb hem ook gezegd dat ik dit juist van hem, ontzettend waardeer en mooi vind!

Volgens Michel kwam er op Facebook een vriendschapsverzoekje binnen.
"Aardige vrouw, zo te zien, waarschijnlijk kent Eise haar wel. Toevoegen.....geen probleem. Er staat ook iets over de PvdA......daar hebben we meer over op ons Facebook.", dacht Mies.
Eenmaal thuis bleek al gauw dat het mevrouw Oosenbrug was, Kamerlid van de PvdA.
"Zullen we es een bakkie koffie drinken?", vroeg ze.
"Ik ben zeer benieuwd naar jullie verhaal en binnenkort heb ik een gesprek met minister Bussemaker en wil dit eigenlijk wel even aan de orde brengen."
Ik ben bij haar op de koffie gegaan en later schoof mevrouw Fokke, ook Kamerlid namens de PvdA, ook even aan.
Na ons hele verhaal, zag ik toch de vraagtekens bij beiden dames.
Niet omdat het verhaal zo ingewikkeld is, maar meer om het waarom wij niet geholpen worden.

De dag na het gesprek dat mevrouw van Oosenbrug had met de minister, kwam zij op me aflopen.
Ze had ons verhaal verteld en de reactie van de minister had ongeveer de volgende strekking:
"Ik snap het niet......deze mannen mogen en kunnen gewoon geholpen worden. Het is toegestaan."

Update: Mevrouw van Oosenbrug heeft laten weten dat we ons verhaal ook bij mevrouw Arib moeten neerleggen.
Zij is woordvoerder binnen de PvdA voor wat betreft dit onderwerp.
In oktober 2013 schreven we haar ook eens maar een reactie bleef uit.
Volgens mevrouw van Oosenbrug wilde mevrouw Arib nu ons hele verhaal nog es lezen en daarom zonden we haar wederom een mail met ons relaas.
Helaas nog geen reactie op ontvangen waar mevrouw van Oosenbrug achteraan zal gaan.
Bovendien hebben we ook contact gezocht met de VVD.
Via Bas van 't Wout is ons verhaal bij Tamara van Ark, Kamerlid VVD, terecht gekomen.
Zij heeft het inmiddels in behandeling genomen en het heeft haar aandacht.......


Het voelt dubbel: aan de ene kant denk je; Yes....we worden voor vol aangezien en we hebben dus gelijk, terwijl aan de andere kant vinden we het zo jammer dat er dus politiek gezien niet veel in gebeurt.
Wij zouden zeggen: spreek daar de medici op aan!
Zij maken dat we ons gediscrimineerd voelen!

Geen opmerkingen: