donderdag 16 oktober 2014

II De medici - HTDM (Hoog Technologisch Draagmoederschap)



"Geachte heren,

Wettelijk valt uw verzoek onder draagmoederschap
Hieraan mogen wij niet meewerken
Sorry

Dr ruis
geertgen"

Zo!
Dat was dan antwoord 1 op onze vraag!
En meneer dacht hier dan ook in één klap mee klaar te zijn.......wij dachten daar anders over:

Via-via en ook op het internet hadden we positieve verhalen gehoord en gelezen over de Geertgen kliniek, een medisch behandelcentrum in Brabant.
Onze informatie was dat zij middels een soort ruilsysteem een eicel lieten bevruchten in Duitsland, dat komt ingevroren terug en vervolgens wordt deze ingebracht bij een vrouw.
Wel dient het liefst eigen 'materiaal' aangeleverd te worden.  (sperma en eicel)

"Maakt voor ons geen verschil," dachten we, "....we gaan de eerste keer met Vera naar meneertje Ruis, laten de eicel bevruchten en komen later es terug met Ursula om het eitje in te laten brengen bij haar."
Misschien wat plat neergeschreven en opgenoteerd....zo zou het ongeveer gaan, maar we denken zeker niet lichtzinnig over de behandelingen die de liefste dames moeten ondergaan!

Het eerste antwoord is nu bekend, maar daar lieten wij het niet bij zitten en hebben vaker contact gezocht met Dr. Ruis.
"Uw vraag valt onder de draagmoederschaps-wet. Daar staat in dat commercieel draagmoederschap verboden is. Ik heb me aan de wet te houden en uw vraag valt daar buiten, dus ik zal u niet helpen."
Van deze strekking waren zijn woorden toen hij Michel aan de lijn had.

Als een hetero-stel, om welke  reden ook, geen kinderen kan krijgen, gaan zij op alle wegen zoeken!
Elke afslag zal genomen worden en bij elke afrit wordt gekeken of er toch niet een mogelijkheid is tot zwanger worden.
Het is heus......wij verschillen niet zo gek veel van een hetero-stel en ook wij lieten het dus niet bij dit antwoord zitten!
Ik, Eise in dit geval, werk bij de Tweede Kamer der Staten-Generaal als Kamerbode en ging es op zoek naar informatie over die zogenoemde Draagmoederschaps-wet.
Nergens te vinden!
Wat blijkt; die wet bestáát niet eens!

Wat wij bij Dr. Ruis vroegen, de constructie van de behandeling, heet de ICSI-behandeling.
Toch vreemd......een behandeling die dagelijks verricht wordt (en niet alleen bij de Geertgen Kliniek) wordt aan ons niet aangeboden.
De Geertgen behandeld wel alleenstaande vrouwen, hetero-stellen die op natuurlijke wijze geen kinderen kunnen krijgen en ook lesbiennes.
Net als de mensen hierboven met een kinderwens, zijn ook wij dat.......het enige verschil is dat wij geen eigen baarmoeder hebben.
We leveren echter wel 'het materiaal' aan.....sperma van één van ons, eicel en een baarmoeder.

https://www.youtube.com/watch?v=cVmQsv8tVMw


Het bleef een 'nee', dus gingen we ook maar es verder kijken dan ons neus lang is.
Er zijn meerdere fertiliteitscentra, een stuk of 13 die de juiste vergunningen hebben voor deze behandelingen, maar van de VU-mc in Amsterdam hadden we ook al veel gelezen en gezien.
Ongeveer daar, de VU, zijn we ook maar es verder gegaan met aanschrijven.
Zij behandelen en begeleiden o.a. het draagmoederschap.
Op uitgebreide en transparante wijze hebben we onze vraag daar neergelegd.
Natuurlijk krijg je niet gelijk met de behandelend arts contact......daar gaan wat mailtjes en telefoontjes overheen.
Wellicht toch omdat de medewerkers om de arts heen niet precies weten wat ze met onze vraag aanmoeten?
Maar goed, uiteindelijk kwam er een antwoord van Dr. Schats zelf:

"Beste hr. Molenaar en hr. De Doelder,

Ik begrijp uw verhaal heel goed, maar de huidige regelgeving staat niet toe dat wij u de behandeling kunnen bieden die u wenst. Wellicht komt daar vanuit acties die door de politiek worden ondernomen verandering in. Dit zal echter wel enige tijd in beslag nemen.

Het spijt mij u niet anders te kunnen berichten.

Met vriendelijke groet

Dr. R. Schats, gynaecoloog 
Hoofd IVF centrum VUmc"

En wederom een dikke 'NEE'!
De  tweede van velen die nog gaan volgen.........
We zijn er inmiddels wel achter dat begrip aan alle kanten getoond wordt......zij hebben vast de cursussen en trainingen gehad die we zelf ook eens ondergingen: Stap 1: Toon begrip
                                                                             Stap 2: Toon empathie
                                                                             Stap 3: Gebruik het woord niet, maar zeg wel 'nee'

"De politiek......hmmm.....daar werk ik midden in! Nee....ik heb mijn principes: mijn werk is mijn werk. Ik wil zo integer mogelijk zijn en mijn werk niet gebruiken om privé iets voor elkaar te krijgen.", was mijn eerste reactie en heb ik lang volgehouden.

Ooit van het programma Draagmoeder Gezocht gehoord met presentatrice Anita Witzier?
Zij heeft deze Dr. Schats een paar interviews afgenomen:

https://www.youtube.com/watch?v=7dELz-coNMs


Natuurlijk lieten we het bij dit antwoord ook niet zitten!
We hebben, zoals eerder gezegd ook over het buitenland gedacht, waar we ook later nog op terugkomen.
Dr. Schats gaat in volgend stukje daar ook nog even op in:

http://draagmoedergezocht.kro.nl/seizoenen/1/afleveringen/10-05-2012/extras/interview_dr_roel_schats


En op de politiek zullen we later nog es terugkomen........

De 13 fertiliteitscentra waarover eerder gesproken, hebben we aangeschreven.....en ach.....laten we de overige ziekenhuizen en klinieken in Nederland ook maar meenemen.
In totaal hebben we rond de 80 medici een mail gestuurd!

Wat ons erg opviel was dat vooral de dames die op ons reageerden (als we al antwoord kregen) zeer inlevend en soms ook aangedaan waren!
De heren doktoren komen gewoon heel snel met een 'nee'!
Als er meer dan 1 mailtje over en weer gezonden werd en wij ons verhaal duidelijker moesten maken, kregen we zelfs te lezen dat men zo met ons meeleeft, graag zou willen helpen maar niet mag of durft.
"Beste Michel en Eise,

Dank voor jullie mail.
Een indrukwekkend verhaal van twee mannen die bereid zijn veel energie te steken in hun kinderwens en wel op een legale wijze deze wens tot stand willen brengen. Vandaar dat ik nu direct antwoord en niet wacht tot ik maandag weer in het ziekenhuis ben.
Wat een weg hebben jullie al afgelegd.
Wij zijn een fertiliteitpoli in een regionaal ziekenhuis en hebben geen IVF vergunning en zijn geen transport-satelliet kliniek.
Betekent dat we niets voor jullie kunnen doen.
Hebben jullie Medisch Centrum Kinderwens in Leiderdorp en Ny Barrehuys in Friesland al benaderd? 
Wel zal ik maandag jullie vraag nog voorleggen in het team. Wellicht kunnen we jullie nog zinvolle adviezen geven.

Met vriendelijke groeten,

Gemma Meewisse
Fertiliteitverpleegkundige"
Zomaar een voorbeeld van een ontzettend lief en meedenkend mens!
En ja.....je put daar dan toch weer wat hoop uit; mensen voelen met je mee, bieden eventuele andere mogelijkheden en het stukje voorleggen in team-overleg, ja, dat geeft hoop!
Daar kwam overigens uiteindelijk ook een 'nee' op natuurlijk, anders lezen we dit nu niet hé :-)
"Beste Michel en Eise,

Ik heb net jullie vraag voorgelegd in ons team.
Het enige antwoord is dat Hoog Technologisch DraagMoederschap in NL in jullie situatie niet geïndiceerd is. Dat is natuurlijk ontzettend spijtig.
Voor HTDM bestaan zeer strikt geformuleerde indicaties.
Het frustrerende voor jullie, zit hem dus in het feit dat het technisch wel mogelijk zou zijn.

Ik wens jullie veel kracht en sterkte toe bij het mogelijk in vervulling kunnen laten gaan van jullie kinderwens.

Met vriendelijke groeten,

Gemma Meewisse
Fertiliteitverpleegkundige
MC Zuiderzee"
Nogmaals; ontzettend lief natuurlijk en als het aan mevrouw Gemma zou liggen, zou ze het volgens ons zó doen!

Zo kregen we vele, vele mailtjes terug; lieve, aandoenlijke, botte, vage......maar uiteindelijk allemaal met dat vervelende woordje wat in de cursus geleerd hebben niet te zeggen: 'Nee'
Zelfs naar buurlanden Duitsland en België hebben we een mail gezonden naar verschillende klinieken.
Helaas, helaas........
In België is het zelfs zo dat zij de behandeling doen......ook voor ons!
"Maar allez, dan zult ge echt de Belgische nationaliteit moeten dragen, meneer."
Klinkt gek, maar we hebben er over getwijfeld: "Zullen we tijdelijk een appartementje huren in België en ook tijdelijk die zachte-G-nationaliteit aannemen? Nee, toch maar niet. Hoe ver moeten we gaan mensen? En zou dat dan ook voor onze twee vrouwen moeten gelden?"

Terugkomend op het buitenland:

Natuurlijk hebben we ook verder gekeken dan alleen onze buurlanden.
Cyprus: Dit land zouden we zo naar toe kunnen gaan en de behandeling laten verrichten.
Maar hallooo.....ketjing!
We zouden dan dus met drie gezinnen die kant op moeten en niet voor een dagje!
Uiteraard komen daar ook de kosten van de behandeling nog bij.
En hoe moeten we dat in hemelsnaam gaan organiseren?
Bijna niet te doen!

Amerika: Deze optie werd uitgebreid besproken op de bijeenkomst van Meer dan Gewenst.
Als je het bedrag € 80.000,= hoort vallen schiet je al uit je stoel!!
"Kinderen kosten nu eenmaal geld!", kregen we es te horen toen wij kenbaar maakten dat we dat toch wel heel erg veel geld vinden.
Bovendien......zijn kinderen te koop?
Het zou voor ons voelen alsof we naar de winkel gaan in een ander land en daar een kind kopen.......nee, wat een ander doet en het geld heeft en het er voor over heeft, helemaal prima natuurlijk, maar niet voor ons.

Geheel onverwacht kregen we een berichtje op Facebook van een vrouw die geheel anoniem wil blijven.
Ze vroeg ons haar es te bellen, want in haar ogen zagen we steeds een optie om zwanger te worden over het hoofd.
Ze las al een poosje onze stukjes op Facebook.
Natuurlijk gingen we eerst es proberen te bedenken wat mij toch maar over het hoofd zagen.
Concreet: we hebben een draagster, een eiceldonor en een zaadcel.......daar is een dokter voor nodig en die doen het niet.
Nee....we konden het werkelijk niet bedenken!
Na een paar dagen kregen we de vrouw aan de lijn.....wat klonk zij als een leuk mens!
Ze vertelde ons haar verhaal:
"Ik ben een alleenstaande vrouw en ben al in de overgang geweest maar wilde toch heel graag een kindje. Met een paar omwegen ben ik in Spanje terecht gekomen. Zij hebben mij perfect geholpen! Ik hoefde er slechts tweemaal naar toe......de eerste keer voor gesprek en om medicatie op te halen en door die te slikken mijn baarmoeder te laten denken dat ik zwanger zou gaan worden. De tweede keer om een bevruchte eicel (eicel en zaadcel geheel anoniem wat hier in Nederland niet meer mag) in te laten brengen. Ik kan het jullie nog sterker vertellen: ze spreken daar gewoon Nederlands! En zo werd ik draagmoeder van mijn eigen kind! Waarom gaan jullie niet met de draagster en de eiceldonor naar Spanje?"
Wat een verhaal!
We hadden eerder over Spanje gehoord van mensen van heel dichtbij ons; een hetero-stel waarbij het kinderen krijgen ook niet zo 1,2,3 ging.......ook zij spreken vol lof over Spanje.
We gaven de vrouw van hierboven al aan dat onze draagtante daar waarschijnlijk niet in mee zou gaan.
Ursula heeft ooit es tegen ons gezegd:  "Jongens.....ik heb veel voor jullie over en doe het met alle liefde. Maar voor mij ligt mijn grens bij de grens! Ik zou met een gebroken been nog niet eens in een ziekenhuis in Spanje willen liggen!! Dan wil ik naar huis en hier in het ziekenhuis geholpen worden."
Alle respect natuurlijk voor!
En dat gezegd hebbende tegen de vrouw, stelde zij zelfs nog voor dat zij contact zou opnemen met Ursula en haar te vertellen hoe goed het daar gaat.
We hebben het er natuurlijk zelf nog met Urs over gehad......maar nee, we hadden het bij het rechte eind.

Geen opmerkingen: